Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

Μουσικοκινητική Αγωγή για την εισαγωγή παιδιών προσχολικής ηλικίας στον κόσμο της μουσικής.


Τα μαθήματα Μουσικοκινητικής Αγωγής για το σχολ. έτος 2020-21 ξεκινούν τον Οκτώβριο
Διδάσκει η Αντριάνα Οικονόμου (απόφοιτος του 3ετους κύκλου σπουδών Μουσικοκινητικής Αγωγής C. ORFF)

Δωρεάν δοκιμαστικό μάθημα την Πέμπτη στις 24 Σεπτεμβρίου 2020

Πληροφορίες - Εγγραφές στη γραμματεία του Τροφώνιου Ωδείου 16.00 - 21.00
Μπουφίδου 39 Λιβαδειά τηλ.2261087570





♪ Με τον όρο Μουσικοκινητική Αγωγή εννοούμε ένα σύστημα αγωγής στην προσχολική ηλικία όπου η μουσική συνδέεται με την κίνηση, το ρυθμό και το λόγο. 
♪ Ο  άνθρωπος έχει μέσα του τη μουσική, το ρυθμό και την κίνηση. Μπορούμε να πούμε ότι το παιδί κρύβει μέσα του ένα φυσικό ένστικτο για τη μουσική. Η αίσθησή του για αυτήν αρχίζει από νωρίς.
♪ Οι πρώτες κινήσεις του είναι γεμάτες ρυθμό. Η ενασχόληση του παιδιού από την προσχολική κιόλας ηλικία με τη μουσική, σε συνδυασμό με την κίνηση και το ρυθμό, το βοηθά να αναπτύξει μια όσο το δυνατόν πιο ισορροπημένη προσωπικότητα. 
♪ Στη  μουσική εκπαίδευση στόχος δεν είναι τόσο να κάνουμε τα παιδιά μουσικούς, όσο να τα διαπλάσσουμε σαν άτομα με την ευεργετική επίδραση της μουσικής. 
 ♪ Μέσα  στους στόχους είναι και η ευχαρίστηση που τα παιδιά παίρνουν από τη μουσική, η ανάπτυξη της ευαισθησίας τους, η απόκτηση αυτοπειθαρχίας αλλά και η ικανότητα συνεργασίας μέσα από τις διάφορες ομαδικές μουσικές δραστηριότητες. Εξάλλου στατιστικές μελέτες έδειξαν ότι η καθημερινή ενασχόληση με τη μουσική βοηθά τα παιδιά να αφομοιώνουν ευκολότερα και άλλες γνώσεις. 
♪ Η ερμηνεία είναι απλή: η μουσική διεγείρει τη σκέψη και την κάνει ν' αφομοιώνει εύκολα ό,τι μορφωτικό αγαθό της προσφέρεται. Είναι επίσης βέβαιο ότι η εκτέλεση ενός μουσικού έργου καλλιεργεί την προσοχή και αυξάνει την παρατηρητικότητα. Από την άλλη η δημιουργία γίνεται πηγή χαράς και ευχαρίστησης.

Μέσα μουσικής έκφρασης του παιδιού στη Μουσικοκινητική Αγωγή.

  •  ♪ Η φωνή. Χρησιμοποιείται στο τραγούδι, που κατέχει ξεχωριστή θέση στις δραστηριότητες των παιδιών.

  • Οι ηχητικές κινήσεις. Γίνονται από το σώμα και περιλαμβάνουν τέσσερα διαφορετικά επίπεδα ήχων, που αντιστοιχούν σε τέσσερα διαφορετικά επίπεδα τονικότητας: κτυπήματα ποδιών, μηρών, παλάμης, δακτύλων. Έτσι το σώμα ουσιαστικά θεωρείται σαν ένα κρουστό όργανο με τους ήχους που μπορεί να παράγει. 
  • Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται είναι ειδικά κατασκευασμένα για εύκολη χρήση από τα παιδιά και χωρίζονται:
  1. Σε κρουστά όργανα ρυθμού: τύμπανα, ταμπoυρίνα, μπόγκoς, καστανιέτες, τρίγωνα, καμπανούλες, ξυλάκια, μαράκες κ.λ.π.
  2. Σε μελωδικά κρουστά όργανα: ξυλόφωνα, μεταλλόφωνα.
  3. Σε πνευστά όργανα: φλογέρες, μελόντικες.
  4.  Σε αυτοσχέδια όργανα κυρίως ρυθμού από πλαστικά ή μεταλλικά είδη συσκευασίας, κουτάλια, μεταλλικά πώματα, ποτήρια, σωλήνες, κοχύλια, καλάμια και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσαν τα παιδιά να προτείνουν χρησιμοποιώντας τη φαντασία τους.


