Παρουσίαση του νέου cd της κιθαρίστριας Εύας Φάμπα τη Δευτέρα 27/10 στον Ιανό

Ονειρικός λυρισμός

Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

«Ο ύπνος σ' αποκοίμισε ανάμεσα στα ρόδα, μούδε και δάκρυα σε ξυπνούν, μούδε και μοιρολόγια». Η Ελευθερία Αρβανιτάκη προσθέτει μια αιθέρια απόχρωση στη χοϊκότητα του καινούργιου, κρητικότροπου μοιρολογιού «Το δάκρυ του Ψηλορείτη», μέχρι που ένας υπόγειος λυγμός πνίγει τη φωνή της. 

«ΟΝΕΙΡΟΓΡΑΦΙΑ» ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΛΑΤΥΡΑΧΟΥ

Ο Νίκος Πλατύραχος από το 1990 μέχρι σήμερα είχε μόνο ορχηστρικά έργα στο ενεργητικό του  «Δεν μπορώ να συνεχίσω», απολογείται, κοιτώντας τον Νίκο Πλατύραχο, που, καθισμένος στο πιάνο, αναλαμβάνει εκείνος, ως δημιουργός του τραγουδιού, να ολοκληρώσει την ερμηνεία.

Το στιγμιότυπο, Παρασκευή στον «Ιανό», στην παρουσίαση του καινούργιου άλμπουμ «Ονειρογραφία» («Λύρα»), με τα τραγούδια ενός συνθέτη, ο οποίος από το 1990 μέχρι τώρα είχε μόνο ορχηστρικά έργα στο ενεργητικό του, ήταν αντιπροσωπευτικό μιας δουλειάς που πραγματοποιήθηκε με ανθρώπινους όρους παλαιότερων δισκογραφικών εποχών.

Μαγική μουσική «συνομιλία»

M. Φαραντούρη, Τσαρλς Λόιντ, στο «Ηρώδειο

Η Μαρία και εγώ, ονειρευτήκαμε να χτίσουμε μια γέφυρα ανάμεσα στους κόσμους μας.. Αυτό το όνειρο πήρε σάρκα και οστά στο κονσέρτο στην Αθήνα.- Charles Lloyd 

Για το CD με τίτλο "Athens Concert"
 Η μουσική είναι δύναμη θεραπευτική. Μπορεί να διασχίσει τα σύνορα και ν' αγγίξει άμεσα την καρδιά. Είναι μια πανίσχυρη μορφή επικοινωνίας και έκφρασης ομορφιάς...».
Η παλαιότερη ρήση του σαξοφωνίστα - θρύλου της free Jazz Τσαρλς Λόιντ επιβεβαιώνεται με το άκουσμα της ηχογραφημένης συναυλίας, που έδωσε πέρσι στο «Ηρώ Μαρία Φαραντούρηδειο» με την Μαρία Φαραντούρη, συνοδεία και άλλων εξαίρετων μουσικών, η οποία αποτυπώθηκε στο διπλό CD με τίτλο «Athens Concert».
O δίσκος (κυκλοφορεί από την ECM - καταγραφή της μαγικής συνεύρεσης του σπουδαίου εκφραστικού σαξοφωνίστα - δημιουργού και της μεγάλης Ελληνίδας τραγουδίστριας με τη μοναδική κοντράλτο φωνή) ξεκινά μια υπέροχη, υποβλητική διασκευή του «Κράτησα τη ζωή μου» του Μ. Θεοδωράκη (υπάρχουν άλλες δύο συνθέσεις του).
Περιλαμβάνει, επίσης, τέσσερις συνθέσεις του Λόιντ, το «Ταξίδι στα Κύθηρα» της Ελ. Καραΐνδρου και το «Βλέφαρό μου» του Ν. Κυπουργού, πλαισιωμένες από την «Ελληνική σουίτα»: δέκα εξαιρετικές στιγμές της ελληνικής μουσικής παράδοσης - ταξίδι στο χώρο και το χρόνο. Μουσική για την αγάπη, την εξορία, τη νοσταλγία, τον αποχωρισμό, «χρώματα» χαράς, πίκρας, προσμονής, απώλειας... Και τα τραγούδια του Λόιντ να σμίγουν με τρόπο μοναδικό με τα ελληνικά, με ένα αόρατο «νήμα» που ενώνει διαφορετικά μουσικά ιδιώματα.
Καθοριστική υπήρξε η δημιουργική συμβολή του πιανίστα και συνθέτη Τάκη Φαραζή, μουσικού με βαθιά γνώση, που έκανε τις ενορχηστρώσεις, καταφέρνοντας «να ενώσει τα σημεία ανάμεσα στις δομές της ελληνικής μουσικής και τα ανοικτά σύνορα της μουσικής του αυτοσχεδιασμού», όπως ανέφερε ο Λόιντ. Το μουσικό αποτέλεσμα σφραγίζει και η πολίτικη λύρα του Σωκράτη Σινόπουλου, με τον μυστηριακό της ήχο, καθώς και οι άλλοι μεγάλοι μουσικοί της τζαζ που συμμετείχαν: Jason Moran (πιάνο), Reuben Rogers (ακουστικό μπάσο), Eric Harland (ντραμς)Πηγή

 Αναλυτικά
Κράτησα τη ζωή μου – Dream Weaver – Blow Wind – Requiem 

Ελληνική Σουίτα [Μέρος 1^ο]: Ύμνος στην Αγιά Τριάδα – Επάνω στο ξερό χώμα – Μέσα στους παραδείσιους κήπους της καρδιάς μου – Ταξίδι στα Κύθηρα –

Prayer – Ελληνική Σουίτα [Μέρος 2^ο]: Bλέφαρο μου – Μαργαριταρένια – Θαλασσάκι μου

Ελληνική Σουίτα [Μέρος 3^ο]: Ηπειρώτικο μοιρολόι – Καίγομαι και σιγολιώνω – Μωρή Κοντούλα Λεμονιά – Αλησμονώ και χαίρομαι – Του Ήλιου το Κάστρο – Γιάννη μου το μαντήλι σου.

