Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013

" Ηχοχρώματα" στο Θολωτό της Κρύας από το Τροφώνιο Ωδείο


Το Τροφώνιο Ωδείο  σας προσκαλεί στη  συναυλία " Ηχοχρώματα"
Οι μαθητές και οι καθηγητές της σχολής πιάνου, βιολιού και μονωδίας θα παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα με έργα από τη μπαρόκ, κλασική και ρομαντική περιόδο της μουσικής.

την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2013 και ώρα 7μ.μ. 
στο Θολωτό Κρύας - Λιβαδειά

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013

EL SISTEMA - ΣΩΖΟΝΤΑΣ ΖΩΕΣ









"Φτώχεια δεν είναι μόνο η έλλειψη τροφής και στέγης. Φτώχεια είναι το να αισθάνεσαι Κανένας, το να στερείσαι ταυτότητας. Η μουσική, το να είσαι πρωταγωνιστής σε μια ορχήστρα, το να παίζεις, να τραγουδάς, δημιουργεί στο παιδί μια αυτοεκτίμηση, μια υγιή και ωραία περηφάνια που το βγάζει από τη φτώχεια. Γιατί το παιδί με το που παίρνει το μουσικό του όργανο, παύει αμέσως να είναι φτωχό. Ένα παιδί με ένα βιολί δεν είναι φτωχό! Γιατί το βιολί το οδηγεί σε ένα δρόμο αυξανόμενου πνευματικού πλούτου."
Jose Antonio Abreu

Ιδρυτής του EL SISTEMA

























Aναδημοσίευση από τον ΕΞΑΝΤΑ
Ένα απόγευμα του 1975 σ’ ένα γκαράζ του Καράκας της Βενεζουέλας, ο 36χρονος τότε καθηγητής μουσικής και οικονομολόγος José Antonio Abreu ξεκίνησε μια σταυροφορία που φαινόταν απολύτως ουτοπική. Να σώσει όσα περισσότερα παιδιά μπορεί από τη φτώχεια, τους δρόμους και την εγκληματικότητα, μαθαίνοντάς τους, δωρεάν, κλασσική μουσική και κάνοντάς τα μέλη μιας κλασσικής συμφωνικής ορχήστρας.
"Τίποτα σαν την πρώτη πρόβα", αναπολεί ο μαέστρος Abreu, 74 ετών σήμερα. "Είναι η στιγμή που θυμάμαι με μεγαλύτερο πάθος. Τα υπόλοιπα ήταν μια μεγάλη καθημερινή συγκίνηση".
Σε εκείνη την πρώτη πρόβα ήρθαν μόλις 11 παιδιά. Όμως ο σπόρος είχε πέσει ήδη στο χώμα, γεννώντας αυτό που θα έμενε παγκοσμίως γνωστό ως EL SISTEMA (Το Σύστημα). Ένα όργανο Παιδείας, αλλά και ταυτόχρονα ένα όπλο κατά της φτώχειας. Ένα εργαλείο κοινωνικής αλλαγής. Μια απόπειρα να αλλάξει ο κόσμος μέσω της μουσικής!

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

"Έφυγε" ο Άρης Γαρουφαλής


 Σήμερα 2 Φεβρουαρίου " έφυγε"  ο πιανίστας Αρης Γαρουφαλής, πρόεδρος και διευθυντής του Ωδείου Αθηνών, σε ηλικία 71 ετών.






 
                                                                                       Βιογραφικά
Ο Άρης Γαρουφαλής γεννήθηκε στη Σάμο το 1942. Το 1958 πήρε δίπλωμα πιάνου – σολίστ από το Εθνικό Ωδείο. Κατόπιν παρακολούθησε μαθήματα πιάνου στην Μουσική Ακαδημiα Mozarteum του Salzburg (1962 και 1963), στην Ακαδημiα του Santiago da Compostella της Iσπανίας (1964) και τέλος στη Μουσική Ακαδημία της Bιέννης από την οποία πήρε δίπλωμα πιάνου – σολίστ το 1969. Εκτός από τις μουσικές σπουδες του, είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημiου Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το Α" Βραβείο και Aριστείο Εξαιρετικής Eπιδόσεως του Εθνικού Ωδείου (1958), με το Α" Βραβείο του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Nέων Eκτελεστών πιάνoυ για το έτος Chopin (1961) και με το Α" Βραβείο του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Nέων Μουσικών, που oργάνωσε το 1963 η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την «Tέχνη».
Το 1973 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Βραβείο «Σπύρου Μοτσενίγου» για την όλη μουσική δραστηριότητά του.

