Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

Σαν σήμερα στη μουσική...Ζώρζ Μπιζέ και Γιόχαν Στράους



          Σαν σήμερα 25 Οκτωβρίου 1838 γεννήθηκε ο Γάλλος συνθέτης George Bizet

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
Ο Alexandre César Léopold Bizet(1838 - 1875 )  , γνωστός αργότερα ως Georges Bizet, γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1838 στο Παρίσι από οικογένεια μουσικών. Πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής από τους γονείς του -η μητέρα του ήταν ταλαντούχα πιανίστα και ο πατέρας του καθηγητής τραγουδιού και συνθέτης- και σε ηλικία 10 ετών έγινε δεκτός στο Ωδείο του Παρισιού, όπου φοίτησε το διάστημα 1848-57. Εκεί σπούδασε αντίστιξη με τους Zimmerman και Gounod, σύνθεση με το Fromental Halévy -του οποίου την κόρη παντρεύτηκε αργότερα το 1869- και υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Marmontel έγινε ένας εξαιρετικός πιανίστας. Λέγεται πως ο Franz Liszt θαύμαζε ιδιαίτερα το παίξιμό του χαρακτηρίζοντάς τον ισάξιο με τον πιανίστα von Bülow και τον εαυτό του. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ο Bizet κέρδισε βραβεία σε πολλούς διαγωνισμούς πιάνου και οργάνου.Οι εξαιρετικές δυνατότητες του Bizet στη σύνθεση έγιναν φανερές από τα χρόνια της φοίτησής του στο Ωδείο, όταν σε ηλικία 17 ετών έγραψε την πρώτη του Συμφωνία σε ντο μείζονα. Στις 9 Απριλίου του 1857, με τη μονόπρακτη οπερέτα του Le Docteur Miracle, κέρδισε το βραβείο στο διαγωνισμό του Offenbach και στις 4 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, με την καντάτα Clovis et Clotilde κέρδισε το βραβείο Prix de Rome, το οποίο του επέτρεψε να σπουδάσει τρία χρόνια στη Ρώμη. Παρόλα αυτά, ο ίδιος ο Bizet δεν ήταν πεισμένος για τις ικανότητές του ως συνθέτη. Αυτή η ανασφάλειά του, τον οδηγούσε συχνά σε καταθλίψεις και ίσως έτσι εξηγείται το γεγονός ότι πολλές φορές επεξεργαζόταν προηγούμενα έργα του, μέχρι τελικά να τα εγκαταλείψει. Πολύ σύντομα ο νεαρός συνθέτης καθιερώθηκε στα Παρισινά σαλόνια, συχνά καλεσμένος του Rossini, όπου εμφανιζόταν μαζί με το Liszt και το Rubinstein.
Στη Ρώμη, ο Bizet έμελλε να περάσει τα ευτυχέστερα χρόνια της σύντομης ζωής του σπουδάζοντας, συνθέτοντας και ταξιδεύοντας, αν κι εκεί αρρώστησε από πυώδη κυνάγχη, την ασθένεια που θα τον οδηγούσε αργότερα στο θάνατο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Ρώμη, συνέθεσε πολλά έργα, από τα οποία διασώθηκαν μόνο τέσσερα, μεταξύ των οποίων μια όπερα buffa με τίτλο Don Procopio και ένα συμφωνικό κοράλ με τίτλο Vasco de Gama.....περισσότερα....Κείμενα: Μαρία
Μπελίδου












Σαν σήμερα 25 Οκτωβρίου 1825 γεννήθηκε ο Αυστριακός συνθέτης (βασιλιάς του βάλς) 
    Johann Strauss   