Ηχογραφημένο στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών στις 4 Ιουνίου του 2010, το Athens Concert είναι η πρώτη ηχογράφηση μιας νέας μεγάλης συνεργασίας: του εξαιρετικά εκφραστικού σαξοφωνίστα Charles Lloyd, και της μοναδικής Μαρίας Φαραντούρη, που όπως εύστοχα έγραψε ο πρόεδρος Μιτεράν: η Μαρία είναι σαν την ίδια την Ελλάδα: δυνατή – αγνή και άγρυπνη.
Η ηχογράφηση περιλαμβάνει τέσσερεις συνθέσεις του Charles Lloyd, τρεις του Μίκη Θεοδωράκη, το Ταξίδι στα Κύθηρα της Ελένης Καραΐνδρου -για πρώτη φορά ηχογραφημένο με τη φωνή της Μαρίας- και το Βλέφαρό μου του Νίκου Κυπουργού, πλαισιωμένες από δέκα εξαιρετικές στιγμές της παράδοσής μας που ξεκινούν ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο από το Βυζάντιο, τη μεγάλη ηπειρώτικη παράδοση, τα Δωδεκάνησα και κατόπιν τη Σμύρνη, για να καταλήξουν στα παράλια του Πόντου.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως η συνεργασία αυτή θέτει νέα δεδομένα σε αυτό που ονομάζουμε διαπολιτισμική καλλιτεχνική δημιουργία. Η μουσική αγκαλιάζει πολλές και διαφορετικές τάσεις και συναισθήματα. Άλλοτε χαρούμενη και εορταστική άλλοτε θρηνητική και αγωνιώδης. Τα τραγούδια του Charles Lloyd συνυφαίνονται με έναν μοναδικό τρόπο με τα ελληνικά τραγούδια, υπογραμμίζοντας την ουσιαστική – εσωτερική ενότητα των διαφορετικών μουσικών ιδιωμάτων.

Αγάπη, νοσταλγία, εξορία, αποχωρισμός: ο βασικός θεματικός-αφηγηματικός ιστός του ελληνικού τραγουδιού (παραδοσιακού και μεταγενέστερου) συγγενεύει και αναγνωρίζεται εξίσου αυτονόητα και στη θεματολογία της φωνητικής παράδοσης της jazz.

«Από τις πρώτες κιόλας νότες, αναγνώρισα στη φωνή της Μαρίας τη δύναμη και το βάθος του ανθρωπισμού που εκπέμπει» σημειώνει ο Charles Lloyd, περιγράφοντας το συναισθηματικό αντίκρισμα της φωνής της Μαρίας. Ένα χρόνο σχεδόν μετά την ηχογράφηση ο Lloyd δήλωσε: «Αγάπησα τη φωνή της Μαρίας από την πρώτη στιγμή που την άκουσα. Αλλά αγαπώ και τη μουσική ολόκληρη. Όσο για τη μουσική που ονομάζεται τζαζ και την οποία υπηρετώ όλη μου τη ζωή, είναι πρωτίστως η μουσική της ελευθερίας και της αναζήτησης. Και η Μαρία διαθέτει ακριβώς αυτό. Πίστευα πάντα πως όταν κάτι αναζητάς, σε αναζητά κι εκείνο. Προφανώς τη φωνή της Μαρίας την αναζητούσα πάντοτε. Κι αφού η φωνή της έφερε δάκρυα στα μάτια μου, ήξερα πως βρήκα αυτό που έψαχνα».

Όλα ξεκίνησαν όταν η Μαρία Φαραντούρη προσκλήθηκε να δώσει μια συναυλία στο πανεπιστήμιο της Santa Barbara στην Καλιφόρνια, το 2002. Ο διοργανωτής είχε καλέσει τον Charles Lloyd. Εντυπωσιασμένος από τη φωνή της, της μίλησε με τα πιο θερμά λόγια. Ένα χρόνο αργότερα, στη συναυλία που έδωσε στο Λυκαβηττό με το κουαρτέτο του, κάλεσε τη Μαρία να τον συνοδεύσει επί σκηνής σε δυο τραγούδια. «Ένιωσα πως η φωνή της θα ταίριαζε τέλεια στο τραγούδι μου Βlow Wind» θυμάται ο Charles Lloyd και συνεχίζει: «Η Μαρία, μού τραγούδησε το Κράτησα τη ζωή μου με τη συνταρακτική ποίηση του Γιώργου Σεφέρη που ρίζωσε στο ρεπερτόριό μου … Μου τραγούδησε και το Βλέφαρό μου του Νίκου Κυπουργού καθώς και πολλά ακόμα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη».

Από τότε, κάθε φορά που ο Lloyd ερχόταν στην Ελλάδα και γνώριζε καλύτερα την ιστορία και το τοπίο της, αυτός ο μουσικός διάλογος, η εναλλαγή και η ανταλλαγή τρόπων και ήχων εξελισσόταν.

«Η συνεργασία μου με τον Charles, ήταν για μένα μια καθαρή αισθητική απόλαυση, μια μοναδική εμπειρία. Οι υπέροχες μπαλάντες του Charles το Prayer, τo Blow Wind και το Requiem -σε στίχους της Αγαθής Δημητρούκα- ήταν ένας νέος ηχητικός κόσμος. Πιστεύω πως η πρόκληση ήταν πολύ μεγάλη και η αναζήτηση πολύ ενδιαφέρουσα. Δηλαδή δυο διαφορετικές μουσικές πηγές που μέσα από την κατάλληλη επεξεργασία ενώθηκαν και δημιούργησαν μια άλλη πρόταση, έναν άλλο άκουσμα. Τα τραγούδια και οι μελωδίες που εντάσσονται στην Ελληνική σουίτα έρχονται από παλιά και φέρουν ήχους αρχέγονους όπου η ευαισθησία του Charles αλλά και η δημιουργική διερεύνηση των Moran-Rogers-Harland, μεταμόρφωσαν αυτό το υλικό σε ένα πρωτόγνωρο άκουσμα. … Ο ήχος του Charles Lloyd κυριαρχεί, τόσο με τη δύναμη του μυστηρίου του όσο και με την παιδική του αθωότητα. Είναι ένας ήχος κραταιός και συγχρόνως ανάλαφρος» λέει η Μαρία Φαραντούρη.

Η πραγματοποίηση μιας συναυλίας που θα παρουσίαζε αυτή τη νέα ηχητική συνθήκη πήρε την οριστική της μορφή με τη δημιουργική συμβολή του Τάκη Φαραζή που ανέλαβε τις ενορχηστρώσεις. Η Μαρία Φαραντούρη πρότεινε την ιδέα της Ελληνικής Σουίτας. Οι πεντατονικές κλίμακες της παραδοσιακής μας μουσικής -κυρίως της ηπειρώτικης- που έχουν περάσει στο DNA της τζαζ μέσω του μπλουζ, αποτέλεσαν τον βασικό δίαυλο επικοινωνίας των δύο μουσικών ιδιωμάτων. «Ο Τάκης Φαραζής συνέβαλλε καθοριστικά στο να ενώσει τα σημεία ανάμεσα στις δομές της ελληνικής μουσικής και τα ανοικτά σύνορα της μουσικής του αυτοσχεδιασμού» υπογραμμίζει ο Charles Lloyd.

