"Άφησε με να έλθω μαζί σου ..."

Μια βραδιά λόγου και μουσικής όπου εναλλάσονται έργα για σόλο πιάνο , κύκλοι τραγουδιών και απαγγελία

Οι τραγουδίστριες Έλλη Αρβανίτη , Άννα Παγκάλου και η ηθποιός Ευτυχία Δρακοπούλου και ο πιανίστας Νίκος Τσαλίκης, θα παρουσιάσουν κύκλους τραγουδιών ελλήνων συνθετών σε ποίηση Γ.Ρίτσου , Γ.Σεφέρη κ.α   
                        

                                     ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 Φεβρουαρίου 2011 ώρα 8.30μμ

                                        ΑTHENAEUM  ( Ανδριανού 3 Θησείο)

Σεμινάριο " Ανάλυση & μουσικά συστήματα " απο τον Νίκο Καριώτη

                            26/2 - 21/5/2011 -  ΑΝΑΛΥΣΗ & ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ PALESTRINA ΕΩΣ ΤΟΝ MESSIAEN

Διδάσκων καθηγητής: ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΙΩΤΗΣ

(Συνθέτης ,Διευθυντής Χορωδίας , Καθηγητής Ανώτερων Θεωρητικών και Σύνθεσης)
Προσκεκλημένοι καθηγητές:
Γιώργος Ζερβός (Συνθέτης ,μουσικολόγος,μόνιμος επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Μουσικών σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.)
Γιώργος Φιτσιώρης (Διδάκτωρ μουσικολογίας - Επίκουρος Καθηγητής της θεωρίας της Ευρωπαϊκής Μουσικής του τμήματος μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών )


Στο Καλλιτεχνικό Εργαστήρι "ΜΑΡΣΥΑΣ" -Μεταμόρφωση (Ευβοίας 8 & Πυθίας 2)
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Ανεξάρτητος Σύνδεσμος Μουσική Ανάπτυξης (Α. Σ. Μ. Α.)
Για περισσότερες πληροφορίες και προεγγραφές στα:
210 - 2844432, 6981386802, 6979244653, 6981997069 και στο http://www.asma.gr/

Κουμεντάκης: «Εν λευκώ» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011, 8:30μ.μ.
«Εν λευκώ»: Γιώργος Κουμεντάκης
Κύκλος, ΜΕΤΑΤΡΟΠΙΕΣ: ομιλία και συναυλία
Καμεράτα, Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής
Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος

Η Καμεράτα προσκαλεί σημαντικούς δημιουργούς να παρουσιάσουν τα έργα τους, αλλά και να ερμηνεύσουν ή να σχολιάσουν τις μουσικές που οι ίδιοι επιλέγουν.
Ο φετινός κύκλος ΜΕΤΑΤΡΟΠIEΣ ξεκινά με τη συναυλία "Εν Λευκώ", το πρόγραμμα της οποίας έχει επιμεληθεί ο συνθέτης Γιώργος Κουμεντάκης. Τα φαινομενικά ετερόκλητα έργα των Giya Kancheli, Arvo Pärt, (ECM), Gerardo di Giusto, και, βέβαια, του Γιώργου Κουμεντάκη αναδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο σύγχρονοι συνθέτες αφομοιώνουν και μεταλλάσσουν το παραδοσιακό μουσικό υλικό της χώρας καταγωγής τους, αλλά και τη βαθύτερη καλλιτεχνική και υπαρξιακή τους στάση απέναντι σε αυτό και απέναντι σε μια απόκεντρα βιωμένη μουσική ιστορία του παρελθόντος και του παρόντος.

