Έτος Μάλερ από το Φεστιβάλ Αθηνών 2011

του Κ.Λουκάκου
Η πλημμυρίδα συναυλιών με επίκεντρο τα έργα του Gustav Mahler (1860 - 1911) τις τελευταίες δύο δεκαετίες θα υπερέβαινε και την πλέον τολμηρή προσδοκία των πιονιέρων του Αυστροούγγρου μουσουργού και αρχιμουσικού. Οι απαιτητικές σε αρχιτεκτονική δόμηση και όγκο δυνάμεων συμφωνίες του -που παλιότερα διεκδικούσαν σποραδικά οι πρωτοπόροι Κλέμπερερ, Βάλτερ, Φριντ, Άντλερ, Φλίπσε ή Μητρόπουλος-, αναβιώνουν πλέον, με ανησυχητική συχνότητα και παρήγορες αξιώσεις, ακόμη και στις πλέον απομεμακρυσμένες γεωγραφικές συντεταγμένες.
Η εν έτει 2011 συμπλήρωση 100 χρόνων από την εκδημία του επιβεβαίωσε την τεράστια βιωματική απήχηση της αποκαλυπτικής εσχατολογικής δήλωσης του Μάλερ σε πλήθη ακροατών πολύ ευρύτερα του τακτικού κοινού της «σοβαράς μουσικής». Και, όπως είναι φυσικό, η παραστατική επαναφορά ανεβάζει δραματικά τον πήχυ των απαιτήσεων για κάθε νέα διεκδίκηση του ρεπερτορίου αυτού. Το Φεστιβάλ Αθηνών αντιμετώπισε γενναιόδωρα τη μνήμη του Μάλερ, αντιπαραθέτοντας δημιουργικά την 6η και 2η του συμφωνία σε αναγνώσεις από ένα διεθνούς φήμης και έναν εγχώριας σημασίας μουσικό σχηματισμό.
Με βαθιά χαραγμένο στο υποσυνείδητο τον συνειρμό του ακαριαίου θανάτου του Δημήτρη Μητρόπουλου (2/11/1960) κατά τη διάρκεια δοκιμής της 3ης συμφωνίας στη Σκάλα του Μιλάνου και με διαρκή τον καταλυτικό αντίκτυπο της 6ης που ο Έλληνας είχε διευθύνει για τη Ραδιοφωνία WDR της Κολωνίας, υποδεχθήκαμε -στις 26 Ιουνίου στο Ωδείον Ηρώδου του Αττικού- την οργανωτικά αυτονομημένη σε νεώτερους καιρούς Filarmonica della Scala και μάλιστα, κατά μιαν ακόμη σύμπτωση, με αρχιμουσικό τον εκ Λένινγκραντ ορμώμενο Semyon Bychkov (γεν. 1952), που επί πολλά χρόνια συμπορεύθηκε με την -τόσο αγαπητή στον κοσμοπολίτη και κοσμοκαλόγερο Μητρόπουλο- δυτικογερμανική ορχήστρα.

                                            

   

Η μελωδική πηγή του αξέχαστου Γ. Κωνσταντινίδη

Νέα προσέγγιση στα τραγούδια του

Του Ηλια Μαγκλινη

Ο Σεργκέι Προκόφιεφ είχε την «ατυχία» να αποβιώσει την ίδια ημέρα με τον Στάλιν: την 5η Μαρτίου του 1953. Η σύμπτωση αυτή αναπόφευκτα οδήγησε τον θάνατο του μεγάλου Ρώσου συνθέτη να «περάσει στα ψιλά». Τηρουμένων όλων των αναλογιών, ο Ελληνας συνθέτης Γιάννης Κωνσταντινίδης είχε την ίδια τύχη: πέθανε μάλλον μόνος και ξεχασμένος στις 17 Ιανουαρίου του 1984 λίγες μόλις ώρες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή και ο Βασίλης Τσιτσάνης. Τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω στην αποδημία της εμβληματικής αυτής φιγούρας του ρεμπέτικου, αφήνοντας τον Γιάννη Κωνσταντινίδη στο περιθώριο.

