Eν Υάλω Αντανακλάσεις

Ένα ρεσιτάλ της κιθαρίστριας Εύας Φάμπα στην αίθουσα La Divina του Διεθνούς Καλλιτεχνικού Κέντρου Ατενέουμ, (Αδριανού 3, στάση ΗΣΑΠ Θησείο) την Παρασκευή 9 Μάρτη στις 8μμ.

Η διακεκριμένη σολίστ παρουσιάζει ένα πρόγραμμα για σόλο κιθάρα αλλά και γ...ια κιθάρα και κουαρτέτο εγχόρδων,
με έργα γνωστών και αγαπημένων συνθετών όπως οι L.Brouwer, A.Lauro, M.D.Pujol, A.Barrios, Δ.Φάμπας, Κ.Τζωρτζινάκης, Β.Τενίδης καθώς και σε α’ εκτέλεση 2 έργα αφιερωμένα στην ίδια από τους Νίκο Χαριζάνο (2 Μπαλλάντες και χορός για κιθάρα σόλο) και Νίκο Αθανασάκη («Εν Υάλω Αντανακλάσεις» για κιθάρα και κουαρτέτο εγχόρδων).

Μαζί της το κουαρτέτο εγχόρδων ARCADEA με τους εξαίρετους: Luminita Macavei, βιολί, V.I.Liu Jing, βιολί, Laurentiu Matasaru, βιόλα και Σταύρο Παργινό, βιολοντσέλο

Πρόγραμμα
Α μέρος - σόλο κιθάρα

Leo Brouwer ............. Una dia de Noviembre
Antonio Lauro ............. 5 valses Venezolanos
Κυριάκος Τζωρτζινάκης ............. Μulatta del Rio
Maximo Diego Pujol ............. 3 piezas Rioplatenses (α’ πανελλήνια εκτέλεση)
Don Julian - Septiembre - Rojo y Negro
Νίκος Χαριζάνος .............. 2 Μπαλλάντες και χορός, op.112
(αφιερωμένο στην Εύα, α’ εκτέλεση)
Αugustin Barrios Mangore .............. Vals op. 8 no 4 & Tango no 2

Β μέρος - κιθάρα και έγχορδα

Δημήτρης Φάμπας ............. Σπουδή Κονσέρτου νο 8 (α’ εκτέλεση)
Ενορχήστρωση Νίκου Χαριζάνου
Νίκος Αθανασάκης ............. Εν Υάλω Αντανακλάσεις
(αφιερωμένο στην Εύα, α’ εκτέλεση)
1η κίνηση - 2η κίνηση
Βασίλης Τενίδης ............. Σουίτα Ταρρεγκιάνα
Riccordo - Mazurka - Polka

8η Μαρτη - Γυναίκες συνθέτριες

Μεσαίωνας: 

                                     Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν (Hildegard von Bingen, 1098-1179)
Όπως πολλά κορίτσια καλών οικογενειών, η Χίλντεγκαρντ μπήκε σε μοναστήρι από 8 ετών. Γύρω στο 1150 ίδρυσε το δικό της μοναστήρι κοντά στο Μπίνγκεν, απ’ όπου και πήρε το όνομά της. Έγινε ξακουστή για τα προφητικά οράματά της, για τα οποία αλληλογραφούσε με ηγεμόνες, επισκόπους, ακόμη και με τον πάπα. Εκτός από θεολογικά, επιστημονικά και ιατρικά βιβλία, έγραψε πολλά θρησκευτικά ποιήματα που τα μελοποιούσε η ίδια και τα οποία προφανώς τραγουδιόνταν από τις μοναχές στα μοναστήρια της. Σήμερα η μουσική της Χίλντεγκαρντ έχει έρθει πάλι στο προσκήνιο για τον μελωδικό, αέρινο και μυστηριακό χαρακτήρα της. απο Μελοδύσσεια

 Αναγέννηση:

                             Μανταλένα Καζουλάνα (Maddalena Casulana,
                                              περ. 1544-περ. 1590)
Για μια γυναίκα της Αναγέννησης ήταν σχεδόν αδύνατο να σταδιοδρομήσει επαγγελματικά. Ωστόσο η Μανταλένα Καζουλάνα έγινε η πρώτη συνθέτρια της οποίας τα έργα (μαδριγάλια) εκδόθηκαν και θεωρήθηκαν ισάξια με των ανδρών συναδέλφων της. Έχοντας επίγνωση της αξίας της, έγραψε στην αφιέρωση της πρώτης της έκδοσης πως ήθελε να αποκαλύψει τη ματαιόδοξη πλάνη των ανδρών που πιστεύουν πως το πνευματικό χάρισμα της σύνθεσης είναι κάτι που δεν μπορούν να το έχουν οι γυναίκες. από Μελοδύσσεια