Γνωστός για τη δυναμική του σχέση τόσο με την τζαζ μουσική όσο και την ελληνική, ο πιανίστας και συνθέτης Τάκης Φαραζής είναι ίσως ο ιδανικός μουσικός για μια τέτοια παραγωγή. Πέρα από τις κλασικές και τζαζ σπουδές του στο πιάνο, τη δημιουργική του θητεία στο γκρουπ Iskra, τις συνθέσεις του για το θέατρο (νεοελληνικό και αρχαίο δράμα) και τον κινηματογράφο, ο Φαραζής έχει μια μεγάλη εμπειρία στα ζητήματα της ερμηνείας ταυτόχρονα με την βαθιά του γνώση στα πιο διαφορετικά μουσικά ιδιώματα.
Η μουσική παλέτα του γκρουπ ολοκληρώνεται με την πολίτικη λύρα του Σωκράτη Σινόπουλου. «Ο μυστηριακός ήχος της λύρας δίνει μια τελείως διαφορετική διάσταση στη μουσική. Αρχέγονη σχεδόν υπνωτιστική, η επίμονη λύρα του Σωκράτη μάς ανοίγει ένα παράθυρο σε άλλους, μακρινούς πολιτισμούς» σχολιάζει ο Charles Lloyd. Ο Σωκράτης Σινόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους σολίστ της νεότερης γενιάς, ξεκίνησε τη ζωή του στη μουσική από την κλασική κιθάρα για να τον κερδίσει αργότερα η πολίτικη λύρα και το λαούτο. Έχει συνεργαστεί με τους σημαντικότερους εκπροσώπους της παραδοσιακής μουσικής αλλά και της σύγχρονης τόσο στο επίπεδο της σύνθεσης όσο και του αυτοσχεδιασμού. Σε ηχογραφήσεις της ECM, έχει συμμετάσχει μέσω της συνεργασίας του με την Ελένη Καραΐνδρου [Τρωάδες (ΕCM 1810) την Ελεγεία του Ξεριζωμού (ECM 1952) και το Λιβάδι που δακρύζει (ΕCM 1885)].

Η Μαρία Φαραντούρη έχει επίσης συμμετάσχει σε ηχογράφηση της ECM, ερμηνεύοντας τραγούδια της Ελένης Καραΐνδρου, με την οποία συνδέεται με βαθιά σχέση φιλίας και συνεργασίας από την δεκαετία του ΄60, την εποχή των σπουδών και των πρώτων αναζητήσεων. Η πρώτη δισκογραφική παρουσία της Ελένης Καραϊνδρου, η Μεγάλη Αγρυπνία σε ποίηση του Κ.Χ. Μύρη, πραγματοποιήθηκε με ερμηνεύτρια την Μαρία Φαραντούρη.

Η Μαρία Φαραντούρη με την πορεία της και τις επιλογές της σμίλευσε το πορτραίτο μιας νέας μορφής τραγουδίστριας: Μιας ανήσυχης και συνειδητοποιημένης γυναίκας. Τραγουδώντας από τα 16 της χρόνια τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη έγινε το σύμβολο της αντίστασης και της ελευθερίας για χιλιάδες ανθρώπους στη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα. Ήταν η περίοδος που η Daily Telegraph την ανακήρυττε ως Μαρία Κάλλας των λαών και η Le Monde ως Joan Baez της Μεσογείου, αφιερώνοντάς της δεκάδες σελίδες με διθυράμβους που αφορούσαν τη σπάνια ερμηνεία της, τη σκηνική της παρουσία αλλά και την κοινωνική της δράση.

Η Μαρία Φαραντούρη παραμένοντας πιστή στον δρόμο που έχει χαράξει, με γνώμονα την ποιότητα και την υψηλή αισθητική, άρχισε «ν’ ανοίγει» το ρεπερτόριό της μετά τη μεταπολίτευση. Εκεί, άλλωστε την οδηγούσε η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Πολίτης και καλλιτέχνης του κόσμου έχει ζυμωθεί με ξένους καλλιτέχνες και έχει συμπράξει σε διεθνή φεστιβάλ με σπουδαίες προσωπικότητες του τραγουδιού και της Τέχνης, μέσα από αναρίθμητες πρωτοβουλίες, παραγωγές και αναζητήσεις νέων δρόμων έκφρασης.

Στη δισκογραφία του θρυλικού σαξοφωνίστα Charles Lloyd σπάνια συναντώνται «φωνές», αν εξαιρέσει κανείς κάποιες συμμετοχές σε ροκ και ποπ παραγωγές τη δεκαετία του ΄70. Ίσως γιατί το ίδιο το σαξόφωνο, το φλάουτο ή το tarogato είναι από τη φύση τους «η φωνή» της ορχήστρας που αποδίδει το αίσθημα των μπλούζ, την κραυγή του μουεζίνη ή τη ράγκα του τέλους μιας μέρας. Η αίσθησή του για τη μελωδία είναι βαθιά, είτε αναζητά ένα νέο νόημα στο κλασικό ρεπερτόριο της τζαζ είτε εξορύσσει συγκίνηση από τα spirituals. Από την αρχή της καριέρας του, ο Lloyd έχει αποδειχθεί ένας διορατικός επικεφαλής γκρουπ, έχοντας κατά γενική ομολογία ένα από τα καλύτερα μουσικά σχήματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι συνεργάτες του, σταθεροί εδώ και τέσσερα χρόνια, είναι ο Jason Moran στο πιάνο ο Reuben Rogers στο ακουστικό μπάσο και ο Eric Harland στη ντραμς. Παρότι ο Moran έχει το δικό του γκρουπ και αποσπά συνεχώς διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο με σημαντικότερη αυτήν του καλλιτέχνη της χρονιάς από το περιοδικό DownBeat, πάντα αφήνει χώρο και χρόνο για τον Charles Lloyd, γιατί νιώθει πως έχει πολλά να μάθει ακόμα. Ο Lloyd αντίστοιχα είναι απόλυτα ικανοποιημένος από τον τρόπο που το τρίο προσεγγίζει τις συνθέσεις του. Η ρυθμική ευελιξία που μοιράζονται οι τρεις μουσικοί σε συνδυασμό με την απαράμιλλη μουσικότητα τους στηρίζει το τελικό αποτέλεσμα ενόσω παράλληλα διατυπώνει το νόημα της χαράς στη μουσική.

Οι μίξεις του Αthens Cocncert έγιναν στο Όσλο τον Δεκέμβριο του 2010 και τον Ιανουάριο του 2011 από τον Manfred Eicher και τον Jan Erik Kongshaug.

Μετά από μια πυκνή περιοδεία του κουαρτέτου του Charles Lloyd στην Ευρώπη θα παρουσιαστεί το Athens Concert στο Landsberg της Γερμανίας την 1^η Νοεμβρίου, στο JazzFest Berlin την 6^η Νοεμβρίου με αποκορύφωμα το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 9 Νοεμβρίου.

Η έκδοση που συνοδεύει το CD, περιλαμβάνει σημειώματα του Charles Lloyd και της Μαρίας Φαραντούρη, τις αποδώσεις των στίχων στα αγγλικά καθώς και φωτογραφίες των καλλιτεχνών από τη συναυλία και τις πρόβες.