   
Γιόχαν Στράους ((Johann Strauss, 1825-1899)  Aυστριακός συνθέτης συνέθεσε πάνω από 500 βαλς, polkas, quadrilles, και άλλα είδη της χορευτικής μουσικής, καθώς και αρκετές οπερέτες και ένα μπαλέτο. Στη διάρκεια της ζωής του, ήταν γνωστός ως "The Waltz King", και ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για τη δημοτικότητα του βαλς στη Βιέννη, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Έκανε περιοδείες σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και μεγαλουπόλεις και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Τα βαλς του Στράους διακρίνονται για τη γοητευτική μελωδία τους και τον παιγνιδιάρικο ρυθμό τους..Ανάμεσα στις συνθέσεις του ξεχωρίζουν: «Ο όμορφος γαλάζιος Δούναβης», «Το σπίτι μου», «Βιεννέζικο αίμα» κ.ά. Έγραψε επίσης οπερέτες όπως «Δαντέλα της βασίλισσας», «Ο αθίγγανος βαρώνος», «Ο δασάρχης», «Νυχτερίδα» κ

Επιλογές εκδηλώσεων


σαν  σήμερα  γεννήθηκε ο Πάμπλο Πικάσο 25 Οκτωβρίου 1881


Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009 (20:30)
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - «Αίθουσα Δημ. Μητρόπουλος»

«GALA ROSSINI»
Il Barbiere di Siviglia
Εισαγωγή
L’ Italiana in Algeri : “ Languir per una bella”
L’ Italiana in Algeri :
“Cruda sorte amor tiranno”
Semiramide : “ Bel raggio lusinghier»
La Cenerentola : Duetto Atto I Tutto a deserto
----------------------
Tancredi : “ O patria… Di tanti palpiti”
Il Barbiere di Siviglia : «Una voce poco fa”
Il Barbiere di Siviglia : “La callunia e un venticello” σε Do
Semiramide : Duetto Serbami ognor
Gazza ladra: Εισαγωγή

Τραγουδούν : Μαρίτα Παπαρίζου, Μίνα Πολυχρόνου, Τάσος Αποστόλου, Βασίλης Καβάγιας, Νίκος Σπανός  
Διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης 

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2009

Σαν σήμερα στη μουσική..."Μάνος Χατζιδάκις"


 Σαν σήμερα 23 Οκτωβρίου 1925 γεννήθηκε ο Μ.Χατζιδάκις

Πρόγραμμα εκδηλώσεων αφιερωμένο στο Μάνο Χατζιδάκι, με αφορμή τη γενέθλια ημέρα του, οργανώνει   στην Ξάνθη η Φιλοπρόοδη Ένωση (Φ.Ε.Ξ.). Στο δεκαήμερο εκδηλώσεων που προηγήθηκε παρουσιαστηκε  πλούσιο ραδιοφωνικό πρόγραμμα αφιερωμένο στο μεγάλο συνθέτη, εργαστήρι ζωγραφικής για παιδιά με τους ήρωες της Λιλιπούπολης, προβολή της ταινίας «Sweet Movie» (1974) σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται σήμερα με δύο σημαντικές προσωπικότητες της μουσικής  τη  Νένα Βενετσάνου  τραγούδι , και την Έλενα Μουζάλα  στο πιάνο στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Ξάνθης.  
  
  
 Κινηματογραφικό αφιέρωμα  στον συνθέτη  από την ΚΟΘ 
Στις αρχές Νοεμβρίου, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ) θα ηχογραφήσει το νέο cd της. Θα περιέχει το έργο «Sweet Suite» με γνωστά κι ανέκδοτα κινηματογραφικά θέματα του Μάνου Χατζιδάκι, τα οποία έχει επεξεργαστεί και εμπλουτίσει ο Νίκος Κυπουργός. Το έργο παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 2006 στο Φεστιβάλ Αθηνών.

απο το Θέατρο  



 "Η περιπέτεια ενός ποιήματος", ΕΡΤ 1988). 
 



Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

Σαν σήμερα στη μουσική " Φράνς Λίστ"




Σαν σήμερα 22 Οκτωβρίου 1811 γεννήθηκε ο μεγάλος μουσουργός και πιανίστας Φρανς Λιστ. Θεωρείται ο θεμελιωτής της σύγχρονης τεχνικής στο πιάνο και ο δημιουργός του σύγχρονου συμφωνικού ποιήματος.   
 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
Ο Φραντς Λιστ (Franz ή Ferenc Liszt) Γεννήθηκε στο Ράιντινγκ της Ουγγαρίας, κοντά στα σύνορα με την Αυστρία. Οι γονείς του ήταν γερμανικής καταγωγής και ο συνθέτης μεγάλωσε με μητρική γλώσσα τα γερμανικά. Από μικρός έδειξε το ταλέντο του στο πιάνο και σύντομα η οικογένειά του μετακόμισε στη Βιέννη για να λάβει συστηματική διδασκαλία. Εκεί πήρε μαθήματα πιάνου από τον συνθέτη Καρλ Τσέρνυ (Carl Czerny) και σύνθεσης από τον συνθέτη Αντόνιο Σαλιέρι. Το 1822 έδωσε την πρώτη του συναυλία και εντυπωσίασε το κοινό. Στη δεύτερη συναυλία του, το 1823, ανάμεσα στους ενθουσιασμένους ακροατές ήταν και ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.Τον Δεκέμβριο του 1823 η οικογένεια Λιστ μετακόμισε στο Παρίσι, επίκεντρο τότε της καλλιτεχνικής και πνευματικής ζωής. Εκεί ο Λιστ δεν μπόρεσε να σπουδάσει στο Κονσερβατουάρ, γιατί δεν ήταν δυνατή η εγγραφή αλλοδαπών, αυτό όμως δεν είχε τελικά αρνητικές επιπτώσεις στην εκπαίδευσή του: συνέχισε όμως να μελετά με δασκάλους ή αυτοδίδακτος. Παράλληλα με τις σπουδές του έκανε πολλές περιοδείες για ρεσιτάλ στη Γαλλία και την Αγγλία και έγινε σύντομα γνωστός και αγαπητός στα ευρωπαϊκά σαλόνια.Στο Παρίσι γνώρισε πολλές προσωπικότητες του πνευματικού και καλλιτεχνικού χώρου, όπως τους Βίκτωρ Ουγκό, Λαμαρτίνο, Χάινριχ Χάινε, Βιτσέντζο Μπελίνι, Τζοακίνο Ροσίνι, Φρεντερίκ Σοπέν. Οι συνθέτες που θαύμαζε ήταν ο Εκτόρ Μπερλιόζ, ο Φρεντερίκ Σοπέν και ο Νικολό Παγκανίνι. Εκεί επίσης γνώρισε και δέχθηκε επίδραση από τις σοσιαλιστικές ιδέες του Σαιντ-Σιμόν και του Λαμεναί.
 
 Το 1827, κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας, ο πατέρας του πέθανε ξαφνικά έπειτα από σύντομη ασθένεια. Ο Λιστ έμεινε τότε χωρίς υποστήριξη και έπρεπε να φροντίσει μόνος για την συνέχιση των σπουδών και της καριέρας του. Άρχισε να παραδίδει μαθήματα πιάνου και μάλιστα ερωτεύτηκε μια μαθήτριά του, αλλά η οικογένειά της απαγόρευσε τη συνέχιση της σχέσης τους. Λϊγο καιρό μετά ο συνθέτης πέρασε μια φάση θρησκοληψίας (για δεύτερη φορά, είχε εκδηλώσει και παλιότερα αυτήν την επιθυμία, αλλά το απέτρεψε ο πατέρας του). Για αρκετό καιρό διέκοψε τις δημόσιες εμφανίσεις και τα ίχνη του χάθηκαν. Λέγεται ότι ο ιερέας Λαμεναί, στενός φίλος της οικογένειας, τον βοήθησε να ξεπεράσει την κρίση.Το 1833 στο σπίτι του Φρεντερίκ Σοπέν γνωρίστηκε με την κόμισσα Μαρί ντ΄ Αγκού, η οποία τον ερωτεύτηκε και εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να τον ακολουθήσει. Μαζί έζησαν ως το 1844 στην Ελβετία και την Ιταλία και απέκτησαν 3 παιδιά. Εκείνη τη χρονιά το ζευγάρι χώρισε. Αργότερα η κόμισσα έγινε συγγραφέας με το ψευδώνυμο Daniel Stern. Ως το 1847 ο Λιστ είχε αποκτήσει τεράστια φήμη ως πιανίστας.