Μπαρόκ: 

            Ελιζαμπέτ-Κλωντ Ζακέ ντε λα Γκερ (Elisabeth-Claude Jacquet de la Guerre, 1665-1729)

Παιδί-θαύμα, σε ηλικία 5 ετών τραγουδούσε και έπαιζε τσέμπαλο στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ’. Μεγαλωμένη σε οικογένεια μουσικών, η Ελιζαμπέτ αναγνωρίστηκε από τους σύγχρονούς της σαν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της εποχής της. Υπήρξε η πρώτη Γαλλίδα συνθέτρια που έγραψε όπερα, αλλά σήμερα είναι πιο γνωστή για τα έργα της για τσέμπαλο. από Μελοδύσσεια

 

Ρομαντισμός: 

  Κλάρα Βηκ Σούμαν (Clara Wieck Schumann, 
1819-1896)

Κόρη ενός φιλόδοξου δασκάλου μουσικής, η Κλάρα Βηκ από νωρίς αναγνωρίστηκε σαν παιδί-θαύμα, περιοδεύοντας σε ολόκληρη την Ευρώπη και παίζοντας τις δικές της συνθέσεις. Ερωτεύτηκε τον Ρόμπερτ Σούμαν, μαθητή του πατέρα της, και τον παντρεύτηκε στα 21 της, παρά τις πατρικές αντιρρήσεις. Εκείνη τη χρονιά ο Σούμαν συνέθεσε 150 ερωτικά τραγούδια για την Κλάρα. Μετά το θάνατο του Σούμαν, η Κλάρα συνέχισε να παίζει δημόσια και να διδάσκει, μια δραστηριότητα που κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής της, στα 78 της χρόνια! Σταμάτησε όμως να συνθέτει, μια που είχε να φροντίσει 8 παιδιά, αντιμέτωπη επιπλέον με τη ρομαντική αντίληψη ότι είναι αδύνατον για μια γυναίκα να συνθέσει σπουδαία μουσική. Μετά το θάνατο του Σούμαν συνδέθηκε με τον νέο συνθέτη και προστατευόμενο του άντρα της, Γιοχάννες Μπραμς, με τον οποίο υπήρξαν πάντα στενοί φίλοι. από Μελοδύσσεια 

   Φάννυ Μέντελσον Χένσελ (Fanny Mendelssohn Hensel,
 1805-1847)

Η μεγαλύτερη αδελφή του Φέλιξ Μέντελσον ήταν το ίδιο ταλαντούχα με τον διάσημο αδελφό της. Οι αστικές όμως προκαταλήψεις της οικογένειάς της δεν τη βοήθησαν να αναπτύξει όλο το συνθετικό ταλέντο της, καθώς πατέρας και αδελφός της απαγόρευαν να δίνει δημόσιες συναυλίες και να εκδίδει τα έργα της (με εξαίρεση κάποια Lieder που εκδόθηκαν με το όνομα του Φέλιξ). Ακόμη και σήμερα, τα περισσότερα από τα 500 (!) έργα της Φάννυ Μέντελσον παραμένουν χειρόγραφα σε ιδιωτικές συλλογές. Παντρεμένη με τον ζωγράφο Βίλελμ Χένσελ, έγραψε συνθέσεις για όλα τα είδη μουσικής, ακόμη και ορατόρια, που έπαιζε και διηύθυνε σε εβδομαδιαία κοντσέρτα που οργάνωνε στο βερολινέζικο σαλόνι της. από Μελοδύσσεια

 

Υστερορομαντισμός:

        Άλμα Μαρία Σίντλερ Μάλερ ή Άλμα Μάλερ  (Alma Maria Schindler,  
1879 - 11 1964)

Υπήρξε μια Αυστριακή της καλής κοινωνίας, φημισμένη κατά την περίοδο της νεότητάς της στους κύκλους της Βιέννης για την ομορφιά της και τη ζωντάνια της. Υπήρξε με διαδοχική σειρά σύζυγος του συνθέτη Γκούσταβ Μάλερ, του αρχιτέκτονα Γκούσταβ Γκρόπιους και του μυθιστοριογράφου Φραντς Βέρφελ, όπως και σύντροφος πολλών άλλων διασήμων ανδρών. Κατά την εφηβεία της ανέπτυξε το μουσικό της ταλέντο, καθώς συνέθεσε τουλάχιστον δεκαεπτά Λήντερ (Lieder=τραγούδια). Στην συνέχεια δημιούργησε ένα από τα πιο φημισμένα σαλόνια της εποχής της, όπου συγκεντρώνονταν τα μεγαλύτερα ονόματα της καλλιτεχνικής σκηνής αρχικά της Βιέννης και στην συνέχεια του Λος Άντζελες. απο Βικιπαίδεια

Σαν σήμερα στη Μουσική... Μωρίς Ραβέλ

  Σαν σήμερα 7 Μαρτίου 1875 γεννήθηκε ο Γάλλος συνθέτης Μωρίς Ραβέλ

  Ravel at the piano, accompanied by Canadian singer Éva Gauthier, during his American tour, March 7, 1928. At far right is George Gershwin.