Ως σολίστ είχε συμπράξει με όλες τις συμφωνικές ορχήστρες και ορχήστρες δωματίου της Eλλάδας, την ορχήστρα Camerata Academica του Salzburg την ορχήστρα Pro Musica της Οξφόρδης, την Φιλαρμονική ορχήστρα της Σιγκαπούρης, την ορχήστρα της Ραδιοτηλεόρασης της Σόφιας, την Φιλαρμονική της Φρανκφούρτης (Όντερ), την Φιλαρμονική της Mόσχας κ.α. Είχε δώσει πολλά ρεσιτάλ στην Ελλάδα και το Εξωτερικό (Aυστρία, Iσπανία, Ρουμανία, Πολωνία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Ιταλία, Γερμανία, Κύπρο, Αίγυπτο, Συρία).
Ήταν Διευθυντής και Kαθηγητής πιάνoυ στο Ωδείο Aθηνών, Διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, Πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσικού Σωματείου «Τζίνα Μπαχάουερ», Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. του Ιδρύματος Υποτροφιών «Μαρία Κάλλας», επίτιμος πρόεδρος του Ελληνικού Παραρτήματος της διεθνούς οργάνωσης Ε.Ρ.Τ.Α. (Eυρωπαϊκή "Ενωση Kαθηγητών Πιάνoυ), Πρόεδρος ή μέλος κριτικών επιτροπών σε πολλούς πανελλήνιους και διεθνείς διαγωνισμούς πιάνου.
Σε μια από τελευταίες του συνεντεύξεις δήλωσε με πάθος πως παρά τα οικονομικά προβλήματα, πριν και μετά την κρίση «Το Ωδείο Αθηνών δεν θα κλείσει ούτε μια μέρα, δεν θα καταργηθεί, ούτε θα συγχωνευθεί, θα συνεχίσει να στέκεται όρθιο».

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

Καλλιστεία για Βιολονίστες…

Βαδίζοντας στο δρόμο που χάραξε η Anne-Sophie Mutter, οι σύγχρονες αμαζόνες του βιολιού, εντυπωσιάζουν όχι μόνο με τη σολιστική τους δεινότητα, αλλά και με την απαράμιλλη εξωτερική ομορφιά. Οι «ωραίες» του βιολιού κερδίζουν μεγάλα συμβόλαια με τις σημαντικότερες δισκογραφικές εταιρίες, εκπροσώπηση απ’ τους ισχυρότερους καλλιτεχνικούς μάνατζερ και φυσικά την είσοδο στη σκηνή των πιο ξακουστών συναυλιακών χώρων παγκοσμίως. Μερικά απ’ τα ονόματα που φιγουράρουν στην κορυφή της λίστας με τις καλλονές βιολονίστες είναι αυτά της Hilary Hahn, της Julia Fischer, της Janine Jansen, της Sarah Chang, της Anne Akiko Meyers, της Lisa Batiashvili,  της Nicola Benedetti.

Πού οφείλεται όμως αυτή η ξαφνική έξαρση γυναικείου ταλέντου και η συνακόλουθη σκανδαλιστική αψήφιση του νόμου των πιθανοτήτων σχετικά με  τη συχνότητα εμφάνισης του δίπτυχου ταλέντο-εμφάνιση; Πολλές έρευνες διεθνώς  καταδεικνύουν ότι ανάμεσα στους σπουδαστές βιολιού, συνήθως τουλάχιστον οι μισοί είναι γυναίκες. Επίσης το μάρκετινγκ του 21ου αιώνα επιτάσσει την επιμονή στη συνταγή της εντυπωσιακής σκηνικής παρουσίας, με έμφαση στη στυλιστική αρτιότητα της εμφάνισης. Αυτή η παγκόσμια τάση ανάμιξης της μουσικής επιτέλεσης με την πασαρέλα καταφαίνεται και σε γνωστά σύνολα μουσικής, όπως το Ahn trio ή το Eroica Trio. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα όπου και επιχειρείται η μετάβαση στην πλευρά της ποπ, η εικόνα αποκτά τον πρωτεύοντα ρόλο και το μουσικό τάλαντο παραμερίζεται. Εκατομμύρια κόσμου παρακολούθησαν την εμφάνιση του Scala! Electric Quartet στο Britain’s Got Talent. Ένα τυπικό οργανικό σύνολο, με λίγη βοήθεια από τέσσερα ζεύγη καλλίγραμμων ποδιών κατόρθωσε να αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές και το θαυμασμό του κόσμου.


   