 Αυτός ήταν μάλιστα που καθιέρωσε τον όρο "ρεσιτάλ" και σε αυτόν οφείλεται εν πολλοίς η συνήθεια να ερμηνεύονται τα σολιστικά έργα χωρίς παρτιτούρα στις συναυλίες. Είχε την ικανότητα να συναρπάζει το κοινό με το εξαιρετικά δεξιοτεχνικό και εντυπωσιακό παίξιμό του, όπως έκανε στο βιολί το ίνδαλμά του, ο Νικολό Παγκανίνι.
Από το 1848 ως το 1861 έζησε μόνιμα στη Βαϊμάρη (όπου είχε διοριστεί αρχιμουσικός το 1844), μαζί με τη νέα σύντροφό του Καρολίνα Ιβανόφσκα, εν διαστάσει σύζυγο του Ρώσου πρίγκηπα Ζάιν-Βιτγκενστάιν. Καθώς από το 1847 είχε εγκαταλείψει την καρίερα του πιανίστα για να αφοσιωθεί στη σύνθεση, δραστηριοποιήθηκε πλέον ως αρχιμουσικός δίνοντας πολλές συναυλίες και παράλληλα οργάνωσε την καλλιτεχνική ζωή της πόλης και προσέφερε υποστήριξη σε πολλούς νέους συνθέτες, ένας από τους οποίους ήταν ο Ρίχαρντ Βάγκνερ,  Αλεξάντρ Μποροντίν,Καμίγ Σαιν-Σανς, Μπέντριχ Σμέτανα. Το 1869 διορίστηκε σύμβουλος στη βασιλική αυλή της Ουγγαρίας και από τότε ζούσε εναλλάξ στη Ρώμη, στη Βαϊμάρη και τη Βουδαπέστη, ενώ παράλληλα έκανε περιοδίες. Το 1873 οι Ούγγροι τον ανακήρυξαν εθνικό ήρωα και το 1876 του ανέθεσαν τη διεύθυνση της Μουσικής Ακαδημίας της Βουδαπέστης.Στις 21 Ιουλίου του 1886 έκανε την τελευταία του δημόσια εμφάνιση σε συναυλία στο Λουξεμβούργο. Έπειτα επισκέφθηκε όπως κάθε χρόνο το Φεστιβάλ του Μπαϋρόιτ. Αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού και τελικά πέθανε λίγες μέρες μετά την άφιξή του στο Μπαϋρόιτ, στις 31 Ιουλίου.
Το έργο του είναι πλούσιο: περιλαμβάνει έργα για ορχήστρα, για πιάνο και ορχήστρα, χορωδιακά και έργα για σόλο πιάνο. Τα τελευταία είναι και τα πιο δεξιοτεχνικά, αφού ο ίδιος, με την εκπληκτική τεχνική του, εκμεταλλεύτηκε όλες τις δυνατότητες του οργάνου. Στα έργα του εναλλάσσονται στιγμές υπερβολικής δεξιοτεχνίας με στιγμές λυρισμού και ποιητικότητας και εμφανίζονται πολλές αρμονικές και μορφολογικές καινοτομίες..περισσότερα
 








Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009

3 σολίστ με την ορχήστρα της Αγίας Πετρούπολης


                           Σαν σήμερα 21 Οκτωβρίου 1907 γεννήθηκε ο Νίκος Εγγονόπουλος

Η Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης υπό τον πολυβραβευμένο μαέστρο Γιούρι Τεμιρκάνοφ θα πλαισιώσει σήμερα 21,22 και 23 Οκτωβρίου (ώρα: 20.30)στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής, τρεις κορυφαίους πιανίστες της νέας γενιάς, τον Ντένις Ματσούεφ, τον Νικολάι Λουγκάνσκι και τον Γιώργο-Εμμανουήλ Λαζαρίδη.

Οι τρεις σολίστ θα ερμηνεύσουν τα τρία μεγάλα κοντσέρτα του Ραχμάνινοφ. Θα ακουστούν επίσης έργα Τσαϊκόφσκι και Ρίμσκυ-Κόρσακοφ.