                                        

 Ο Ζοζέφ Μωρίς Ραβέλ (7 Μαρτίου 1875- Παρίσι  28 Δεκεμβρίου 1937  ήταν γάλλος συνθέτης  Μαζί με τον Κλωντ Ντεμπυσσύ θεωρούνται οι κύριες μορφές του μουσικού ιμπρεσιονισμού. Τα έργα του για πιάνο αποτελούν ιδιαίτερα δημοφιλείς κομμάτια του κλασικού ρεπερτορίου. Πολλά από αυτά όπως τα Jeux d'eau, Miroirs, Le tombeau de Couperin και το Gaspard de la nuit απαιτούν ιδιαίτερη δεξιοτεχνία από τους εκτελεστές τους. Έχει γράψει επίσης σημαντικά έργα για ορχήστρες όπως το Δάφνις και Χλόη.
Το πιο γνωστό του έργο είναι το Μπολερό (1928), το οποίο ο ίδιος θεωρούσε ασήμαντο και κάποτε το είχε περιγράψει ως «ένα κομμάτι για ορχήστρα χωρίς μουσική».
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας, τα έργα του Ραβέλ είναι κοινό κτήμα από την 1η Ιανουαρίου του 2008 στις περισσότερες χώρες. Στη Γαλλία, λόγω των ανώμαλων επεκτάσεων του νόμου περί πνευματικών δικαιωμάτων σχετικά με τους δύο παγκοσμίους πολέμους, δεν θα εισαχθούν στο ίδιο καθεστώς έως το 2015.
Διαβάστε ένα εξαιρετικό αφιέρωμα της Έφης Αγραφιώτη στο ΤAR http://tar.gr/content/content.php?id=781

                                  Στην εικόνα η Ίντα Ρουμπινστάιν για χάρη της οποίας γράφτηκε το Bolero 


                                           
Για το Βolero
Δημοφιλές μουσικό έργο του γάλλου συνθέτη Μορίς Ραβέλ (1875-1937). Γράφτηκε για μπαλέτο το 1928, κατόπιν παραγγελίας της ρωσίδας μπαλαρίνας Ίντα Ρουμπινστάιν, αλλά έγινε γνωστό από τις ορχηστρικές του εκτελέσεις.
Αρχικά, η Ρουμπινστάιν ζήτησε από τον Ραβέλ να ενορχηστρώσει 6 κομμάτια από την πιανιστική σύνθεση του Αλμπένιθ «Ιμπέρια». Τον πρόλαβε, όμως, ο ισπανός μαέστρος Ενρίκε Αρμπός, που απέκτησε και τα σχετικά πνευματικά δικαιώματα. Τότε, ο Ραβέλ αποφάσισε να ενορχηστρώσει μια δικιά του παλιά σύνθεση. Άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να γράψει μια νέα σύνθεση.
Η έμπνευση του ήρθε το καλοκαίρι του 1928, καθώς βρισκόταν σε διακοπές στο παραλιακό θέρετρο του Σεν Ζαν ντε Λιζ. Με το ένα χέρι άρχισε να παίζει μια μελωδία στο πιάνο για τον φίλο του Γκιστάβ Σαμαζέιγ. Σε μια στιγμή του είπε: «Δεν νομίζεις ότι το θέμα αυτό έχει μια επίμονη ποιότητα; Σκοπεύω να το επαναλάβω μερικές φορές χωρίς καμία εξέλιξη, αυξάνοντας βαθμιαία την ορχήστρα, όσο μπορώ». Η σύνθεση είχε αρχικά τον τίτλο «Φαντάνγκο» και στη συνέχεια «Μπολέρο» (γαλλιστί «Μπολερό»). Και οι δύο αυτές ονομασίες παραπέμπουν σε ισπανικούς λαϊκούς χορούς του 18ου αιώνα.