 Παρόλα αυτά, είναι σίγουρα αφοριστικό να στιγματιστούν οι καλλονές του κλασσικού μουσικού στερεώματος ως ατάλαντες, ή να θεωρείται ο μουσικός πειραματισμός με άλλα είδη κατακριτέος. Απ’ την άλλη ένα βιολί και μία εντυπωσιακή παρουσία δεν επαρκούν για να γίνει ένα κορίτσι η νέα Vanessa Mae της ποπ ή η νέα Anne-Sophie Mutter στο κλασσικό ρεπερτόριο. Τα νεαρά κορίτσια που τελικά κατορθώνουν να διακριθούν και εν τέλει να σταδιοδρομήσουν σε αυτόν τον πολύ δύσκολο και ανταγωνιστικό χώρο είναι εξόχως ικανά, με άρτιες μουσικές δεξιότητες και γοητευτικές προσωπικότητες. Απλούστατα στην εποχή μας έχει θεσπιστεί ένα νέο κριτήριο επιλογής για τους εκκολαπτόμενους αστέρες του αύριο, ή τουλάχιστον αυτό το κριτήριο έχει αναβιβαστεί σε σημαντικότητα. Παλαιότερα, ίσως η οικονομική ευχέρεια και  η καταγωγή να έπαιζαν αντίστοιχο ρόλο στο «ξεσκαρτάρισμα» των υπό προώθηση καλλιτεχνών. Το «παιχνίδι» δεν είναι ποτέ επί ίσοις όροις. Ειδικά οι γυναίκες μαστίζονται από υπερβάλλουσες παράπλευρες απαιτήσεις, οι οποίες πολλές φορές δεν σχετίζονται στο ελάχιστο με τη μουσική επιτέλεση. Αν και συχνά συμβαίνει, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η μουσική είναι τέχνη των ήχων, της ακοής και όχι της όρασης…
Κλείνοντας ευχάριστα το παρόν κείμενο επισυνάπτουμε κάποιες σπάνιες στιγμές απ’ τα μουσικά επιτεύγματα των προς συζήτηση γυναικών.
Η Julia Fischer, η οποία το 2006, σε ηλικία μόλις 23 ετών έγινε η νεότερη καθηγήτρια πανεπιστημίου στη Γερμανία ντεπουτάρισε το 2008 ως πιανίστας στο κονσέρτο για πιάνο του Γκρίγκ σε λα ελάσσονα!
                            

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013

«Θέλετε το κόσμο μαύρο σκοτεινό, εμείς θα τον φωτίσουμε με τον πολιτισμό»


Μαθητές των μουσικών και των καλλιτεχνικών σχολείων, γονείς, καλλιτέχνες και αλληλέγγυοι πολίτες διαμαρτυρήθηκαν με τα μουσικής  για την αδιαφορία στις ελλείψεις των 42 μουσικών σχολείων της χώρας

Με συνθήματα όπως «Συνεχίζουμε τον αγώνα τραγουδώντας» και «Δημόσια δωρεάν μουσική παιδεία» όλα τα μουσικά σχολεία της χώρας, εκτός από της Μακεδονίας, της Ρόδου και της Κρήτης, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 11.00. Η πορεία προς την πλατεία Συντάγματος ξεκίνησε στις 11.30 κι έκανε μία στάση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Οικονομικών.
Η μουσική πομπή, με τους μαθητές να τραγουδούν, να παίζουν κρουστά και πνευστά, 


 και να φωνάζουν συνθήματα με φαντασία, χιούμορ αλλά και συγκινητικά, όπως: «Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία, θέλουμε καθηγητές στα μουσικά σχολεία»,  «Θέλετε το κόσμο μαύρο σκοτεινό, εμείς θα τον φωτίσουμε με τον πολιτισμό», «Στις πολυεθνικές τα ξεπουλάτε όλα, σε λίγο τα σχολεία μας θα γράφουν κόκα κόλα» έφτασε στη Βουλή, όπου αντιπροσωπεία εισήλθε για να επιδώσει το ψήφισμα. 




Συμπαράσταση σε μαθητές και γονείς εκδήλωσαν συγκροτήματα και καλλιτέχνες με συναυλία στην πλατεία Κλαυθμώνος στο τέλος της διαμαρτυρίας. 



Εκτός από την πλ. Κλαυθμώνος, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας από μουσικά σχολεία παραγματοποιήθηκαν σε Θεσσαλονίκη και Ηράκλειο Κρήτης.












Πηγές: enet.gr,  http://www.agelioforos.gr, left.gr,http://www.alterthess.gr

Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013

30 /1/13 Μουσική Διαμαρτυρία!




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
22 – 1 -2013
                 30 Γενάρη 2013, μέρα αφιερωμένη στην μουσική και καλλιτεχνική εκπαίδευση
Από την αρχή της σχολικής χρονιάς πάνω από δέκα χιλιάδες διδακτικές ώρες χάνονται κάθε βδομάδα στα μουσικά και καλλιτεχνικά σχολεία της χώρας.

  Η κυβέρνηση μέσω του υπουργείου Παιδείας όχι μόνο αδιαφορεί αλλά και προειδοποιεί πως στην επόμενη σχολική χρονιά τα πράγματα θα είναι ακόμα χειρότερα…
  Λένε δηλαδή με λίγα και κυνικά λόγια πώς είτε έτσι είτε αλλιώς θα έχουμε μουσικά  σχολεία χωρίς ώρες μουσικής καλλιτεχνικά σχολεία χωρίς ώρες ειδικών μαθημάτων, άρα τα σχολεία θα συρρικνωθούν και πιθανόν θα κλείσουν.