Πολύπλευρος συνθέτηςΤα τελευταία χρόνια όμως, το όνομα του Γιάννη Κωνσταντινίδη φαίνεται να επιστρέφει - έστω και στο πλαίσιο ενός πιο μικρού, φιλόμουσου κοινού. Ο δίσκος ακτίνας «Τριάντα τραγούδια» (από την εταιρεία The Human Voice) με δύο εκλεκτούς ερμηνευτές, την υψίφωνο Σόνια Θεοδωρίδου και τον Γιάννη Βακαρέλη στο πιάνο, αποτελεί συνεισφορά στο σημαντικό έργο του Ελληνα συνθέτη.

Κι όμως, ο Γιάννης Κωνσταντινίδης διέπρεψε όχι μόνον ως συνθέτης της λεγόμενης «σοβαρής» μουσικής αλλά και της «ελαφράς» με το ψευδώνυμο «Κώστας Γιαννίδης» (αντιστροφή του πραγματικού του ονόματος). Μάλιστα, και στο είδος αυτό ήταν ένα είδος πρωτοπόρου. Ενδεικτικά, όπως έχει επισημανθεί σε παλαιότερο αφιέρωμα των «Επτά Ημερών» στην ιστορία της ελληνικής τζαζ, σε κείμενο του Αρίωνα, μουσικού παραγωγού και λάτρη της τζαζ, σε επίπεδο ηχογραφήσεων «η πρώτη μουσική ένδειξη που μπορεί να θεωρηθεί ότι περιέχει, σκόπιμα ή τυχαία, κάποιες τζαζικές επιδράσεις ή στοιχεία, είναι το τραγούδι του Κώστα Γιαννίδη “Καινούργιος έρως” με τη Σούλα Καραγιώργη και τη νεαρή τότε Δανάη Στρατηγοπούλου. Θεωρείται τραγούδι του 1933, φαίνεται να είναι όλο γραμμένο για σύνολο πνευστών (σαξόφωνο, κλαρίνο, τρομπέτες, τρομπόνι) και θυμίζει κάπως Ντίξιλαντ με τον ρυθμό του, χωρίς τον αυθορμητισμό του».

Πολύπλευρος συνθέτης και δη τραγουδοποιός ο Γ. Κωνσταντινίδης - και εδώ, στο συγκεκριμένο δίσκο, η σύμπραξη Θεοδωρίδου-Βακαρέλη αναδεικνύει με τον πιο ιδανικό τρόπο το πηγαίο ταλέντο του συνθέτη στο λυρικό τραγούδι. Βαθιά εκφραστική, με το απαιτούμενο πάθος και τις καλά ζυγισμένες εντάσεις η Σ. Θεοδωρίδου -τόσο στα πέντε πιο «κρυπτικά» τραγούδια που είναι σε στίχους του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ όσο και στα πιο εξωστρεφή, ζωηρά είκοσι πέντε τραγούδια που περιλαμβάνονται εδώ, τα οποία, στιχουργικά προέρχονται από την ελληνική δημοτική παράδοση.



Εξαιρετικά αισθαντική όμως είναι και η πιανιστική συμβολή του Γ. Βακαρέλη, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ το όριο της συνοδείας. Εν κατακλείδι, ένα μικρό διαμάντι που λειτουργεί σαν μια καίρια υπενθύμιση.Πηγή: Καθημερινή

Περισσότερα για το δίσκο  στο ΤΑR Γιάννης Κωνσταντινίδης: Τριάντα τραγούδια με τη σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου και τον Γιάννη Βακαρέλη στο πιάνο της Έφης Αγραφιώτη

Μουσικά μονοπάτια της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου στο Artcafe Ασρταδενή Μουσικά μονοπάτια

Με μια βραδιά αφιερωμένη στα μαγικά μουσικά μονοπάτια της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου, η Αστραδενή εγκαινιάζει τη χειμερινή μουσική περίοδο. 

 Μια διαδρομή που ξεκινάει από τις κορυφές του Ψηλορείτη και φτάνει στις Κέλτικες λοφοπλαγιές και από την παθιασμένη Ισπανία ως την μελωδική Αρμενία.

