Πρεμιέρα σε ένα κατάμεστο Ηρώδειο για την «Τόσκα»

Αναδημοσίευση από το Βήμα

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα που έπεσε η αυλαία το κοινό χειροκρότησε με ενθουσιασμό την παράσταση της ΕΛΣ

                              

                 ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ( ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ ) 26/07/12 ΤΟΣΚΑ Τζάκομο Πουτσίνι

Καρφίτσα δεν έπεφτε στο θέατρο Ηρώδου Αττικού το βράδυ της Πέμπτης 26 Ιουλίου στην πρεμιέρα της «Τόσκα» του Πουτσίνι. Το κατάμεστο Ηρώδειο, στο οποίο μεταξύ άλλων, βρέθηκαν άνθρωποι του πολιτικού, του επιχειρηματικού και του καλλιτεχνικού χώρου, χειροκρότησε με ενθουσιασμό την πρώτη από τις τέσσερις παραστάσεις της δημοφιλούς όπερας.Παρά τα κυκλοφοριακά προβλήματα στο κέντρο της Αθήνας, το θέατρο ήταν ήδη γεμάτο από τις 21.00. Με δύο διαλείμματα η «Τόσκα» μια εντυπωσιακή παραγωγή σε σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια του αργεντινού Ούγκο ντε Ανα και μουσική διεύθυνση Μύρωνα Μιχαηλίδη_ ολοκληρώθηκε λίγο μετά τα μεσάνυχτα οπότε και αποθεώθηκε.
Με ιδαίτερο ενθουσιασμό το κοινό υποδέχθηκε τον γεωργιανό βαρύτονο Λάντο Ατανέλι που υποδύεται τον μοχθηρό βαρόνο Σκάρπια ο οποίος στερεί από την Τόσκα μια ζωή ευτυχίας πλάι στον αγαπημένο της, Μάριο Καβαραντόσσι (τον ερμήνευσε ο αμερικανός τενόρος, Καρλ Τάννερ). Στο ρόλο της Τόσκα η διάσημη ιταλίδα υψίφωνος Ντανιέλα Ντεσσί πέτυχε μια ερμηνεία υψηλών απαιτήσεων.
Τον Τσέζαρε Αντελότι ερμήνευσε ο Τάσος Αποστόλου, τον Νεωκόρο ο Δημήτρης Κασιούμης, τον Σπολέτα ο Ζαχαρίας Τσούμος, τον Σορρόνε ο Παύλος Σαμψάκης, τον βοσκό η Χριστίνα Ασημακοπούλου και τον δεσμοφύλακα ο Χρήστος Αμβάζης.
Μετά την ολοκλήρωση της τρίτης πράξης το κοινό ξέσπασε σε δυνατό χειροκροτήμα. Τα επιβλητικά σκηνικά _διανθισμένα και με βιντεοπροβολές_ οι εντυπωσιακοί φωτισμοί και μια πολυπληθής συντονισμένη ομάδα συντελεστών είχαν παίξει το ρόλο τους: το κοινό ήταν ασυγκράτητο.
Στην χώρα μας η «Τόσκα» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1942 με την 19χρονη Μαρία Κάλλας (τότε Καλογεροπούλου). Από τότε παρουσιάζεται πολύ συχνά μετά από απαίτηση του κοινού.
Ακολουθούν οι παραστάσεις της «Τόσκα» την Παρασκευή 27, το Σάββατο 28 και την Κυριακή 30 Ιουλίου. 

Κατερίνα Λυμπεροπούλου 

Η Εθνική Λυρική Σκηνή ανοίγει το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών

