ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΟΥΣΟΥΡΓΩΝΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΣΤΗ Β’ ΚΑΙ Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
Πριν από 38 χρόνια στη φτωχή Βενεζουέλα, ξεκίνησε το πιο ελπιδοφόρο σύστημα μουσικής εκπαίδευσης σε ορχήστρες: το El Sistema.
Ένα όραμα βασισμένο σε επιχειρήματα όπως:
«φτώχια δεν είναι μόνο η έλλειψη τροφής και στέγης. Φτώχια είναι το να αισθάνεσαι Κανένας, το να στερείσαι ταυτότητας». «Το παιδί που παίρνει το μουσικό του όργανο παύει αμέσως να είναι φτωχό. Ένα παιδί με ένα βιολί δεν είναι φτωχό! Γιατί το βιολί το οδηγεί σε ένα δρόμο αυξανόμενου πνευματικού πλούτου».
«Η κουλτούρα για τους φτωχούς δεν μπορεί να είναι μια φτωχή κουλτούρα».
(Οι παραπάνω φράσεις ανήκουν στον Jose Antonio Abreu, ιδρυτή του El Sistema).
Σήμερα στη Βενεζουέλα ένας στους εκατό ανθρώπους ανήκει σε μια ορχήστρα και γίνεται η αφορμή ώστε το περιβάλλον του να έρθει σε επαφή με τη μουσική.
Στον αντίποδα της Βενεζουέλας, η φτωχή Ελλάδα: αντί για ένα όραμα που θα νοηματοδοτήσει την καθημερινότητα των νέων ανθρώπων, αντί για μια νέα ευκαιρία στο παιδί και τον έφηβο να ενταχθεί σε μια δημιουργική ομάδα, αντί για μια κοινωνία με πολίτες οπλισμένους με αυτοεκτίμηση, η Ελλάδα βλέπει την πνευματική και ηθική της στάθμη στον καθρέφτη της οικονομικής ένδειας: χωρίς χρήματα, χωρίς πίστη σε τίποτα, χωρίς κανένα όραμα, χωρίς ελπίδα, ποιο κομμάτι της ψυχής μας θα αφυπνιστεί για να κάνει το θαύμα; Ένα φτωχό παιδί χωρίς βιολί είναι στ’ αλήθεια απόλυτα φτωχό.
Οι Έλληνες συνθέτες – πολλοί από τους οποίους βρίσκονται και στις επάλξεις της μουσικής εκπαίδευσης – είναι παρόντες στην κοινωνική πραγματικότητα και αγωνίζονται για την επιβίωση του πολιτισμού μας. Για εμάς είναι απόλυτα αυτονόητο ότι δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υποβιβαστεί και επί της ουσίας να καταργηθεί το μάθημα της μουσικής στις δύο τελευταίες τάξεις του Γυμνασίου.