"Σπάνιο ηχητικό τεκμήριο'

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Ε. ΠΑΠΑΔΑΚΗ

«Λύρες του Σαμμακοβιού»

(ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ)

Το «Κέντρο Ερεύνης και Προβολής της Εθνικής Μουσικής» -Μουσικό Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά- δημοσίευσε ένα μέρος από το σπάνιο και ανέκδοτο υλικό του: 23 από τα τραγούδια και τους σκοπούς που ηχογράφησε ο Σίμων Καράς το 1958 και το 1964 στην Κομοτηνή, όπως τα απέδωσαν δύο κορυφαίοι λυράρηδες από την ανατολική Θράκη, ο Χαράλαμπος Μενίδης (1884-1966) και ο Γιώργης Γκορές.
Το Σαμμακόβι ή Σαμμάκοβο από την εποχή που εμφανίζεται (στα τέλη του 15ου αιώνα) ήταν ένα σημαντικό, πλούσιο κεφαλοχώρι, εξαιτίας των μεταλλείων σιδήρου που υπήρχαν εκεί. Περί το 1650 βρισκόταν σε μεγάλη ακμή. Εμποροι έφθαναν με καραβάνια από μακρινές αποστάσεις. Ερχονταν να φορτώσουν το περίφημο «Σαμμακόβ δεμιρί» (σαμμακοβίτικο σίδερο). Η τουρκική κυβέρνηση αγόραζε μεγάλες ποσότητες σιδήρου. Οι Σαμμακοβίτες έτσι απέκτησαν μια ξεχωριστή θέση στο τουρκικό κράτος. Ιδιαιτέρως οι ιδιοκτήτες σιδηρωρυχείων είχαν σπουδαία προνόμια. Ωστόσο, καταπίεζαν τους εργάτες, με αποτέλεσμα να γίνονται εξεγέρσεις, πράγμα που προκάλεσε την επέμβαση του κράτους, που ανέλαβε τη διοίκηση των ορυχείων.

"Γκόγια - Μπετόβεν: Δρόμοι σιωπής"

Μια συνάντηση των δύο καλλιτεχνών μέσα από μια παράσταση για σόλο πιάνο και βίντεο

Η παράσταση, μέσα από μια αλληλουχία εικόνων βίντεο και ζωντανής πιανιστικής ερμηνείας, σκιαγραφεί έναν παραλληλισμό ανάμεσα στη ζωή και τη δημιουργία δύο μεγάλων καλλιτεχνών, του Μπετόβεν και του Γκόγια, παρότι δεν συναντήθηκαν ποτέ και πιθανότατα αγνοούσαν ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Οι βιογραφίες τους όμως παρουσιάζουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά: η σύμπνοια με το πνεύμα της εποχής τους στην αρχή της σταδιοδρομίας τους, οι ομοιότητες στον κοινωνικό τους περίγυρο, οι πολιτικές τους πεποιθήσεις, που διαμορφώθηκαν στην Ευρώπη των Ναπολεόντειων πολέμων, και το κυριότερο, η δημιουργική αντίδραση που είχαν απέναντι στην απώλεια της ακοής τους, φτάνοντας στην πιο προσωπική τους έκφραση προς το τέλος της ζωής τους.

Τρείς «γέφυρες» μας οδηγούν από τη μια βιογραφία στην άλλη. Η πρώτη αφορά έργα που είναι ακόμα πιστά στους κανόνες της παράδοσης. Μετά την αρχική εισαγωγή του βίντεο και τις εικόνες από τις βασιλικές ταπισερί του Γκόγια, ακούγονται ζωντανά οι Μπαγκατέλλες έργο 33 του Μπετόβεν. Το δεύτερο βίντεο αναφέρεται στην περίοδο που η σιωπή αρχίζει ακούσια να γεμίζει τη ζωή των δύο δημιουργών. Το προσωπικό δράμα του Μπετόβεν κορυφώνεται την εποχή που γράφει τη Σονάτα έργο 26. Μετά την ακρόαση του έργου, το τρίτο βίντεο γεφυρώνει έργα με σαφείς πολιτικές καταβολές: τους πίνακες για την εξέγερση της 2ας και 3ης Μαρτίου 1808 στη Μαδρίτη και τις οξυγραφίες των Δεινών του πολέμου με την Ηρωική συμφωνία. Η πιο ουσιαστική προσέγγιση γίνεται κατά την τελευταία δημιουργική περίοδο των δύο καλλιτεχνών. Ο Γκόγια ζωγραφίζει τους Μαύρους πίνακες, τρομακτικά οράματα που γεμίζουν τους τοίχους του ίδιου του του σπιτιού, ενώ ο Μπετόβεν συνθέτει τα τελευταία κουαρτέτα εγχόρδων, τις τελευταίες σονάτες για πιάνο (ακούγεται ζωντανά η Σονάτα έργο 110), την 9η Συμφωνία και τη Missa Solemnis. Μήπως τελικά η εμπειρία της σιωπής ήταν μια μοναδική απελευθέρωση;