Καβαλερία Ρουστικάνα - Παλιάτσοι

Ωδείο Ηρώδου Αττικού 1, 3, 4, 5 Ιουνίου 2011,Έναρξη 21.00

Με την Αγροτική Ιπποσύνη και τους Παλιάτσους, δύο εμβληματικές όπερες του ιταλικού βερισμού, ανοίγει η Εθνική Λυρική Σκηνή την αυλαία στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών. Μελωδίες γεμάτες ένταση, εκφραστικές αρμονίες και ατμοσφαιρική ενορχήστρωση χρωματίζουν τη σφιχτοδεμένη πλοκή, καθώς παρουσιάζονται μπροστά μας τα συναισθήματα των χαρακτήρων με τον πιο ωμό τρόπο. Η παρουσία του Γκρέιαμ Βικ, ενός από τους κορυφαίους σκηνοθέτες όπερας παγκοσμίως, εγγυάται μια συναρπαστική προσέγγιση. Σκηνικά και ενδυματολογικά την παραγωγή εμπλουτίζει ο Γιώργος Σουγλίδης, ενώ τους φωτισμούς έχει αναλάβει ο Τζουζέππε ντι Ιόριο. Τους εκλεκτούς και καταξιωμένους σολίστ από την Ελλάδα και το εξωτερικό πλαισιώνουν η Παιδική Χορωδία «Rosarte» με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Ε.Λ.Σ., υπό την έμπειρη μπαγκέτα του αρχιμουσικού της Λουκά Καρυτινού

Καβαλερία Ρουστικάνα Πιέτρο Μασκάνι
Μελόδραμα σε μια πράξη, Λιμπρέτο: Τζοβάννι Ταρτζιόνι-Τοτζέττι και Γκουίντο Μενάσκι,βασισμένο στο ομώνυμο δράμα του Τζοβάννι Βέργκα
Παλιάτσοι Ρουτζέρο Λεονκαβάλλο
Δράμα με πρόλογο και δύο πράξεις,Λιμπρέτο: Ρουτζέρο Λεονκαβάλλο
αναλυτικά

Βέρντι στο λεωφορείο

Η Εθνική Λυρική Σκηνή βγήκε χθες στους δρόμους της Αθήνας. Οχι για να τους κλείσει διαμαρτυρόμενη, αλλά για να σκορπίσει τις νότες του Βέρντι. Το κόκκινο δίπατο λεωφορείο, το οποίο χρησιμοποιείται από τους τουρίστες που θέλουν να δουν τα αξιοθέατα από ψηλά, κατέλαβαν οι 10 μουσικοί της μπαντίνας της ΕΛΣ με τα πνευστά τους.

Ηταν λίγο μετά τις 12.00 χθες το μεσημέρι όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας έβγαινε στο παράθυρο του Προεδρικού Μεγάρου στο άκουσμα της θρυλικής «σκηνής του θριάμβου» από την «Αΐντα». Από τον δεύτερο όροφο του ανοιχτού λεωφορείου, «ντυμένου» με εικόνες εμπνευσμένες από την όπερα του Βέρντι προκειμένου να προβάλει το επικείμενο ανέβασμά της από την Εθνική Λυρική Σκηνή στο Ηρώδειο, οι μουσικοί της μπαντίνας της ΕΛΣ έπαιξαν το γνωστότερο μουσικό θέμα του έργου για τον πρώτο πολίτη της χώρας, ο οποίος επιδοκίμασε χαμογελώντας και χαιρετώντας από μακριά.
Το Προεδρικό Μέγαρο ήταν μία μόνο από τις στάσεις του μελωδικού λεωφορείου προηγουμένως είχε σταματήσει στη Βουλή, στο Μέγαρο Μαξίμου, ενώ συνέχισε την πορεία του διερχόμενο από τα γραφεία της ΝΔ στη Ρηγίλλης, το υπουργείο Οικονομικών στο Σύνταγμα και το Δημαρχείο στην πλατεία Κοτζιά, τελευταίο σταθμό του πρωτότυπου χάπενινγκ, προτού το λεωφορείο επιστρέψει στη βάση του, στο θέατρο Ολύμπια της οδού Ακαδημίας.

Η δεύτερη μες στο καλοκαίρι παραγωγή της Λυρικής (σε συνεργασία με το Δήμο Αθηναίων) είναι βασισμένη στην ιστορική σκηνοθεσία του Ντίνου Γιαννόπουλου (1991). Η τετράπρακτη όπερα, σε ποιητικό κείμενο του Αντόνιο Γκισλαντσόνι (στηριγμένο σε σενάριο του Ογκίστ Μαριέτ), τοποθετείται στην Αίγυπτο, την εποχή των Φαραώ, όπου είναι αιχμάλωτη η Αΐντα, κόρη του βασιλιά της Αιθιοπίας. Η φήμη της όπερας οφείλεται, κυρίως, στο μουσικό μέρος και στην περίφημη θριαμβική παρέλαση των νικητών μπροστά στον Φαραώ.