 

Οργανική μουσική που πλέκει αρμονικά την παράδοση με τα σύγχρονα μουσικά ακούσματα 

Ξεναγοί μας οι: Γιώργος Πούλος, ούτι, κρητική λύρα, μαντολίνο 
                       Μαρία Πανουργιά, κλασική κιθάρα  
                       Ναταλία Σερμπάτα, τσέλο  
                       Αντώνης Κεραμυδάς, πλήκτρα, ακορντεόν

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011 στις 22:00
 

 

http://toartcafe.blogspot.com/

Αρχίζουν τα μαθήματα μουσικής προπαιδείας... "Μουσικοκινητική Αγωγή"

Αρχίζει το τμήμα μουσικής προπαιδείας στο Ωδείο μας  με τα μαθήματα  Μουσικοκινητικής Αγωγής  που γίνονται κάθε Πέμπτη 6.30μ.μ.- 8μ.μ.

Υπεύθυνη τμήματος & διδασκαλίας:Κατερίνα Μπότση 

Λίγα λόγια για την μουσικοκινητική Αγωγή

Το μάθημα της Μουσικοκινητικής Αγωγής απευθύνεται  σε παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας και γίνεται ομαδικά. ( 4- 7 ετών) 

Στόχος του μαθήματος είναι να γνωρίσουν τα παιδιά τον κόσμο της μουσικής με δημιουργικό και ευχάριστο τρόπο. Το παιχνίδι, το τραγούδι, ο χορός, τα μουσικά όργανα της ορχήστρας Orff είναι τα μέσα με τα οποία τα παιδιά βιώνουν τις μουσικές έννοιες, πειραματίζονται, άλλοτε εκτελούν και άλλοτε δημιουργούν μουσικές και κινητικές συνθέσεις. Η ένωση της μουσικής με την κίνηση και το λόγο δίνει την ευκαιρία για πολύπλευρες δημιουργικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα τα παιδιά να αγαπούν τη μουσική. Χαίρονται τη συνεργασία, την ομαδικότητα, αποκτούν αυτογνωσία και αναπτύσσουν τη φαντασία και την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

 Το Τροφώνιο Ωδείο έχει συνδέσει το όνομά του  με την εκπαίδευση της Μουσικοκινητικής Αγωγής από το 1988 σε αδιάσπαστη συνέχεια ως σήμερα. 

Σεμινάριο βιολιού και Workshop Μουσικής Δωματίου με τον Λεωνίδα Καβάκο

Σεμινάριο και workshop βιολιού

Α. Όροι Συμμετοχής:

• 1. Το Σεμινάριο βιολιού και Workshop Μουσικής Δωματίου απευθύνεται σε επαγγελματίες μουσικούς, σύνολα μουσικής δωματίου και σπουδαστές υψηλού επιπέδου Ωδείων, Ακαδημιών και Πανεπιστημίων της Ελλάδας και του εξωτερικού.
• 2. Οι υποψήφιοι οι οποίοι επιθυμούν να συμμετέχουν ενεργά, θα πρέπει να αποστείλουν ταχυδρομικώς στο Ωδείο Μουσικοί Ορίζοντες, Αραχώβης 39 Αθήνα 10681, τη σχετική αίτηση (επισυνάπτεται στο τέλος της σελίδας) καθώς και ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα μέχρι την 10η Νοεμβρίου 2011 (ημερομηνία παραλαβής).
• 3. Οι ενεργοί συμμετέχοντες του Σεμιναρίου θα επιλεγούν έπειτα από διαδικασία ακροάσεων με δυνατότητα επιλογής είτε ζωντανής ακρόασης είτε μέσω CD/DVD.
• 4. Οι υποψήφιοι οι οποίοι θα επιλεχθούν για να συμμετέχουν ενεργά στο σεμινάριο, θα ενημερωθούν τηλεφωνικώς ή με email μέχρι την 5η Δεκεμβρίου 2011.
• 5. Για τη διεξαγωγή του σεμιναρίου όλα τα έργα που έχουν συνοδεία πιάνου πρέπει να συνοδεύονται. Συστήνεται στους ενεργούς συμμετέχοντες να χρησιμοποιήσουν πιανίστα της επιλογής τους. Στην περίπτωση κατά την οποία ο υποψήφιος δε δύναται να συνοδεύεται από πιανίστα της επιλογής του, παρέχεται κατόπιν συνεννόησης δυνατότητα συνοδείας από έμπειρους πιανίστες του Ωδείου Μουσικοί Ορίζοντες (με οικονομική επιβάρυνση του υποψηφίου). Μοναδική προϋπόθεση είναι η ταχυδρομική αποστολή της παρτιτούρας του έργου το οποίο θα επιλέξει, εφόσον αυτή είναι δυσεύρετη. 
• περισσότερα

Κυριακή Πρωί στο Μέγαρο με ρώσικη μουσική

 

Μια μικρή «γεύση» από τη ρωσική μουσική θα έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν όσοι βρεθούν την Κυριακή 16 Οκτωβρίου, στις 11.30 το πρωί, στην Αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης» του Μεγάρου Μουσικής.