OI ΠPΩΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΕΘΝΗ ΤΥΠΟ

«…Και όταν η Μαρία Φαραντούρη συναντάται με τον Charles Lloyd στο γαλήνιο spiritual “Prayer” οι φωνές τους υφαίνονται σε μια και φαίνονται φτιαγμένες η μία για την άλλη.»

…

Εδώ, η εκφραστική θερμή με το πυκνό βιμπράτο φωνή της αποδεικνύει ότι οι ρίζες της μπορεί να βρίσκονται στην Ελλάδα, όμως έχει εύκολα την ικανότητα να περνά στο περιβάλλον της mainstream τζαζ.»

www.allaboutjazz.com 04/09/2011 ΝΥ

«…Με το σαξόφωνο του Lloyd να τυλίγεται γύρω από το πλούσιο κοντράλτο της Μαρίας Φαραντούρη, το αποτέλεσμα είναι μουσική υψηλού πνευματικού κάλλους.»

The Times UK 27/08/2011

«…Το -σαν φθινοπωρινά φύλλα- “Requiem” του Lloyd βρίσκει το πιάνο του Jason Moran να καθρεφτίζει λαμπερά το φραζάρισμα της Φαραντούρη στον ελληνικό στίχο.»

"Για τις μέρες του Γενάρη αυτουνού"

«Ολα μικρά κι όλα μεγάλα, είπα θα παίξω κι ό,τι βγει, αυτά δε μοιάζουνε με τ' άλλα κι ας τα 'χω όλα ξαναδεί»: ο στίχος «αυτοβιογραφεί» τον Μεράντζα, είναι όμως του Οδυσσέα Ιωάννου

Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΔΙΣΚΟΣ ΤΟΥ Γ. ΜΕΡΑΝΤΖΑ
Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ
 Είκοσι πέντε χρόνια είχε να βγάλει προσωπικό δίσκο ο Γιώργος Μεράντζας, αυτός ο Ηπειρώτης «ιερουργός» που μαζί με τη Μαρία Δημητριάδη μεταλαμπάδευαν κάποτε στη γενιά της Μεταπολίτευσης τα «Τροπάρια για Φονιάδες» των Θάνου Μικρούτσικου και Μάνου Ελευθερίου.
Και τώρα που κυρίως αυτή η γενιά βάλλεται για τη μετέπειτα πορεία της και που η εποχή είναι μ' έναν άλλον τρόπο δυσνόητη και σκοτεινή, ο Μεράντζας επανέρχεται, διατηρώντας αλώβητα τα ερμηνευτικά του όπλα και τα πολιτικά του αντανακλαστικά.
«Ολα είναι εδώ», είναι ο αμφίσημος τίτλος του δίσκου του. Κυκλοφορεί από την ετικέτα «μικρός ΗΡΩΣ» (της Legend), με παραγωγό τον Αγγελο Σφακιανάκη. Ανάμεσα στα 13 τραγούδια, τα 8 είναι καινούργια, φτιαγμένα από σπουδαία δίδυμα δημιουργών (ο Θάνος Μικρούτσικος συνεργάστηκε ξανά με τον Μάνο Ελευθερίου αλλά και με τον Μιχάλη Γκανά, ο Κώστας Λειβαδάς με τον Θοδωρή Γκόνη και τον Οδυσσέα Ιωάννου κι ο Ντάσο Κούρτι με τον Γιώργο Κατάρα και την Αγγελική Κοτσά) ή από, εξίσου ξεχωριστούς, τραγουδοποιούς (Σωκράτης Μάλαμας, Διονύσης Τσακνής). Τα υπόλοιπα πέντε εκπροσωπούν ιστορικές στιγμές για το ελληνικό τραγούδι: «Πώς να σωπάσω», «Λέιλιμ Λέι», «Παλιά καλοκαίρια», «Είσαι η Πρέβεζα και το Κιλκίς» και το παραδοσιακό «Τι να της κάνω της καρδιάς».
Οι φανατικοί του Μεράντζα, από το 2006 που ξανάρχισε τις σποραδικές εμφανίσεις, με σταθερούς συμμάχους τρεις σπουδαίους μουσικούς (Β. Κετεντζόγλου, Απ. Βαγγελάκης, Ντ. Κούρτι), έχουν διαπιστώσει την ικανότητά του να «οικειοποιείται» μ' έναν τρόπο μοναδικό ακόμα και τραγούδια που πέρασαν στη συλλογική μας μνήμη με ερμηνείες σαν του Ξυλούρη. Ξέρουν επίσης πως μπορεί «να αναβαθμίζει ακόμα και μέτρια ή απλώς καλά τραγούδια», όπως επισήμανε χθες ο Γιάννης Τριάντης στην παρουσίαση του δίσκου, στον «Ιανό».
Πρώτος μίλησε ο Θάνος Μικρούτσικος για να ανακαλέσει, αρχές '74, σε μια συναυλία του Λεοντή, την πρώτη του συνάντηση με τον Μεράντζα, «ευθυτενή, όμορφο, να τραγουδάει εντυπωσιακά εκφραστικός (...)». Κι ακόμα τις 1.800 κοινές τους συναυλίες, τα τεράστια ακροατήρια και το λευκό κοστούμι του... Ομάρ Σαρίφ - σήμα κατατεθέν σε μια ταινία, το δανείστηκε ο Μεράντζας από ένα βεστιάριο εν όψει μιας συναυλίας στις Βρυξέλλες. Μίλησε όμως και για τη γενιά του ο Μικρούτσικος, η οποία τώρα κατηγορείται, αλλά κάποτε υπήρξε «η πρώτη που αντιμετώπισε τα πράγματα πολυεπίπεδα». Κι άλλωστε «σε κάθε γενιά ένα κομμάτι ενσωματώνεται, ένα ακροβατεί και ένα απομονώνεται».
Συγγραφέας και δημοσιογράφος, ο Θανάσης Σκαμνάκης αντιμετώπισε την παρουσία του Μεράντζα παράλληλα με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα κάθε εποχής. Μιλώντας για την «τόλμη που διασώζει την εποχή» και «διαρρηγνύει τις βεβαιότητες της "αφασίας", σ' έναν καιρό που ουδείς μπορεί να προσποιείται τον αθώο», όρισε ως τέτοια τόλμη την τέχνη και ως τόσο τολμηρό τον Μεράντζα που επιστρέφει για να πιστοποιήσει ότι «θα 'ρθει καιρός που θα φανούν οι κήρυκες κι όχι μονάχα ψεύτες και ρουφιάνοι».
Για τη φωνή του Μεράντζα, «πλατιά και καθαρή σαν ηπειρώτικο πρόσωπο, λυγμική, λυρική και ταυτόχρονα επική, εξίσου σαγηνευτική και στις χαμηλότερες κλίμακες», και την ικανότητά του πρωτίστως να ομνύει στην «εξόριστη» συγκίνηση αναφέρθηκε ο Γιάννης Τριάντης, επισημαίνοντας πως ουσιαστικά ποτέ δεν απουσίαζε αφού «θα αρκούσαν κι όσα ερμήνευσε στα "Τροπάρια"».
Ο ίδιος ο Μεράντζας στα 60, με ενέργεια 25χρονου, ερμήνευσε αργότερα καινούργια και παλιότερα τραγούδια. Ξεκίνησε από τη «Δίκοπη ζωή» αφήνοντας να ταξιδέψει ξανά στο κέντρο της ταραγμένης πόλης ο αειθαλής στίχος: «Απ' το κακό και τ' άδικο διωγμένο κι όπως ενήστευες τη δίκοπη ζωή, σε βρήκα ξαφνικά σημαδεμένο...».Πηγή: Ελευθεροτυπία