      
 Τετάρτη 21/10 – Ντένις Ματσούεφ
 Το άστρο του σιβηριανής καταγωγής Ματσούεφ ανέτειλε το 1998, όταν σε ηλικία 23 ετών θριάμβευσε στον περίφημο Διεθνή Διαγωνισμό Τσαϊκόφσκι της Μόσχας. Έκτοτε χάραξε αξιοζήλευτη καλλιτεχνική πορεία με εμφανίσεις, ρεσιτάλ και περιοδείες σε όλες τις Ηπείρους, συμμετοχές σε φεστιβάλ και δισκογραφικές παραγωγές, καθώς και με συνεργασίες με διάσημα συμφωνικά σύνολα και μαέστρους.
  
Πέμπτη 22/10 – Νικολάι Λουγκάνσκι
  Τη σκυτάλη από τον Ντένις Ματσούεφ θα πάρει την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου ο Μοσχοβίτης Νικολάι Λουγκάνσκι, γνώριμος στους Έλληνες μουσικόφιλους από τις εμφανίσεις στο Ηρώδειο (2003, επίσης με έργα Ραχμάνινοφ) και την Πάτρα (2006). Στη νέα του εμφάνιση στην Αθήνα, ο 37χρονος πιανίστας θα παίξει το κοσμαγάπητο, επίσης τριμερές, Κοντσέρτο αρ. 2 σε ντο ελάσσονα, έργο 18 (1900-1) του Ραχμάνινοφ, μια σύνθεση υψηλότατων αξιώσεων ως προς την έκταση του χεριού πάνω στο κλαβιέ. Η πρώτη εκτέλεση του έργου φέρει την υπογραφή του ίδιου του δημιουργού, ενώ λέγεται ότι η μεγάλη επιτυχία του υπήρξε λυτρωτική για τον Ραχμάνινοφ, καθώς σηματοδότησε την έξοδό του από τριετή περίοδο βαθιάς κατάθλιψης.

  
Παρασκευή 23/10 – Γιώργος Εμμανουήλ Λαζαρίδης 
Στο Γιώργο Εμμανουήλ Λαζαρίδη ανήκει ο σολιστικός επίλογος αυτού του τριήμερου αφιερώματος στη ρωσική μουσική που θα ολοκληρωθεί με το Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 1 σε φα δίεση ελάσσονα, έργο 1 (1890-1) και πάλι του Ραχμάνινοφ.
 Παρά το νεαρό της ηλικίας του Λαζαρίδη (είναι μόλις 30 ετών), το βιογραφικό του είναι πλούσιο: έχει επάξια κερδίσει πλειάδα διακρίσεων και υποτροφιών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχει συμπράξει επανειλημμένα με γνωστά συμφωνικά συγκροτήματα (Φιλαρμονική Αμβούργου, Βασιλική Φιλαρμονική, κ.ά.), σύνολα δωματίου (Κουαρτέτα Μέντιτσι, Υζαΰ) και μαέστρους (Μάρρινερ, Μέτσμαχερ, Τίλσον-Τόμας, κ.ά.). Ο διακεκριμένος καλλιτέχνης είναι επίσης συνθέτης. Δημιουργίες του έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς εντός και εκτός ελληνικών συνόρων.

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009

"Duo Goliardi" ένας ασυνήθιστος συνδυασμός οργάνων...


Ένας ασυνήθιστος  ηχητικός συνδυασμός οργάνων (φλάουτο με ράμφος και ακκορντέον  κονσέρτου) από το   Duo Goliardi .   Το ιδιαίτερο αυτό  duo   ερμηνεύει μουσική από τον μεσαίωνα μέχρι σήμερα.  Η συναυλία με τίτλο "Duo Polifonia"  θα πραγματοποιηθεί  σήμερα Tρίτη 20 Οκτωβρίου 2009 και ώρα 20:30   στο Κέντρο Μουσικής Σύνθεσης & Ερμηνείας  σε συνεργασία και με το Μουσείο Ηρακλειδών, ( Ηρακλειδών 16 – Θησείο)
  