Σύλληψη / ρεσιτάλ πιάνου: Λορέντα Ράμου Βίντεο: Μedea Εlectronique – Κλεοπάτρα Κοραή, Michael Larsson, Μανώλης Μανουσάκης, Εικαστική σύμβουλος: Malvina Bompart

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΕΣΙΤΑΛ

Ludwig van Beethoven

Έξι Μπαγκατέλλες, έργο 33

Σονάτα Νο 12 σε λα ύφεση μείζονα, έργο 26

Σονάτα Νο 31 σε λα ύφεση μείζονα, έργο 110

  Ο Beethoven, ο Goya και η στρυχνίνη

Πιανιστικές, και όχι μόνο, αποδράσεις της Λορέντας Ράμου ΕΔΩ

"Για τη χρησιμότητα της μουσικής"

Tης Έφης Αγραφιώτη απο το ΤΑR
Είχα διαβάσει μήνες πριν στην εφημερίδα «το Βήμα» άρθρο, που υποστήριζε ότι η εκμάθηση μουσικών οργάνων ακονίζει εντυπωσιακά το μυαλό, βοηθά στην πρόσληψη των ξένων γλωσσών και στη χρήση της μητρικής μας γλώσσας, ενισχύει την αφομοίωση που προέρχεται από οποιασδήποτε ανάγνωση, μας βοηθάει να χρησιμοποιήσουμε αναλυτικά κάθε προσλαμβάνουσα, οργανώνει την ομιλία, μας κρατά συγκεντρωμένους και αποδοτικούς ακόμα και σε περιβάλλοντα όπου επικρατούν συγχύσεις και θόρυβοι. Αυτά δεν τα έγραφε κάποιος φιλόμουσος δημοσιογράφος, αλλά ήταν αποτελέσματα σοβαρών πανεπιστημιακών ερευνών στο Ιλλινόι. Οι επικεφαλής της έρευνας συνιστούσαν μάλιστα σε όλα τα σχολεία να προσπαθήσουν να προσθέσουν οπωσδήποτε μαθήματα μουσικών οργάνων, επανεξετάζοντας το ρόλο της μουσικής και της διδασκαλίας οργάνων στην ψυχολογική και εγκεφαλική απόδοση των παιδιών. Η μουσική πρακτική γυμνάζει πολλές συγχρόνως οργανικές λειτουργίες, όπως η γυμναστική προσφέρει σωματική και όχι μόνον, ευεξία. Η νευρωνική δράση των παιδιών που μαθαίνουν να παίζουν μουσικά όργανα αποδεικνύεται αρτιότερη των άλλων παιδιών.

"Το ρε και το μι απ' την ηρεμία"... ένα όμορφο τραγούδι της Νεφέλης Λιούτα

           



                                                                              

