Ένα τριπλό cd με πρωτότυπες ηχογραφήσεις από θεατρικές παραστάσεις.
Η Ελένη Καραϊνδρου υπογράφει το νέο της δίσκο «Μουσική για το Θέατρο, πρωτότυπες ηχογραφήσεις 1986-2010», που κυκλοφορεί από την ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟ, την Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010, στις 12.00, στο Βιβλιοπωλείο IANOS (Σταδίου 24). Η είσοδος είναι ελεύθερη.
«Αυτές οι ηχογραφήσεις που συγκεντρώθηκαν σ’ αυτή την έκδοση, για να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη μοναδικών στιγμών και συναντήσεων, είναι εκείνες οι πρωταρχικές που γράφτηκαν υπό το κράτος της ταραχής και με το πάθος και την αθωότητα του πρώτου βλέμματος»
Ελένη Καραΐνδρου
Από τον πρόλογο της έκδοσης.
Οι φίλοι της μουσικής της Ελένης Καραΐνδρου έχουν κάθε λόγο να χαίρονται. Περισσότερες από 3 ώρες μουσικής, γραμμένης για 22 θεατρικές παραστάσεις σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα (1986-2010) κυκλοφορούν σε μια ιστορική έκδοση - ντοκουμέντο από τη Μικρή Άρκτο, σε 3 CD που συ-νοδεύουν ένα καλαίσθητο βιβλίο, εμπλουτισμένο με φωτογραφίες από τις παραστάσεις, κριτικές και πληροφορίες για τις ηχογραφήσεις.
Η συνεργασία της Ελένης Καραΐνδρου με τον σκηνοθέτη και σύντροφό της Αντώνη Αντύπα ξεκί-νησε το 1986, όταν εκείνος της πρότεινε να συνθέσει μουσική για τη «Νίκη» της Λούλας Αναγνω-στάκη. Στα 3 CD που τη δραματουργία τους υπογράφει η ίδια η συνθέτρια, περιλαμβάνονται μουσικά θέ-ματα που αγκαλιάζουν μια περίοδο συνεργασίας 24 χρόνων έως και την παράσταση «Ποιος φοβά-ται τη Βιρτζίνια Γουλφ» (1ο βραβείο μουσικής – θεατρικά βραβεία κοινού ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ 2010).
Το κοινό και ειδικά το θεατρόφιλο, θα απολαύσει συνθέσεις από τον Ξεριζωμό, τον Σύζυγο, το Φεγ-γάρι για καταραμένους, τη Σκιά του Μαρτ, το Ρόσμερσχολμ, το Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα, το Πάρτι Γενεθλίων, τον Γυάλινο Κόσμο, τη Νίκη κ.α.
απο τη θεατρική παράσταση "γλάρος" του 'Αντον Τσέχοφ
Υπέροχες ερμηνείες σπουδαίων σολίστ (Νίκος Γκίνος, Βαγγέλης Χριστόπουλος, Στέλλα Γαδέδη, Ντέιβιντ Λιντς, Βαγγέλης Σκούρας, και τόσοι άλλοι), στις αυθεντικές πρώτες εκτελέσεις ξαναζωντανεύουν μαγικές ατμόσφαιρες από παραστάσεις που αγαπήθηκαν.
Αυτό το υπέροχο ταξίδι στον μουσικό κόσμο της Ελένης Καραΐνδρου και στην πολυβραβευμένη μουσική της για το θέατρο, συμπληρώνει το «Λεύκωμα» για τα 20 χρόνια του «Καλλιτεχνικού Οργανισμού Φάσμα – ΑΠΛΟ ΘΕΑΤΡΟ» του Αντώνη Αντύπα.Δείτε εδώ
Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010
Σαν σήμερα στη μουσική... "Pablo Casals"
Σαν σήμερα 29 Δεκεμβρίου 1876 γεννήθηκε ο διάσημος Καταλανός βιολοντσελίστας
Πάμπλο Καζάλς.