Η εκδήλωση- με την οποία εγκαινιάζεται για φέτος η Σειρά «Κυριακή Πρωί στο Μέγαρο»- 

που επιμελείται και παρουσιάζει η μουσικολόγος Εφη Αβέρωφ-Μιχαηλίδου 

περιλαμβάνει έργα-σταθμούς του κλασικού ρεπερτορίου με την υπογραφή των Αλεξάντερ Μποροντίν, Πιοτρ 'Ιλιτς Τσαϊκόφσκι, Μόντεστ Μουσόργκσκι, Σεργκέι Προκόφιεφ, Ιγκόρ Στραβίνσκι και Ντμίτρι Σοστακόβιτς.

Ορχήστρα Χρωμάτων σε γκρίζο τοπίο

Ο Μάνος Χατζιδάκις διευθύνοντας στο Ηρώδειο, με σολίστ τον Αστορ Πιατσόλα, την Ορχήστρα των Χρωμάτων, Ιούλιο του '90, ένα χρόνο δηλαδή μετά την ίδρυσή της

Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ (enet.gr)

Η αβελτηρία του υπουργείου Πολιτισμού απέναντι στην Ορχήστρα των Χρωμάτων είναι προσβολή στη μνήμη του ιδρυτή της Μάνου Χατζιδάκι, αλλά και σε αυτή καθ' εαυτήν την αξιόλογη διαδρομή που έκανε το επίλεκτο μουσικό σύνολο και στις μεταχατζιδακικές του ημέρες.

Διότι απλά το τελευταίο σχέδιο «σωτηρίας» της Ορχήστρας, το οποίο προέβλεπε την ένταξή της στα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, εκ των πραγμάτων ναυάγησε. Ηταν εξαρχής ένα εξαιρετικά δύσκολο στην εφαρμογή του, αν όχι ανέφικτο, σχέδιο. Και αφού ήταν «στραβό το κλήμα, το 'φαγε κι ο γάιδαρος»: όταν η ΕΡΤ πέρασε στη δικαιοδοσία του υπουργού Επικρατείας Ηλία Μόσιαλου, ο υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος, ένιψε τας χείρας του. Ηταν απλό: παρά τις διαβεβαιώσεις του απερχόμενου υφυπουργού Πολιτισμού, Τηλέμαχου Χυτήρη, και του υπουργικού συμβούλου κ. Γιωργανδρέα Ζάννου για την επικείμενη χάραξη σχεδίου ένταξης της Ορχήστρας των Χρωμάτων στην ΕΡΤ, τα γεγονότα τούς πρόλαβαν. Το σχέδιο ναυάγησε. Και ο υπουργός Πολιτισμού βολικά σιώπησε, αποφεύγοντας να απαντήσει ακόμη και στην ύστατη έκκληση του διοικητικού συμβουλίου της Ορχήστρας που, προ δύο εβδομάδων, του απηύθυνε επίσημη επιστολή, ζητώντας του να διορίσει νέο καλλιτεχνικό διευθυντή. Ηταν μια απεγνωσμένη κίνηση μπροστά στην αμηχανία του Δ.Σ. για τη σιωπηρή εγκατάλειψη της Ορχήστρας, αλλά και στην απόγνωσή του, καθώς ο κ. Γερουλάνος δεν λαμβάνει την ευθύνη να ανακοινώσει ότι η Ορχήστρα των Χρωμάτων ουσιαστικά δεν υφίσταται πια, αλλά ούτε και την ευθύνη να αποφασίσει κάτι άλλο για το μέλλον της, διορίζοντας π.χ. νέο καλλιτεχνικό διευθυντή επιφορτισμένο να επεξεργαστεί, έστω και τώρα, κάποιο σχέδιο σωτηρίας