Γιαν Γκαρμπάρεκ "Officium Novum"

Γόνιμες μουσικές «συνομιλίες»

Ο εξαίρετος Νορβηγός σαξοφωνίστας Γιαν Γκαρμπάρεκ, που τον πρωτογνωρίσαμε στην Ελλάδα ως ερμηνευτή της μουσικής της Ελένης Καραΐνδρου και από τότε μας έχει προσφέρει δυνατές συγκινήσεις, συναντά για άλλη μια φορά στη δισκογραφία το βρετανικό φωνητικό κουαρτέτο «Hilliard Ensemble». «Καρπός» της τρίτης κατά σειρά δισκογραφικής τους συνεργασίας είναι το CD με τίτλο «Officium Novum», μια δουλειά που απηχεί όπως και οι προηγούμενες συμπράξεις τους, δισκογραφικές και ζωντανές, τη μουσική άποψη του Γκαρμπάρεκ και του σχήματος, όσον αφορά στη συνύπαρξη παρόντος και παρελθόντος, με μια μοναδική ισορροπία. Στο επίκεντρο αυτή τη φορά είναι η μουσική παράδοση της Αρμενίας που βασίζεται στις μεταγραφές του Komitas Vardapet, συνθέσεις που προέρχονται από την πλούσια μουσική θρησκευτική παράδοση της περιοχής του Καυκάσου. Το «Hilliard Ensemble» μελέτησε αυτό το υλικό κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του στην Aρμενία, ενώ η φυσιογνωμία της μουσικής ενέπνευσε τον Γκαρμπάρεκ σε μια από τις πιο φλογερές του ερμηνείες.

 Ο μεγάλος σαξοφωνίστας προσεγγίζει τη μουσική με ένα πνεύμα ελευθερίας, αυτοσχεδιάζοντας με τους σολίστες, σ' ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο: από το Βυζάντιο στη Ρωσία, από τη Γαλλία στο Ερεβάν, την Ισπανία και τους ιθαγενείς της Αμερικής. Ολες αυτές οι τόσο διαφορετικές συνθέσεις ενώνονται με τη χρυσή κλωστή της δραματουργίας του δίσκου που δημιουργεί την αίσθηση ενός ενιαίου συνθετικού υπόβαθρου.







Ολόκληρο το άλμπουμ διατρέχεται από τους στίχους του Γιώργου Σεφέρη «Λίγο ακόμα θα ιδούμε», σε πέντε γλώσσες, αναδεικνύοντας τη φιλοσοφία του δίσκου (ήταν επιλογή του Manfred Eicher). Το βιβλιαράκι που συνοδεύει το cd ανοίγει με τους στίχους στα ελληνικά, ενώ ο δίσκος κλείνει με τη φωνή του ηθοποιού Μπρούνο Γκατζ να ερμηνεύει το εξάστιχο στα Γερμανικά.
Πηγή: Ριζοσπάστης

2 Ρεσιτάλ κιθάρας του Γιώργου Τοσικιάν

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
Αίθουσα συναυλιών Φίλιππος Νάκας, Ιπποκράτους 41, Αθήνα  Ώρα έναρξης 20:30
Εισιτήρια 12 E - 8 E (φοιτητικό)
Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010
Αίθουσα συναυλιών Φ. Νάκας, Ν. Πλαστήρα 47, Χαριλάου, Θεσ/νίκη Ώρα έναρξης 20:30
Είσοδος ελεύθερη
Ο κιθαριστής Γιώργος Τοσικιάν παρουσιάζει ένα πρόγραμμα βασισμένο στην πρώτη του δισκογραφική κατάθεση με τίτλο ''Guitar Music by Greek Composers'', η οποία εκδόθηκε πρόσφατα από την εταιρεία Motivo.Πρόκειται για μια έκδοση με συνθέματα ελληνικής μουσικής για κλασική κιθάρα, τα περισσότερα από τα οποία παρουσιάζονται σε πρώτη δισκογράφηση.
Τα έργα που έχουν επιλεγεί προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα της λόγιας ελληνικής μουσικής. Περιλαμβάνονται, κατά σειράν, συνθέσεις του Θάνου Μικρούτσικου, του Γιώργου Βαρσαμάκη, του Νίκου Κυπουργού, του Νότη Μαυρουδή, του Θόδωρου Αντωνίου, του Ιάκωβου Κολανιάν, της Βασιλικής Λεγάκη, του Κώστα Γρηγορέα, του Γιώργου Κουρουπού και του Κυριάκου Τζωρτζινάκη.
Το πρόγραμμα ακρόασης τεκμηριώνει, εκτός των άλλων, και το εύρωστο της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας έργων για κλασική κιθάρα.

Κριτική για το δίσκο,
απο τον Νίκο  Bατόπουλο  στην  εφημερίδα Καθημερινή

 Η άγνωστη και φωτεινή όψη της ελληνικής κιθάρας
Ο Γιώργος Τοσικιάν κάνει την έκπληξη με το πρώτο του άλμπουμ

ΑΛΜΠΟΥΜ. Ηταν έκπληξη η ακρόαση του πρώτου δίσκου του Γιώργου Τοσικιάν, από τους πλέον ταλαντούχους μουσικούς της νεότερης γενιάς που ασχολούνται με την κλασική κιθάρα. Το άλμπουμ με τίτλο «Guitar Music by Greek Composers» (κυκλοφορεί από την εταιρεία Motivo) παρουσιάζει μια εξαιρετική επιλογή από έργα ελληνικής μουσικής για κλασική κιθάρα, τα περισσότερα σε πρώτη δισκογράφηση. Δεν είναι, όμως, μόνο τα έργα αλλά, κυρίως, η γεμάτη πνευματική δύναμη, ευγένεια και έλεγχο, ερμηνεία του Γιώργου Τοσικιάν.