O Πάμπλο Καζάλς γεννήθηκε στο χωρίο Ελ Βενδρέλ της Καταλωνίας, στις 29 Δεκεμβρίου του 1876. Πέθανε στο Πόρτο Ρίκο το 1973.Ο Πάμπλο Καζάλς υπήρξε πολλά πράγματα στον σχεδόν ολόκληρο αιώνα της ύπαρξής του. Πρώτα απ’ όλα όμως υπήρξε ένας μοναδικός ανανεωτής του τρόπου ερμηνείας των μουσικών συνθέσεων για το όργανό του. Σ’ αυτό, αλλά και σαν δάσκαλος της τεχνικής του οργάνου, η επίδρασή του ήταν παγκόσμια. Επίσης παγκόσμια ήταν η ακτινοβολία της προσωπικότητάς του σαν άνθρωπος της ειρήνης και σαν υπερασπιστής των δικαίων των αναξιοπαθούντων. Υπήρξε δε άτεγκτος κατήγορος των τυράννων. Κυρίως του σφαγέα και σφετεριστή της εξουσίας του ισπανικού λαού Φρανθίσκο Φράνκο.
Ο Καζάλς ήταν ένθερμος πατριώτης και όταν το 1936 ξέσπασε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, αφιέρωσε την τέχνη του στην υπόθεση της δημοκρατίας, δίνονταν συναυλίες για να βοηθήσει. Το ίδιο έκανε και από την Γαλλία, όπου κατέφυγε ύστερα από την ήττα της δημοκρατικής Ισπανίας στις δυνάμεις του στρατηγού Φράνκο. Διοργάνωνε συναυλίες για τους αναξιοπαθούντες συμπατριώτες του που πέρασαν τα σύνορα για να ζήσουν, όπως κι αυτός, στην εξορία.
Από τη Γαλλία όπου ζούσε εξόριστος δήλωσε ότι δεν θα παίξει ποτέ σε οποιαδήποτε χώρα αναγνώριζε τη δικτατορία του Φράνκο. Και δεν έπαιξε!
Τελικά κατέληξε στο Πόρτο Ρίκο, χώρα γέννησης της μητέρας του, εκεί ρίζωσε και οργάνωσε το περίφημο “Φεστιβάλ Πάμπλο Καζάλς” στην πρωτεύουσα Σαν Χουάν, που συνεχίστηκε και μετά το θάνατό του. Το 1958 έδωσε μία αλησμόνητη συναυλία και ομιλία στα Ηνωμένα Έθνη, που χαρακτηρίστηκε μοναδικό γεγονός, και το 1961αποδέχτηκε πρόσκληση του προέδρου Κέννεντυ κι έπαιξε στο Λευκό Οίκο, όπου παρασημοφορήθηκε για το ανθρωπιστικό έργο του. Ο ίδιος είπε:
“Είμαι πρώτα άνθρωπος και μετά καλλιτέχνης. Σαν άνθρωπος, πρωταρχική υποχρέωσή μου είναι οι συνάνθρωποί μου. Θα προσπαθήσω να ανταποκριθώ σ’ αυτήν μέσα από τη μουσική (…) αφού η μουσική ξεπερνάει τη γλώσσα, την πολιτική και τα εθνικιστικά όρια. Η συνεισφορά μου στην παγκόσμια ειρήνη μπορεί να είναι μικρή, αλλά με αυτήν θα έχω δώσει ό,τι μπορώ σε ένα ιδανικό το οποίο είναι για μένα ιερό”.
Η ειρωνεία της τύχης θέλησε να πεθάνει ο Καζάλς δυο χρόνια πριν από τον δικτάτορα Φράνκο. Έτσι, παρ’ ότι έζησε δεκατρία χρόνια περισσότερα απ’ αυτόν, δεν μπόρεσε να δει ξανά το χωριό του και τη Βαρκελώνη που τον ανάδειξε σαν νέο μουσικό. Η μετακομιδή των οστών του στο Ελ Βενδρέλ, το χωριό του, έγινε το 1979. Έκτοτε αυτό αποτελεί τόπο προσκυνήματος για τους φίλους της μουσικής ερμηνείας του αθάνατου ντον Πάμπλο.
Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010
"Γιατί... η Mουσική των Χριστουγέννων είναι Μπαρόκ!"