Αναλυτικά το πρόγραμμα της συναυλίας
 
 -Johann Sebastian Bach (1685-1750) Σονάτα σε φα μείζονα BWV 529
 - Lucente stella (Ιταλία 14ος αι.) από τον κώδικα Rossi
 -Γιώργος Κυριακάκης (1967) Schema IV (2004)
 - Jürgen Ganzer (1950)Phantasia 84
  -Johann Walther (1496- 1570) Κανόνας Secundi toni
  -Guillaume de Machaut (1300-1377) J’ aim sans penser - Sans cuer   m’ en   vais – Douce dame jolie  - Aνον. (Ιταλία 14ος αι.) Σαλταρέλο Situs malus- Σαλταρέλο
 -Παραδοσιακό Κάτω Ιταλίας Σαλταρέλο
 -Γιάννης Κωνσταντινίδης (1903-1984)3 Ελληνικοί χοροί
 -Γέρανος (Παραδοσιακό Ζακυνθινό)
 -Ταραντέλα Sansarlat (Ανόνυμου)
  -Ταραντέλα (από το βιβλίο Musurgia Universallis 1650 του AthanasiusKircher




 
Λίγα λογια για το DUO COLIARDI
Δημήτρης Κούντουρας, φλάουτο με ράμφος ,Κωνσταντίνος Ράπτης, ακορντεόν κονσέρτου (μπαγιάν)

Το Duo Goliardi ιδρύθηκε το 2003 από τον φλαουτίστα Δημήτρη Κούντουρα και τον ακκορντεονίστα  Κωνσταντίνο Ράπτη. Με αυτόν τον ιδιαίτερο συνδυασμό, που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο, το duo  προσεγγίζει ένα μεγάλο εύρος ρεπερτορίου από τον όψιμο Μεσαίωνα μέχρι τη σύγχρονη μουσική δημιουργία και από ιστορικές ταραντέλες μέχρι την μουσική για όργανο του J.S.Bach. 
Στόχος του είναι από τη μια πλευρά να εκφράσει μουσική παλαιότερων εποχών μέσα από μια διαφορετική ηχητική προοπτική πιστή στο μουσικό κείμενο και ύφος (με διαφορετική βέβαια Στόχος του είναι από τη μια πλευρά να εκφράσει μουσική παλαιότερων εποχών μέσα από μια διαφορετική ηχητική προοπτική πιστή στο μουσικό κείμενο και ύφος (με διαφορετική βέβαια ενορχήστρωση) και από την άλλη πλευρά να προβάλει καινούργια έργα γραμμένα γι’ αυτό το συνδυασμό. Συνεργάζεται με σημαντικούς συνθέτες της νεότερης γενιάς και έχει παρουσιάσει έργα σε πρώτη εκτέλεση. Στη μέχρι τώρα πορεία του το Duo Goliardi έχει εμφανιστεί σε συναυλίες και φεστιβάλ σε διάφορες πόλεις, όπως στο 7ο φεστιβάλ Bach της Ρίγα, στη Λεττονία, στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής του Μπαχρέιν, σε σειρές μουσικής Δωματίου στο Μπουργκβέντελ, στο Ανόβερο, στο Μύνστερ και στη Βιέννη καθώς και σε πόλεις τις Ελλάδας.

Δημήτρης Κούντουρας, φλάουτο με ράμφος
Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές στη Θεσσαλονίκη με τον G. Gourdier στο φλάουτο με ράμφος και με τον Ι. Μακοβέι στο φλάουτο. Σπούδασε φλάουτο με ράμφος, μπαρόκ φλάουτο και ερμηνεία παλαιάς μουσικής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Ουτρέχτης, στην Ολλανδία, (δίπλωμα σολίστ 2001) κι έπειτα στο Ινστιτούτο Παλαιάς Μουσικής της Ακαδημίας του Μιλάνου (με υποτροφία του ιδρύματος Μarco Fodella) καθώς και στο Ωδείο της πόλης της Βιέννης. Σπούδασε μουσική του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης στο Ινστιτούτο Παλαιάς Μουσικής του Τρόσινγκεν και παρακολούθησε σεμινάρια σε Γαλλία και Ιταλία με τους S. Marq και D. Bruggen. Καθηγητές του υπήρξαν οι Heiko ter Schegget, Wilbert Hazelzet, Kees Boeke και Daniele Bragetti. Έχει διδάξει στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ. και σε σεμινάρια στην Ακαδημία του Λουγκάνο, στις Ημέρες Παλαιάς Μουσικής του Φίχτελμπεργκ, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στο Μουσικό Χωριό του Πηλίου, στο καλοκαιρινό σεμινάριο “Giardino di Amadeus - Ticino”. Ερευνά ζητήματα και σχέσεις μουσικής και Ουμανισμού κατά τον 16ο και 17ο αιώνα ως υποψήφιος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών

Κωνσταντίνος Ράπτης, ακορντεόν κονσέρτου (μπαγιάν) 
 Ο Κωνσταντίνος Ράπτης γεννήθηκε στα Ιωάννινα, όπου πήρε τα πρώτα μαθήματα ακορντεόν στο Δημοτικό Ωδείο της πόλης από τη Μ. Παπανικολαόυ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης και στην Ανωτάτη Σχολή Μουσικής και Θεάτρου του Ανοβέρου (Academy of Music and Theater) στην τάξη της Prof. Elsbeth Moser, ως υπότροφος του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης». Παράλληλα σπούδασε ανώτερα θεωρητικά με τον Ι. Παπαδάτο, πιάνο με τη Ν. Μιχαηλίδου και μουσικολογία στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.Ο Κωνσταντίνος Ράπτης έχει δώσει συναυλίες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ως σολίστ, καθώς και με σύνολα μουσικής δωματίου, συχνά παρουσιάζοντας έργα σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση. Έχει συμπράξει μεταξύ άλλων με την ορχήστρα της όπερας Unter den Linden του Βερολίνου, την Academia Santa Cecilia, τις ορχήστρες της ραδιοφωνίας του Ανοβέρου και του Αμβούργου, το Ensemble Modern, την Καμεράτα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Συνεργάζεται με συνθέτες όπως οι Ε. Καραϊνδρου, Θ. Αντωνίου, Γ. Κυριακάκης, δίνει διαλέξεις, συμβάλλοντας στη διάδοση του ακορντεόν κονσέρτου. Είναι μέλος του κουαρτέτου tangos a cuatro, του Ensemble Megaphon και του Trio Gorrion. Έχει ηχογραφήσει για την ECM (Ελένη Καραϊνδρου «Το λιβάδι που δακρύζει») και για την Άρκυς (Γιώργος Κυριακάκης «Ουλαλούμ»). Παράλληλα με τη συναυλιακή του δραστηριότητα συμμετείχε σε διαγωνισμούς ακορντεόν, λαμβάνοντας τιμητικές διακρίσεις. Διετέλεσε βοηθός (Assistant) στην Ανωτάτη Σχολή Μουσικής και Θεάτρου του Ανοβέρου στην τάξη της Prof. Elsbeth Moser και από το 2005 διδάσκει στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη


http://www.duo-goliardi.comhttp://www.duo-goliardi.com//

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009

Η όπερα "Αλκηστη "του Γκλούκ στο Μέγαρο


Η τρίπρακτη όπερα «Άλκηστη» του Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ -σε μορφή συναυλίας που εμπλουτίζεται με τη σκηνοθετική ματιά του Νίκου Πετρόπουλου- ανεβαίνει σήμερα 19 και 22 Οκτωβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
 Πρωταγωνιστεί μία από τις πιο περιζήτητες πρωταγωνίστριες της οπερατικής σκηνής, η Ιταλίδα ντίβα, Αννα Κατερίνα Αντονάτσι, που θα ερμηνεύσει έναν από τους πιο συγκλονιστικούς  ρόλους.
Μαζί της ο  αμερικανός τενόρος Γκρέγκορι Κούντε .Θα  ενσαρκώσουν τους ρόλους του πρωταγωνιστικού ζευγαριού στο πλαίσιο μιας διαλεχτής διανομής, στην οποία συμπράττουν επίσης διακεκριμένοι έλληνες καλλιτέχνες. 
Η επιμέλεια του σκηνικού χώρου και ο σχεδιασμός των προβολών είναι του Νίκου
Πετρόπουλου και οι φωτισμοί του Δημήτρη Παπαδόπουλου. 
Τη διεύθυνση της Ορχήστρας Πατρών σε όργανα εποχής έχει ο Γιώργος Πέτρου, ενώ τη μουσική προετοιμασία έχει φροντίσει ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος. Συμμετέχει η Χορωδία της ΕΡΤ.