Συστήματα» της κρίσης

Η επιτυχία του εκ Βενεζουέλας «El Sistema» έχει συζητηθεί επανειλημμένως. Το εκπαιδευτικό σύστημα που εγκαινιάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '70 βοηθώντας παιδιά και εφήβους από υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας να βελτιώσουν τους όρους ζωής τους μέσω της μουσικής όχι μόνο απέδωσε αλλά έδωσε τα «φώτα» του τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, όπου ενέπνευσε αντίστοιχα projects. Οπως δε γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, από τα σπλάχνα του βγήκε και ο νεαρός σουπερστάρ μαέστρος Γκουστάβο Ντουνταμέλ, νυν μουσικός διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Λος Αντζελες.

Ενα αντίστοιχο «Σύστημα», λοιπόν, που αυτή τη φορά αφορά τον χορό, λειτουργεί ήδη σε μια άλλη χώρα της Λατινικής Αμερικής, την Κολομβία. Ο λόγος για το El Colegio del Cuerpo της Καρθαγένης, πολλοί σπουδαστές του οποίου προέρχονται από φτωχές και υποβαθμισμένες περιοχές της. Αν και σήμερα το μέρος θεωρείται τουριστικό στολίδι της Κολομβίας, η αλήθεια είναι ότι πολλοί αφροκολομβιανοί κάτοικοι ζουν σε συνθήκες φτώχειας και έλλειψης ευκαιριών. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, τα τελευταία χρόνια αρκετοί σπουδαστές έχουν κατορθώσει να ξεπεράσουν τον κοινωνικό αποκλεισμό και να εξελιχθούν σε επαγγελματίες χορευτές, με σημαντικές εμφανίσεις σε Ασία, Ευρώπη, ΗΠΑ και Ν. Αμερική. Ενα απτό παράδειγμα του πώς μπορεί κανείς να μετατρέψει την «κρίση» σε «ευκαιρία».Πηγή

Βρέθηκε χαμένη παρτιτούρα του Μότσαρτ

Mία έως σήμερα χαμένη παρτιτούρα -για σόλο πιάνο- της νεανικής περιόδου του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ εντοπίστηκε αυτήν την εβδομάδα από τον λέκτορα πανεπιστήμιου του Ινσμπρουκ, ανακοίνωσε σήμερα ύστερα από την απαραίτητη έρευνα το Ίδρυμα Μότσαρτ με έδρα το Σάλτσμπουργκ.

Η γραμμένη από επαγγελματία γραφέα του Τυρόλου παρτιτούρα, που ήταν κλεισμένη σε σημειωματάριο, χρονολογήθηκε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1780.

«Ταιριάζει το μουσικό ύφος με άλλα πρώιμα έργα του διάσημου μουσικοσυνθέτη», εκτίμησε πράγματι ο μουσικολόγος Ούλριχ Λέιζινγκερ, επιστημονικός συνεργάτης του ινστιτούτου Μότσαρτ. Όμως και το ονοματεπώνυμο του μουσικοσυνθέτη αναγράφεται σε κάθε μια από τις σελίδες της παρτιτούρας.

Όπως τεκμηριώθηκε με την έρευνα που έγινε, σε ηλικία 13 ετών και ακριβώς πριν πάει ένα ταξίδι στην Ιταλία, που διήρκεσε 36 μήνες, ο Μότσαρτ συνέθεσε τη μουσική του αυτή, στη διάρκεια του 1756. Η ίδια μουσική σύνθεση αποφασίστηκε να παρουσιαστεί δημόσια--την 23η τρέχοντος μηνός στο Σάλτσμπουργκ.

Αυστριακά ΜΜΕ πληροφορούνται ότι η τελευταία φορά, που εντοπίστηκε μια χαμένη παρτιτούρα του Μότσαρτ, ήταν πριν από μία πενταετία.

 www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ

Φωτογραφίες από την συναυλία "Ταξίδι στην κλασική περίοδο της μουσικής με όχημα την κιθάρα"

Το ΣΑΒΒΑΤΟ 3/3/12 το "Ταξίδι στην κλασική περίοδο της μουσικής με όχημα την κιθάρα"

              Ταξίδι στην κλασική περίοδο της μουσικής με όχημα την κιθάρα»

 Οδηγοί οι μαθητές και οι καθηγητές του τμήματος κλασσικής  κιθάρας του Ωδείου σε

έργα των

F.Sor, M.Giuliani, D.Aguado, M.Carcassi, F.Molino, J.Kuffner,F.Carulli  Θα παρουσιαστεί από μαθήτριες η ζωή και το έργο των κιθαριστών με παράλληλη προβολή διαφανειών σε powerpoint.

            Σάββατο 3 Μαρτίου 2012 και ώρα 7.00μ.μ.                

Αίθουσα εκδηλώσεων ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ

(Μπουφίδου 39 Λιβαδειά)