Nefeli Walking Undercover - Το ρε και το μι απ' την ηρεμία,

Λόγια / Ήχοι / Ανακατέματα / Παιξίματα: Νεφέλη Λιούτα,

Κονσόλες / Μικρόφωνα / Στησίματα / Φτιαξίματα: Ottomo,

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κουκουλιός,

Στο τετράγωνο σπίτι δε φτάνει το φως
μόνο ο λύκος ουρλιάζει αλυχτάει σιωπηλός

σου χαιδεύει τα μάτια σε γδέρνει τυφλός
κι ο αέρας αδειάζει αδειάζεις σκυφτός

Στο τετράγωνο σπίτι αγκαλιάζεις κορμιά
μα τα μάτια σου ψάχνουν το λύκο μακρυά

να φυλάει τις ανάσες να μη σ' ακουμπάν
και στ' αστέρια χυμάει λευκή παγωνιά

Στο μικρό στο μεγάλο εδώ
θα ακούς το ρε το μι απ' την ηρεμία

Στο τετράγωνο σπίτι η μόνη φωνή
κατοικεί σε μια τρύπα στενή φυλακή

τρώει τη σάρκα της πίνει απ' την άδεια πληγή
και θρηνεί με καημό το χαμένο παιδί


Μα η αλύτρωτη φλόγα φωλιάζει βαθιά
μες στα μάτια τα μέσα τα άγρια πουλιά

και ακούω στο μικρό στο μεγάλο εδώ
το ρε και το μι απ' την ηρεμία


Άιντε δεν μαραίνεται
μον' πικραίνεται

και βαράει στα στήθια
Κλαίει αχ και ματώνει βρε

μα δε μένει ορέ
αχ στιγμή στα δίχτυα

 http://nefeli-haiku.blogspot.com/

για την Νεφέλη Λιούτα ...

 είναι 21 χρονών, είναι φοιτήτρια στη Νομική και δίνει μαθήματα διαβάζοντας [και/από] τα περιεχόμενα. Έχει ένα πτυχίο στο βιολί, συνεχίζει τις κλασικές σπουδές της και είχε την τύχη να δουλέψει δύο καλοκαίρια εθελοντικά ως δημοσιογράφος στο πολιτιστικό τμήμα της 'Ελευθεροτυπίας'. Ασταθώς ή σταθερότερα παίζει και έπαιξε βιολί σε ωραίες μπάντες όπως αυτή των Mimosa's Dream, των Bad Bid και του αγαπημένου της κομίστα Pan Pan, χάρη στον οποίο διαβάζει κόμικς. Είναι περήφανο μέλος της κολλεκτίβας Leon και δε θα ήθελε να είναι πουθενά αλλού γιατί Leon ίσον οικογένεια. Γράφει μουσικά παραμύθια όπως αυτό με το φουσκωτό ψάρι φούρναρη που ερωτεύτηκε ένα ανορεξικό φύκι διαιτολόγο και των οποίων την ιστορία παρουσίασαν μαζί με το Σύνολο Χάλκινων Πνευστών της ΚΟΑ στον Παρνασσό. Κάνει δικά της live που και που. Γράφει στο http://nefeli-haiku.blogspot.com. Ζωγραφίζει μπλουζάκια φτιάχνει κοσμήματα με κουμπάκια - τα κουμπάκια είναι πολύτιμα. Λατρεύει αντικειμενικά και υποκειμενικά τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και είναι η θερμότερη φαν των Portico Quartet στην Ελλάδα. Αυτά είναι κάποια από τα επίσημα βιογραφικά της στοιχεία. Κατά τα άλλα, αγαπάει πολύ την οικογένειά της, τους φίλους και τη γάτα της, είναι αντιεκδηλωτική, κάποιες φορές αυθόρμητη και κάποιες άλλες αμήχανη, της αρέσει η σοκολάτα με φουντούκι και πιστεύει με πάθος οτι όλα στη ζωή είναι κύκλος. Από τον Οκτώβρη του '09 ασχολείται με τα δικά της κομμάτια, ως Nefeli Walking Undercover, ανακαλύπτοντας τη μαγεία των υπό εξαφάνιση φυσικών ήχων και τους σχεδιάζει artwork με UHU για να μη μαζέψει το δωμάτιο της. Αυτό τον καιρό ετοιμάζει βίντεο και κάτι ακόμα. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2009 γνώρισε τον Vincent Moon και άλλαξε η ζωή της.
http://www.myspace.com/nefeliathens