Mια εορταστική εκδήλωση σήμερα Τρίτη 28 Δεκεμβρίου στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ
με Kοντσέρτα Mπαρόκ για Φλάουτο, Φλάουτο με ράμφος, Σύνολο Εγχόρδων και Μπάσο κοντίνουο των ΜΠΑΧ, ΒΙΒΑΛΝΤΙ, ΧΕΝΤΕΛ και ΤΕΛΕΜΑΝΣολίστ: ΝΑΤΑΛΙΑ ΓΕΡΑΚΗ - φλάουτο & ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑΣ - φλάουτο με ράμφος
Κείμενα – Αφήγηση: ΆΝΝΑ ΣΑΚΑΛΗ
Το «γλυκό» φλάουτο με ράμφος, Flauto dolce, όπως το ονόμαζαν οι Ιταλοί και το «πλάγιο» φλάουτο, Traverso, που το αποκαλούσαν και «γερμανικό» χάρη στην ιδιαίτερη αγάπη που έδειξαν για αυτό οι γερμανοί μουσικοί, υπήρξαν ιδιαίτερα δημοφιλή κατά το πρώτο μισό του 18ου αιώνα, δηλαδή στο απόγειο του μουσικού Μπαρόκ. Το πλάγιο φλάουτο και το φλάουτο με ράμφος, όργανα συγγενικά, εμπνέουν τους μεγάλους συνθέτες της εποχής να γράψουν έναν σημαντικό αριθμό κοντσέρτων για σόλο φλάουτο που συνήθως συνοδευόταν από μικρό σύνολο εγχόρδων και τσέμπαλο:
Η περίφημη «αυτοκρατορική» εισαγωγή της δεύτερης ορχηστρικής σουίτας του J.S.Bach, η «μυστηριώδης» νύχτα και η «λυρική» καρδερίνα των κοντέρτων La Notte και Il Gardellino του A.Vivaldi, τρία «τρυφερά» μινουέτα από τη Μουσική των Νερών του G.F.Haendel και το διπλό κοντσέρτο σε Μι ελάσσονα του G.Ph.Telemann, που παρουσιάζονται σε αυτό το πρόγραμμα, είναι μερικές μόνο από τις μαγικές μουσικές του Μπαρόκ για φλάουτο.
Πρόγραμμα:
JOHANN SEBASTIAN BACH (1685-1750)
Ouverture από τη Σουίτα αρ.2 σε Σι ελάσσονα, BWV 1067 για φλάουτο, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
Grave-Allegro-Lentement
ANTONIO VIVALDI (1678-1741)
"La Notte" (η Νύχτα) - Κοντσέρτο αρ.2 σε Σολ ελάσσονα, op.10 RV 439 για φλάουτο με ράμφος, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
Largo, Presto, Largo, Presto, Largo (Il Sonno), Allegro
ANTONIO VIVALDI (1678-1741)
"Il Gardellino" (η Καρδερίνα) - Κοντσέρτο αρ.3 σε Ρε μείζονα, op.10 RV 428,
για φλάουτο, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
Allegro, Cantabile, Allegro
GEORG FRIEDRICH HAENDEL (1685-1759)
Τρία Μινουέτα από την Μουσική των Νερών
Menuet I σε σολ μείζονα, Menuet II σε σολ μείζονα,
Menuet III σε σολ ελάσσονα, για φλάουτο με ράμφος, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
GEORG PHILIPP TELEMANN (1681-1767)
Κοντσέρτο σε Μι ελάσσονα, TWV 52: e1για φλάουτο με ράμφος, φλάουτο, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
Largo, Allegro, Largo, Presto
Πηγή: Ίδρυμα Μιχάλης Κακογάννης
"Heinrich Schütz: Η Ιστορία των Χριστουγέννων"
του Νίκου Παναγιωτίδη
Με αφορμή μιά σημαντική συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στις 22 Δεκεμβρίου
(http://www.tar.gr/content/content.php?id=3436) λίγα λόγια για ένα σπουδαίο συνθέτη και ένα πολύ όμορφο έργο
Ο Heinrich Schütz γεννήθηκε ακριβώς έναν αιώνα πριν τον J.S.Bach (1585) και είναι ο πρώτος μιας μακριάς αλυσίδας μεγάλων Γερμανών μουσουργών. Ο συνδυασμός έμπνευσης και ακούραστης επιμέλειας που τον χαρακτηρίζουν τον αναγορεύει δίκαια σε θεμελιωτή της νοοτροπίας και τεχνοτροπίας που οδήγησε τους Γερμανούς συνθέτες σε κυριαρχία δύο αιώνων στον Ευρωπαϊκό χώρο. Διαβάστε περισσότερα στο ΤΑRΔευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010
"Ζωγραφίζοντας Μουσικές Εικόνες"
Συμμετέχουν:
Μυρτώ Στύλου φωνή
Τάκης Τζουνάκος πιάνο-φωνή
Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 22:00
Τιμή Εισόδου 10€
Έρκυνας 5 Λιβαδειά. Τηλέφωνο επικοινωνίας για κρατήσεις 22611 00920 Art Cafe Αστραδενή
Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010
"Καλην εσπέρα άρχοντες ...."