Αναλυτικά

   Αΐντα :  Όπερα σε τέσσερις πράξεις , Μουσική Τζουζέππε Βέρντι

Ποιητικό κείμενο Αντόνιο Γκισλαντσόνι βασισμένο σε σενάριο του Ωγκύστ Μαριέτ

ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ23, 24, 28 Ιουλίου 2010 (3 παραστάσεις)

Ώρα έναρξης 21.00. Η πρεμιέρα θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010.

Η διανομή περιλαμβάνει διεθνούς φήμης ξένους και Έλληνες ερμηνευτές.
Μουσική διεύθυνση :Λουκάς Καρυτινός, Σκηνοθετική προσαρμογή: Παναγής Παγουλάτος ,Προσαρμογή σκηνικών και κοστουμιών :Τότα Πρίτσα, Προσαρμογή χορογραφίας: Ιρίνα Ακριώτη-Κολιουμπάκινα, Φωτισμοί :Νίκος Εργαζάκης, Διεύθυνση μπάντας :Γιώργος Αραβίδης
Ορχήστρα, Χορωδία και Μπαλέτο Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Διεύθυνση χορωδίας Νίκος Βασιλείου
ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΣ 1991
Σκηνοθεσία Ντίνος Γιαννόπουλος . Σκηνικά Γιάννης Καρύδης,Κοστούμια Λίζα Ζαΐμη. Χορογραφία Γιάννης Μέτσης
ΔΙΑΝΟΜΗ
Αΐντα:Τιζιάνα Καρούζο (23 &28/7), Χούι Χε (24/7)
Άμνερις: Ελένα Κασσιάν (23 & 28/7), Χαρίκλεια Μαυροπούλου (24/7)
Ρανταμές: Στιούαρτ Νηλ (23 &24/7), Μπάντρι Μαϊσουράτζε (28/7)
Αμονάσρο: Γιάννης Γιαννίσης (23/7), Δημήτρης Πλατανιάς (24 & 28/7)
Ράμφις :Δημήτρης Καβράκος (23 & 28/7), Χριστόφορος Σταμπόγλης (24/7)
Βασιλιάς :Δημήτρης Κασιούμης (23 & 28/7), Τάσος Αποστόλου (24/7)
Αγγελιαφόρος :Δημήτρης Σιγαλός (23 & 28/7), Νίκος Στεφάνου (24/7)
Ιέρεια Άρτεμις :Μπόγρη (23 & 28/7), Ινές Ζήκου (24/7)
Μετάφραση ποιητικού κειμένου Λένα Ταχμαζίδου

Αγνή Μπάλτσα -Σταύρος Ξαρχάκος στο Ηρώδειο" Τα τραγούδια της πατρίδας μου"

«Δεν υπάρχει σοβαρή και ελαφρά μουσική, αλλά μόνο καλή και κακή» :Αγνή Μπάλτσα

Tα τραγούδια της πατρίδας μου" είναι ο τίτλος της συναυλίας για την πραγματοποίηση της οποίας θα συναντηθούν επί σκηνής οι δύο μεγάλοι Έλληνες, Αγνή Μπάλτσα και Σταύρος Ξαρχάκος, την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009 στο Ηρώδειο και ώρα 9μμ

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αγαπημένες μελωδίες των Μάνου Χατζιδάκι, Βασίλη Τσιτσάνη, Σπύρου Περιστέρη, Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρου Ξαρχάκου. Συμπράττει η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (Κ.Ο.Ε.Μ.) υπό τη διεύθυνση του Σταύρου Ξαρχάκου.

Το ίδρυμα της Εστίας Μητέρας  Λιβαδειάς διοργανώνει μετάβαση στο Ηρώδειο για παρακολούθηση της συναυλίας και όσοι θέλουν μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή. Τηλ.2261022841

Η παράσταση είναι η ίδια  που είχαν παρουσιάσει πέρσι τον Απρίλιο στην αιθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη στο Μέγαρο Μουσικής.