 Λίγα λόγια για την  όπερα "Αλκηστη"

 Ο Γκλουκ εμπνεύστηκε από την «Αλκηστη» του Ευριπίδη: Ο Απόλλωνας, σε ανταπόδοση της φιλοξενίας που του επεφύλαξε ο Αδμητος, βασιλιάς των Φερών στη Θεσσαλία, τον γλιτώνει από το θάνατο. Αλλά με έναν όρο: κάποιος άλλος να δεχτεί να πεθάνει στη θέση του. Μόνο η γυναίκα του, η Αλκηστη, δέχεται να κάνει αυτή τη θυσία. Ομως τελικά, ο από μηχανής θεός Ηρακλής την αρπάζει από τον Αδη και την φέρνει πίσω στον άντρα της
 Ο συνθέτης συνέθεσε την Αλκηστη σε μια εποχή που είχε εμπλακεί σε μια σημαντική αισθητική διαμάχη.Το έργο αυτό είναι ο δεύτερος καρπός (μετά τον «Ορφέα και την Ευρυδίκη») μιας ανανεωτικής προσπάθειας για να απαλλαγεί η όπερα «από όλες τις καταχρήσεις, που, ως αποτέλεσμα της αδικαιολόγητης ματαιοδοξίας των τραγουδιστών, παραμόρφωσαν την ιταλική όπερα και την μετέτρεψαν από το πιο λαμπερό και όμορφο θέαμα στο πιο γελοίο και βαρετό
 Η μουσική μου», έλεγε ο Γκλουκ, «δεν είναι για να την ακούς αλλά για να τη βλέπεις. «Πράγματι», υποστηρίζει ο Γ. Πέτρου, «αν κάποιος ακούσει τη μουσική αυτή μόνη της, μπορεί και να μην εντυπωσιαστεί ιδιαίτερα. Σκηνικά, όμως, λειτουργεί υπέροχα». Η μουσική άλλωστε, κατά τον συνθέτη, όφειλε να υποστηρίζει το δράμα και όχι να το ανταγωνίζεται. «Ο Γκλουκ προσπάθησε να πλησιάσει τη λογική της αρχαίας τραγωδίας του Ευριπίδη. Ηθελε κάθε νότα να εξυπηρετεί τον λόγο. Κι έλεγε: αν η μουσική μου δεν παιχτεί με τη θεατρική λογική, είναι μουσική για μαριονέτες».

Αννα Κατερίνα Αντονάτσι,
Ενα από τα σαγηνευτικότερα ταλέντα του σημερινού λυρικού θεάτρου, η όμορφη 48χρονη Αντονάτσι έχει μια φωνή που έχει διχάσει τους κριτικούς: άλλοι εκστασιάζονται, άλλοι τολμηρότεροι τη συγκρίνουν με την Κάλλας κι άλλοι, πιο ψύχραιμοι, επισημαίνουν πως πρόκειται για μια μη κατατάξιμη φωνή (μεταξύ σοπράνο και μέτζο), «σκοτεινή και περίεργη, προορισμένη να μην αρέσει σε όλους». Ακόμα κι όσοι στέκονται επιφυλακτικοί απέναντι στη χροιά της, υποκλίνονται στην παρουσία της. Η Αντονάτσι έχει ένταση, πάθος, μαγνητισμό και είναι εξαιρετική ηθοποιός. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι παιδικό της όνειρο ήταν το θέατρο πρόζας .όλο το άρθρο της Ναταλί Χατζηαντωνίου στην Ελευθεροτυπια http://lyrichouse.wordpress.com/2009/09/20/αννα-κατερίνα-αντονάτσι-η-μόδα-του-μπο/