Την Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η χριστουγεννιάτικη γιορτή του Ωδείου μας απο τους μικρούς μαθητές...
Οι μαθήτριες του θεατρικού εργαστηρίου οργάνωσαν την χριστουγεννιάτικη εκδήλωση μας με ένα όμορφο δρώμενο ...που συνοδευόταν απο χριστουγεννιάτικες μελωδίες & κάλαντα που έπαιξαν οι μαθητές της σχολής πιάνου ,κιθάρας , βιολιού καθώς επίσης κα οι πολλοί μικροί μαθητές της μουσικοκινητικής αγωγής που συμμετείχαν με κρουστά όργανα και φλογέρες !
Κάλαντα απο τους μικρούς μαθητές!
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Γιαν Γκαρμπάρεκ "Officium Novum"
Γόνιμες μουσικές «συνομιλίες»
Ο εξαίρετος Νορβηγός σαξοφωνίστας Γιαν Γκαρμπάρεκ, που τον πρωτογνωρίσαμε στην Ελλάδα ως ερμηνευτή της μουσικής της Ελένης Καραΐνδρου και από τότε μας έχει προσφέρει δυνατές συγκινήσεις, συναντά για άλλη μια φορά στη δισκογραφία το βρετανικό φωνητικό κουαρτέτο «Hilliard Ensemble». «Καρπός» της τρίτης κατά σειρά δισκογραφικής τους συνεργασίας είναι το CD με τίτλο «Officium Novum», μια δουλειά που απηχεί όπως και οι προηγούμενες συμπράξεις τους, δισκογραφικές και ζωντανές, τη μουσική άποψη του Γκαρμπάρεκ και του σχήματος, όσον αφορά στη συνύπαρξη παρόντος και παρελθόντος, με μια μοναδική ισορροπία. Στο επίκεντρο αυτή τη φορά είναι η μουσική παράδοση της Αρμενίας που βασίζεται στις μεταγραφές του Komitas Vardapet, συνθέσεις που προέρχονται από την πλούσια μουσική θρησκευτική παράδοση της περιοχής του Καυκάσου. Το «Hilliard Ensemble» μελέτησε αυτό το υλικό κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του στην Aρμενία, ενώ η φυσιογνωμία της μουσικής ενέπνευσε τον Γκαρμπάρεκ σε μια από τις πιο φλογερές του ερμηνείες.Ο μεγάλος σαξοφωνίστας προσεγγίζει τη μουσική με ένα πνεύμα ελευθερίας, αυτοσχεδιάζοντας με τους σολίστες, σ' ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο: από το Βυζάντιο στη Ρωσία, από τη Γαλλία στο Ερεβάν, την Ισπανία και τους ιθαγενείς της Αμερικής. Ολες αυτές οι τόσο διαφορετικές συνθέσεις ενώνονται με τη χρυσή κλωστή της δραματουργίας του δίσκου που δημιουργεί την αίσθηση ενός ενιαίου συνθετικού υπόβαθρου.
Ολόκληρο το άλμπουμ διατρέχεται από τους στίχους του Γιώργου Σεφέρη «Λίγο ακόμα θα ιδούμε», σε πέντε γλώσσες, αναδεικνύοντας τη φιλοσοφία του δίσκου (ήταν επιλογή του Manfred Eicher). Το βιβλιαράκι που συνοδεύει το cd ανοίγει με τους στίχους στα ελληνικά, ενώ ο δίσκος κλείνει με τη φωνή του ηθοποιού Μπρούνο Γκατζ να ερμηνεύει το εξάστιχο στα Γερμανικά.
Πηγή: Ριζοσπάστης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)