''Guitar Music by Greek Composers'' του Γιώργου Τοσικιάν

Κυκλοφορεί από την εταιρεία MOTIVO η πρώτη δισκογραφική κατάθεση του κιθαριστή Γιώργου Τοσικιάν, με τίτλο ''Guitar Music by Greek Composers''.Πρόκειται για μια έκδοση με έργα ελληνικής μουσικής για κλασική κιθάρα, τα περισσότερα από τα οποία παρουσιάζονται σε πρώτη δισκογράφηση. Τα έργα που έχουν επιλεγεί προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα της λόγιας ελληνικής μουσικής. Στο CD, που έχει διάρκεια 70 λεπτά, περιλαμβάνονται κατά σειράν συνθέσεις του Θάνου Μικρούτσικου, του Γιώργου Βαρσαμάκη, του Νίκου Κυπουργού, του Νότη Μαυρουδή, του Θεόδωρου Αντωνίου, του Ιάκωβου Κολανιάν , της Βασιλικής Λεγάκη, του Κώστα Γρηγορέα, του Γιώργου Κουρουπού και του Κυριάκου Τζωρτζινάκη.
Το πρόγραμμα ακρόασης της έκδοσης, τεκμηριώνει, εκτός των άλλων, και το εύρωστο της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας έργων για κλασική κιθάρα.
Η έκδοση συνοδεύεται από εκτενές σημείωμα του κριτικού-ιστορικού της μουσικής Γιώργου Β. Μονεμβασίτη, ενώ το artwork υπογράφει ο εικονογράφος Πέτρος Μπουλούμπασης.





Ο Γιώργος Τοσικιάν γεννήθηκε στον Πειραιά το 1981.Σπούδασε κιθάρα με τον Ιάκωβο Κολανιάν, στο Σύγχρονο Ωδείο Αθήνας, παρακολουθώντας παράλληλα σεμινάρια με τους : M.Barrueco, R.Dyens, O.Ghiglia, E.Ασημακόπουλο και Γ.Χατζηνίκο.Πήρε το δίπλωμά του το 2004 με βαθμό Άριστα Παμψηφεί.Έχει αποσπάσει πρώτα βραβεία σε πανελλήνιους διαγωνισμούς και έλαβε τιμητική διάκριση από τον Σύλλογο Φίλων της Κιθάρας ‘’Δ.Φάμπας’’.Έχει δώσει ρεσιτάλ σε αίθουσες συναυλιών της Αθήνας (Αthenaeum, Φ.Νάκας, Παρνασσός ,Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων), και έχει πάρει μέρος σε σημαντικές διοργανώσεις (‘’Οι νέοι για τους νέους’’, Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής, Διεθνές Φεστιβάλ Πετρούπολης , Πανελλήνιο Σεμινάριο Κιθάρας Πάτρας , Φεστιβάλ Σύμης κ.α.).Έχει συνεργαστεί με το Instituto Cervantes και τον ποιητή Antonio Gamoneda και είναι μόνιμος συνεργάτης του συνθέτη Γιώργου Βαρσαμάκη.Είναι καθηγητής κλασικής κιθάρας στο Ωδείο "Σύγχρονη Μουσική Παιδεία".

Δισκογραφία ΚΩΣΤΑ ΜΟΥΣΤΑΚΑ - 1.Το βαριετέ της τρέλλας- 2.Η Μοναξιά και η συντροφιά της - 3.Νύχτες υγρές

KΩΣΤΑΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ - ΤΟ ΒΑΡΙΕΤΕ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ - 2003  ΤΟ ΒΑΡΙΕΤΕ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ
μουσική ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ,ποίηση ΤΑΣΟΣ Μ

Το ΒΑΡΙΕΤΕ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ είναι η πρώτη επίσημη εμφάνιση στην δισκογραφία του Κώστα Μουστάκα, αν και έχουν υπάρξει κάποιες νεανικές εμφανίσεις πριν από πολλά χρόνια, ενώ έχουν ηχογραφηθεί και θα κυκλοφορήσουν έργα για βιολί και έργα για πιάνο.Ελληνικοί ρυθμοί φιλτραρισμένοι μέσα από την κλασσική παιδεία του συνθέτη «ντύνουν» τα 12 τραγούδια του CD που ηχογραφήθηκαν τα τρία τελευταία χρόνια. Για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα του δίσκου συνεργάσθηκαν εξαιρετικοί μουσικοί εκτός από τον ίδιο τον Κώστα Μουστάκα που έπαιξε κλασσική κιθάρα. Από τα σολιστικά όργανα όργανα που ακούγονται στην ηχογράφηση ξεχωρίζουμε στα έγχορδα το βιολί και το τσέλλο και στα πνευστά το όμποε και αγγλικό κόρνο.Τα τραγούδια ερμηνεύουν οι Βαγγέλης Κορομιλής, Μαίρη Έσπερ και τον ηθοποιό Σταύρο Γιαγκούλη και ο ίδιος ο Κώστας Μουστάκας.Η ανάγκη και η αγωνία του μουσικού που φιάχνει και τραγουδά ο ίδιος τα τραγούδια του είναι διάχυτη σ' ολόκληρο το δίσκο που μας φέρνει στην μνήμη ακούσματα από περασμένες δεκαετίες με σύμμαχο την βιωματική ποίηση του Τάσου Μ. συνθέτουν ένα ελκυστικό και πρωτότυπο ηχογράφημα, που κερδίζει τον ακροατή με την πρώτη στιγμή.Αφιλόξενη η μουσική θάλασσα των καιρών μας! Όμως ΤΟ ΒΑΡΙΕΤΕ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ ξεκινά το μουσικό του ταξίδι με οδηγό τα λόγια του Τάσου Μ.. Ο κόσμος είναι μια απέραντη (!) κακοκαιρίαΔεν σ΄ αφήνουν να ταξιδέψεις .. Παρά μόνο με ΚΡΥΦΕΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ.
Αναστάσιος Μουχτερός

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΥ
ΤΟ ΒΑΡΙΕΤΕ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ
μουσική ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ
ποίηση ΤΑΣΟΣ Μ
Κ043
1.Το βαριετέ της τρέλλας ,2.Ονειρο ήτανε ,3.Αποχωρισμός 3.29
4.Λαθεμένες ανάγκες,5.Τσιγκινα τοπία ,6.Η στάλα της αγάπης,7. Αποχωρισμός - οργανικό
8.Κάτι δικά μου,9. Το τίμημα, 10.Ο κληρονόμος,11.Η Νέλλη ,12.Οργανικό,13.Ετσι κι αλλιώς πεθαμένος, 14.Σταύρος ,15.Οργανικό

                       ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ  Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΗΣ

Έντεκα ορχηστρικά κομμάτια περιλαμβάνει το  CD, «Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΗΣ» από τον Καθρέφτη.
Στις ηχογραφήσεις του δίσκου εκτός από την κλασσική κιθάρα που παίζει ο ίδιος, ακούγονται συνθέσεις και για πιάνο. Η κιθάρα και το πιάνο είναι τα κυρίως σολιστικά όργανα ενώ παράλληλα ακούμε ήχους από τσέλλο, όμποε, βιολί και κοντραμπάσο, που συμπληρώνουν την ορχήστρα.
Στην δημιουργία της μουσικής, που περιλαμβάνεται στο CD, συνυπάρχουν στοιχεία από την ελληνική και την κλασσική μουσική.
Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από την «ακριβή» λειτουργικότητα των μουσικών συνθέσεων και δημιουργεί στο ακροατή μία αίσθηση ηρεμίας- χαλάρωσης που τον μεταφέρει μέσα από ηχητικές εικόνες σε μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΔΙΣΚΟΥ 1.ΙNTΕRMΕDΙUM,2.ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ ,3.ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ ,4.ΛΥΚΟΦΩΣ,5.ΠΡΕΛΟΥΔΙΟ.
6.ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ,7.ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ,8.VΑLS,9.ΒΑΡΙΕΤΕ ΤΗΣ ΤΡΕΛΑΣ,10.ΠΡΟΣΜΟΝΗ
11.ΕΠΙΘΥΜΙA

ΝΥΧΤΕΣ ΥΓΡΕΣ ΣΕΙΣΤΡΟΝ

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ - ΜΑΡΚΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ - ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΕΠΗΣ-ΜΑΡΙΖΑ ΚΩΧ

Οι μουσικές εκδόσεις «Σείστρον» παρουσιάζουν την πρώτη δισκογραφική δουλειά του project Ιριδισμοί σε στίχους του πρωτοεμφανιζόμενου στη δισκογραφία Μάρκου Χαρίτου, σε μουσική κι ενορχήστρωση του συνθέτη και κιθαρίστα Κώστα Μουστάκα και με τις ερμηνείες του Μιχάλη Κακέπη και τη συμμετοχή της Μαρίζας Κωχ στο τραγούδι ‘’Ανάμεσα στους ίσκιους’’.

Οι συνθέσεις του Κώστα Μουστάκα -ατμοσφαιρικές και μελωδικές- προδίδουν τις μουσικές σπουδές του στο κλασσικό ρεπερτόριο και η κυριαρχία της κιθάρας σ’ αυτές τη μακροχρόνια ενασχόλησή του με την τέχνη αυτού του μουσικού οργάνου.

Τα τραγούδια του δίσκου… 1. Αχτίδα 2. Υπάρχουν ώρες 3. Γεύση υγρή 4. Τορόντο 5. Ανάμεσα στους ίσκιους 6. Νύχτα 7. Πράξη ανεπανόρθωτη 8. Ιριδισμοί 9. Μαινάδες 10. Ιριδισμοί ορχηστρικό

«ΤΑ ΕΓΓΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΑΝ»

«ΤΑ ΕΓΓΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΑΝ»
του ΝΙΚΟΥ ΚΥΠΟΥΡΓΟΥ

          Μουσική παράσταση που ηχογραφήθηκε  και αποτυπώθηκε στη δισκογραφία. 

 Πέντε έργα συνθέτουν το νέο δίσκο του Νίκου Κυπουργού, έτσι όπως ακούστηκαν, σε πρώτη εκτέλεση, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2008.
Στην Κινηματογραφική Σουίτα In Canto, ο συνθέτης συναντά την Ελευθερία Αρβανιτάκη, που εδώ ερμηνεύει ιδανικά πέντε τραγούδια από ισάριθμες ταινίες (σε στίχους Σταμάτη Δαγδελένη, Παρασκευά Καρασούλου, Αφροδίτης Μάνου, Λίνας Νικολακοπούλου, Στράτου Στασινού).

 Οι μουσικές του Νίκου Κυπουργού από μόνες τους φτιάχνουν εικόνες. Όπως αυτές της ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ, της μουσικής που έγραψε για την παράσταση του ομώνυμου έργου του Ρακίνα που παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο από το Εθνικό θέατρο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου. Της ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΜΟΡΑΛΗ, της μινιμαλιστικής μουσικής για το ντοκυμανταίρ του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου με θέμα τη ζωή και το έργο του μεγάλου ζωγράφου. Αυτές της ΑΝΟΙΞΗΣ ΣΤΟΝ ΑΙΜΟ, με επτά ορχηστρικές μινιατούρες από την κινηματογραφική του μουσική, σε ύφος ανατολικό. Κι αυτές των ΠΕΡΑΝ, των πέντε ύμνων «πάνω σε κείμενα μιας γλώσσας χαμένης», για εκκλησιαστικό όργανο, ορχήστρα και παιδική χορωδία, έργου γραμμένου ειδικά για τη συναυλία κατά παραγγελίαν του Μεγάρου Μουσικής.
Aποφασιστική είναι η συμβολή των συντελεστών του δίσκου: της Καμεράτας – Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής, ενισχυμένης με εξαιρετικούς σολίστ όπως ο Θόδωρος Κοτεπάνος στο εκκλησιαστικό όργανο και το πιάνο, ο Δημήτρης Δεσύλλας στα κρουστά και πολλοί άλλοι. Έκπληξη και η ερμηνεία της Παιδικής Χορωδίας Νέας Γενιάς Ζηρίδη, που αποτελείται κυρίως από παιδιά του Δημοτικού. Κι όλοι αυτοί κάτω από τη στέρεη μπαγκέτα του Αλέξανδρου Μυράτ. 

Ένας ιδιαίτερος δίσκος, που συνενώνει στοιχεία σύγχρονα και χρώματα παραδοσιακά συνδυασμένα με μέτρο, οικονομία και φαντασία...

αναλυτικά:

Τα Πέραν: Πέντε ύμνοι για τον ήλιο, τη μητέρα, τη ζωή, τον άνθρωπο..., πάνω σε κείμενα μιας γλώσσας χαμένης. Το έργο γράφτηκε το 2008, ύστερα από παραγγελία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. 
 Άνοιξη στον Αίμο (Orient Express Suite): Επτά ορχηστρικές μινιατούρες ενορχηστρωμένες για έγχορδα και κρουστά, σε ύφος που παραπέμπει στην καθ’ ημάς και την Εγγύς Ανατολή. Τα θέματα προέρχονται από τις ταινίες: Rom, Ο Δραπέτης, Meri – Amen, Memed My Hawk, Passeurs De Reves, Sevgilim Istanbul, καθώς και από την τηλεοπτική σειρά Η Δε Πόλις Ελάλησεν.
Αναφορά στο Μόραλη: Ήταν το βασικό θέμα στο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου Μόραλης (2005), πάνω στη ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου. Στη συγκεκριμένη μορφή του, ξαναδουλεύτηκε ενορχηστρωτικά και δομικά και προστέθηκαν τα κρουστά.
Ανδρομάχη: Γράφτηκε την άνοιξη του 2007 για την παράσταση του ομώνυμου έργου του Ρακίνα που παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου. Τον επόμενο χρόνο τα επί μέρους θέματα συμπτύχθηκαν σε ένα ενιαίο έργο με μορφή σουίτας, με ελάχιστες παρεμβάσεις στην αρχική ενορχήστρωση.
Κινηματογραφική Σουίτα «In Canto»: Την απαρτίζουν τέσσερις μικρότερες σουίτες με θέματα από τις ταινίες Black Out (1998), Οι Ακροβάτες του Κήπου (2001), Ουτοπία (2004) και Οξυγόνο (2003), πλαισιωμένες από πέντε τραγούδια που προέρχονται από τις ίδιες κυρίως ταινίες. Οι ενορχηστρώσεις ξαναδουλεύτηκαν το Μάρτιο του 2008 με αφορμή τη συγκεκριμένη συναυλία, στοχεύοντας σ΄ένα ενιαίο άκουσμα χωρίς διακοπή.