Κατά καιρούς, αρκετοί έχουν εκφράσει τις ενστάσεις τους για τέτοιου είδους εγχειρήματα. Τραγούδια αυθεντικά λαϊκά και ρεμπέτικα όταν διασκευάζονται σε ξένο περιβάλλον απο εκείνο που τα γέννησε και τα έντυσε με την σεμνότητα και την αγιότητα του απλού και καθημερινού, τότε εκτελεστές και εκτελέσεις τελούν εν κινδύνω. Πράγματι όταν επιχειρήσεις να βάλεις ορχήστρα κλασικών οργάνων και μια mezzo soprano να τραγουδήσει την “Αρχόντισσα” του Τσιτσάνη, τον “Ταχυδρόμο” του Χατζιδάκι, ή το “Μέρα Μαγιού” του Θεοδωράκη, τότε ή θα πρέπει να το έχεις σκεφτεί πολύ ή να μην το επιχειρήσεις καθόλου.

Σ'υμφωνα με το  "La ivolution non commercial"http://worldcity.wordpress.com/2009/08/07/agnes-baltsa-in-athens/" H Αγνή  Μπάλτσα κατορθώνει όχι απλώς να ανταπεξέλθει στον βαθμό δυσκολίας, αλλά να δημιουργήσει τη γέφυρα ανάμεσα στο κλασικό και τ0 λαϊκό τραγούδι που σπάνια μπορεί να συναντήσει κάποιος.Η ερμηνεία της Μπάλτσα ενσωματώνει την συγκλονιστική, για την ανθρώπινη φωνή, εμπειρία της όπερας στην λαϊκή μουσική παράδοση και στην ερμηνεία των ελληνικών τραγουδιών. Δεν την βοηθάει η καταγωγή της μόνο ή οι φωνητικές και ερμηνευτικές της ικανότητες. Έχει το υπόβαθρο μιας μεγάλης τέχνης, του κλασικού τραγουδιού, της όπερας, το οποίο την φέρνει μπροστά στην ερμηνεία με ένα σπάνιο όσο και πλούσιο εύρος συναισθημάτων και απόλυτης ακρίβειας και ελέγχου και στην παραμικρή λεπτομέρεια της φωνής.Η ίδια η Μπάλτα, έχει δηλώσει ότι ερμηνεύει τα τραγούδια αυτά με φόβο και σεβασμό και με συναίσθηση ευθύνης όσο και χαράς.'

Είναι η πρώτη φορά ύστερα από 25 χρόνια που η Αγνή Μπάλτσα θα εμφανιστεί στο Ρωμαϊκό Ωδείο. «Το φοβάμαι. Το Ηρώδειο είναι αχάριστο για τον τραγουδιστή. Επιπλέον, θα πρέπει να έχω μικρόφωνο, το οποίο δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ, γι' αυτό και δύσκολα κουμαντάρω...».

«Δεν υπάρχει σοβαρή και ελαφρά μουσική, αλλά μόνο καλή και κακή», τονίζει η διεθνής μεσόφωνος Αγνή Μπάλτσα. Πριν από 25 χρόνια είχε ερμηνεύσει την «Κάρμεν» με την Οπερα της Ζυρίχης και τον Χοσέ Καρέρας. Τότε πρωτογνώρισε και τον Σταύρο Ξαρχάκο. «Είναι πραγματικά μοναδικό πώς γνωριστήκαμε», θυμάται. «Ενώ έκανα πρόβα με τον Χοσέ Καρέρας, βλέπω κάποιον να με φωτογραφίζει. Ενοχλήθηκα, διέκοψα την πρόβα και τον ρώτησα ποιος είναι... Για την ιστορία, είχε βγάλει εξαιρετικές φωτογραφίες...».Τότε πρωτοτραγούδησε, υπό τη διεύθυνση του Σταύρου Ξαρχάκου, τα «κορυφαία» αυτά τραγούδια, σε μια συναυλία που περιόδευσε από το Τόκιο στην Ατλάντα και από τη Βιέννη στο Μόναχο. Θυμάται ακόμη τις θερμές αντιδράσεις του κοινού... Το 1986 τα ηχογράφησαν για την Deutsche Grammophon με τίτλο «Songs my country taught me». Ο δίσκος, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία, επανακυκλοφόρησε το 2004 και το 2005 με τίτλο «Από την Ελλάδα με αγάπη». Αυτά τα τραγούδια, λοιπόν, που η διάσημη μετζοσοπράνο αγάπησε, θα ερμηνεύσει «ζωντανά» στο Ηρώδειο.