Μουσική ωραία και χρήσιμη στις ζοφερές αυτές ημέρες

Περισσότερα εδώ  για τον Νίκο Κυπουργό

Tριπλό CD απο τον Keith Jarret

Mε τίτλο"Testament " (μαρτυρία, διαθήκη) εκδόθηκε το τριπλό CD του Keith Jarrett, από τις solo συναυλίες που πραγματοποίησε πέρυσι στο Παρίσι (26 Νοεμβρίου 2008) και στο Λονδίνο (1 Δεκεμβρίου 2008

 Στο κείμενο που συνοδεύει τα CD ,  γράφει σε τόνο πολύ προσωπικό για τον πρόσφατο χωρισμό με τη γυναίκα του δίνοντας έμφαση στην συναισθηματική φόρτιση της στιγμής, στην εσωτερική ένταση που κρύβεται πίσω από τις δυο αυτές εμφανίσεις.

  Το πρώτο CD που είναι από την συναυλία στο Παρίσι, έχουμε οχτώ κομμάτια-αυτοσχεδιασμούς και στα υπόλοιπα δυο CD από το Λονδίνο συνολικά δώδεκα. Ο ίδιος γράφοντας για την επιλογή των σύντομων κομματιών τονίζει αφενός το πόσο εξαντλητικό ήταν για τον ίδιο οι μεγάλοι σε διάρκεια αυτοσχεδιασμοί (ειδικά μετά την γνωστή περιπέτεια της υγείας του) και αφετέρου την ανάγκη του να επαναδιαπραγματευθεί τις συναυλίες αυτές, την δημιουργική ανάγκη να αλλάξει τον τρόπο παιξίματός του.Tar

Νέοι δίσκοι -CD

Η  σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου τραγουδά Ζακ Μπρελ».

  

 Χθές έγινε η παρουσίαση  του νέου  CD  της σοπράνου Σόνιας Θεοδωρίδου, με τίτλο «Sonia Theodoridou sings Jacques Brel»  σε εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής . Ενα γεμάτο λυρισμό «ταξίδι» στην ποίηση και τη μουσική του Ζακ Μπρελ προσφέρει η γνωστή και διακεκριμένη σοπράνο. Το CD ηχογραφήθηκε  στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (12/2008 και 1/2009), και  περιέχει 13  τραγούδια του σπουδαίου συνθέτη, ποιητή και τραγουδιστή, ερμηνευμένα με μοναδικό τρόπο από την λυρική τραγουδίστρια. Την ενορχήστρωση των τραγουδιών έκανε ο Θόδωρος Κοτεπάνος. Ο δίσκος κυκλοφορεί από την εταιρεία «Et' cetera». Στη  παρουσίαση  παρευρίσκονταν και μίλησαν για το cd μεταξύ αλλων , ο Γιώργος Χρονάς και  ο Γιάννης Πετρίδης.

«Η απλότητα των τραγουδιών και η αλήθεια του λόγου υπήρξαν πρόκληση για μένα» εξομολογήθηκε η σοπράνο μετά την παρουσίαση του άλμπουμ.
 
«Επρεπε να αφήσω κατά μέρος όλα τα στολίδια, που συνηθίζει να χρησιμοποιεί στην όπερα μια σοπράνο. Να ταπεινωθώ με έναν τρόπο», εξηγεί τη διαδικασία με την οποία προσέγγισε τα τραγούδια του Ζακ Μπρελ. Διαδικασία μακρά και με πολλές διακυμάνσεις, για χάρη της οποίας απομονώθηκε δύο μήνες στις Βρυξέλλες, μελετώντας μια νέα γλώσσα, τη γαλλική.  
«Πολλές ήταν οι φορές που ταυτιζόμουν σε βαθμό που δεν ήταν καλό και έπρεπε να πάρω μια απόσταση. Αλλες φορές έκλαιγα με το δικό του κλάμα»

Βιογραφικά 
Η σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου γεννήθηκε στη Βέροια. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών «Μανώλης Καλομοίρης», τάξη Καίτης Παπαλεξοπούλου, απ' όπου αποφοίτησε με Άριστα Παμψηφεί και Αριστείο Εξαιρετικής Επίδοσης. Της απενεμήθη το βραβείο των υποτροφιών «Μαρία Κάλλας» και ως υπότροφος συνέχισε τις σπουδές της στην Ανωτάτη Μουσική Ακαδημία της Κολωνίας και στη συνέχεια στο Λονδίνο με την Vera Rosza.
Εχει εμφανιστεί στα σπουδαιότερα λυρικά θέατρα της Ευρώπης όπως: Frankfurt Oper, Berlin Staatsoper unten den Linden, Deutsche Opera Berlin, Staatsoper Hamburg, National Theater Muenich, Stuttgart, Theatre Royal de la Monnaie-Bruxelles, Theatre Chatelet de Paris, Teatro Communale di Firenze, Theatre Basel, Opera de Lyon, Opera de Montpellier, Festspiele Schwetzingen, Maifestspiele Wiesbaden, Amsterdam, Rotterdam, στο Μέγα
ρο Μουσικής Αθηνών κ Ωδείο Ηρώδου του Αττικού,Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου κ.α
Ως σολίστ έχει τραγουδήσει σε αρκετές ιταλικές πόλεις καθώς και στη Κολωνία, τη Βουδαπέστη, τη Λισσαβόνα, το Τόκιο, τη Φρανκφούρτη κ.α. και έχει συνεργαστεί με δίασημους αρχιμουσικούς όπως ο Βόλφγκανγκ Ζαβάλις, Ζούμπιν Μέτα, Αντόνιο Παππάνο, Ρενέ Γιάκομπς, Κρίστοφ φον Ντοχνάνυι, Ίβαν Φίσερ, Μαρτσέλλο Βιόττι, Φρανς Μπρύγκεν Χέλμουντ Ρίλλιγνκ, Ρίτσαρντ Άμστρονγκ, Τζανλουιτζι Τζελμέτι.
 
 Περισσότερα  απο την Έφη Αγραφιώτη στο TAR 
 Εκλαψα με το κλάμα του Ζακ Μπρελ απο Ελευθεροτυπία