Η ίδια πιστεύει ότι αποτελούν «έναν ολόκληρο κόσμο, μια εποχή» και κάθε φορά τα ερμηνεύει «με σεβασμό, αγάπη και συγκίνηση». «Είναι δύσκολα, γιατί είναι κλασικά. Δεν υπάρχει, ξέρετε, σοβαρή και ελαφρά μουσική, αλλά καλή και κακή μουσική. Δεν είναι δα όλα τα τραγούδια του Σούμπερτ, του Μπραμς ή του Ούγκο Βολφ καλά. Αυτά, όμως, τα τραγούδια είναι διαμάντια, γι' αυτό και είναι δυσκολότατα. Υποκλίνομαι στους συνθέτες τους και αισθάνομαι ακόμα μεγαλύτερη την ευθύνη».Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που συναντά; «Είναι ένα ξένο χωράφι. Μπορεί να έχω ερμηνεύσει τους μεγάλους ρόλους του λυρικού ρεπερτορίου, αλλά νιώθω δέος μπροστά στον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Σταύρο Ξαρχάκο. Το να ερμηνεύω, για παράδειγμα, "Καβαλερία Ρουστικάνα" είναι για μένα πολύ πιο εύκολο. Δεν ξέρω καν αν τα λέω σωστά. Το κοινό που θα έρθει έχει συνδεθεί με αυτά τα τραγούδια. Εχει βιώματα. Αποτελούν σταθμό για την πατρίδα μας. Η ομπρέλα προστασίας μου είναι ο Ξαρχάκος και η αυθάδεια και η τόλμη μου να ερμηνεύω τραγούδια όπως η "Αρχόντισσα" του Βασίλη Τσιτσάνη. Ελπίζω το κοινό να καταλάβει τη διάθεση και το συναίσθημά μου...».Δύσκολη θεωρεί και τη δομή του προγράμματος. "Από τον καημό περνάμε στη νοσταλγία και από τον έρωτα στον πόνο" .απο  www.enet.gr/?i=news. el.article&id=68400

Βιογραφικά στοιχεία της Αγνής Μπάλτσα

Η Αγνή Μπάλτσα γεννημένη στις 19 Νοεμβρίου του 1944 στη Λευκάδα, είναι μια διάσημη Ελληνίδα μέτζο-σοπράνο.Ξεκίνησε να παίζει πιάνο σε ηλικία έξι ετών και το 1958 μετακόμισε στην Αθήνα για να επικεντρωθεί στο τραγούδι. Αποφοίτησε από το Εθνικό Ωδείο το 1965 και ταξίδεψε στο Μόναχο προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές της με μια υποτροφία "Μαρία Κάλλας".
Η Μπάλτσα έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1968 στην όπερα της Φρανκφούρτης με το έργο Οι Γάμοι του Φίγκαρο (του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ) και ακολούθησε το έργο Der Rosenkavalier (του Ρίχαρντ Στράους) στην όπερα της Βιέννης το 1970. Με την καθοδήγηση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν γρήγορα τράβηξε την προσοχή του κόσμου πάνω της και άρχισε να κάνει τακτικές εμφανίσεις στο αναγνωρισμένου κύρους φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ.
Η πιο γνωστή της ερμηνεία είναι στην Κάρμεν του Μπιζέ, την οποία έχει επαναλάβει πολλές φορές, τις περισσότερες με τη συνοδεία του Χοσέ Καρέρας. Έχει ερμηνεύσει έργα των Μότσαρτ (Έτσι Κάνουν Όλες), Ροσίνι (Ο Κουρέας της Σεβίλλης, Μια Ιταλίδα στο Αλγέρι), Μασκάνι (Καβαλερία Ρουστικάνα), Βέρντι (Αϊντα, Η Δύναμη του Πεπρωμένου, Τροβατόρε, Δον Κάρλο) και Μπελίνι (I Capuleti e i Montecchi).
Έχει επίσης παίξει στη Γερμανική ταινία Duett το 1992, υποδυόμενη μια τραγουδίστρια της όπερας..