Μουσικές δραστηριότητες.
Τα παιδιά συμμετέχουν σε μία σειρά από μουσικές δραστηριότητες, που περιλαμβάνουν: α) ακρόαση (φωνής, οργάνων, ήχων, κ.λ.π.), β) εκτέλεση (τραγούδι, όργανα), γ) ρυθμική κίνηση (Τα μουσικά κομμάτια συνοδεύονται συχνά από κίνηση όπως για παράδειγμα ρυθμικούς βηματισμούς στο χώρο) και δ) διάφορες δημιουργικές εργασίες όπως αυτοσχεδιασμούς τραγουδιών ή μελωδιών με τη συνοδεία οργάνων ή με ρυθμικά κτυπήματα, μουσικά παιχνίδια κ.λπ.
Το πιο βασικό στοιχείο στη μουσική αγωγή είναι ο ρυθμός. Γίνεται με ρυθμικά κτυπήματα από τα χέρια ή τα διάφορα κρουστά όργανα.

Μέσα από τη συμμετοχή του στις παραπάνω δραστηριότητες το παιδί :

  • Ασκεί το μυαλό του.
  • Αναπτύσσει την πρωτοβουλία, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του.
  • Καλλιεργεί την ακουστική του ευαισθησία και το μουσικό του γούστο.
  • Μαθαίνει να συγχρονίζει τις κινήσεις του, καλλιεργώντας τις μυϊκές του δεξιότητες.
  • Μαθαίνει να συγκεντρώνεται.
  • Μαθαίνει στην αυτοπειθαρχία.
  • Αναπτύσσει την αντίληψή του.
  • Αναπτύσσει την αντοχή και την επιμονή του.
  • Κοινωνικοποιείται μέσω της ομαδικής επαφής.

Συμμετέχοντας στην ομάδα το παιδί μαθαίνει στη συνεργασία και αποκτά αυτοπεποίθηση. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για ντροπαλά παιδιά και παιδιά που για διάφορους λόγους αρνούνται τη συνεργασία, γιατί η επιτυχία σε μία μουσική δραστηριότητα μπορεί να δώσει στο παιδί την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση για να απελευθερωθεί, να επικοινωνήσει με τον κόσμο γύρω του και να δείξει τις πραγματικές του ικανότητες. Τα οφέλη λοιπόν που ένα παιδί μπορεί να αποκομίσει από τη συμμετοχή του στο σύστημα Μουσικοκινητικής Αγωγής είναι πολλά και συντελούν σε μια ισομερή διαμόρφωση της προσωπικότητάς του.

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2020

Τμήμα Μουσικής Αγωγής για βρέφη - νήπια και γονείς!

Tμήμα Μουσικής Αγωγής για βρέφη - νήπια ( 12 μηνών - 3,5 ετών) και γονείς.







Το Τροφώνιο Ωδείο συνεχίζει με επιτυχία για 4η συνεχόμενη χρονιά το τμήμα Μουσικής Αγωγής για βρέφη - νήπια ( 12 μηνών - 3,5 ετών) και γονείς.

Τα μαθήματα ξεκινούν τον Οκτώβριο 
Δωρεάν δοκιμαστικό μάθημα στις 24 Σεπτεμβρίου 2020
Πληροφορίες - εγγραφές Μπουφίδου 39,τηλ.2261087570





♪♫♪ Όλες οι πρόσφατες επιστημονικές έρευνες διαπιστώνουν ότι οι ικανότητές μας να γνωρίσουμε τον κόσμο γύρω μας έχουν τις ρίζες τους στη βρεφική ηλικία.Τα βρέφη μαθαίνουν με τη μίμηση. Μεταξύ του 6ου και 12ου μήνα της ζωής τους προσπαθούν να επικοινωνήσουν με τη δική τους γλώσσα και το επόμενο στάδιο είναι ο σχηματισμός των λέξεων. Το άκουσμα των μουσικών φράσεων και η μίμησή τους κατά το χρονικό αυτό διάστημα ενεργοποιεί τα κύτταρα του εγκεφάλου και η μουσική γίνεται '"δεύτερη γλώσσα'" τους.
 ♪♫♪ με τους παιδοψυχολόγους, η ενασχόλησή μας με τη μουσική πρέπει να ξεκινά όσο το δυνατόν νωρίτερα στον κύκλο της ζωής μας, όταν η ανταπόκριση στους ήχους είναι έμφυτη και αντανακλαστική. Η αντίδραση του βρέφους στη μουσική από ακούσια μετατρέπεται σε εκούσια, μόνο όταν το βρέφος πάρει τα κατάλληλα ερεθίσματα.
Το πρόγραμμα Βρεφονηπιακής μουσικής αγωγής στο Τροφώνιο Ωδείο, απευθύνεται σε βρέφη και νήπια ηλικίας 12μηνών - 3.5 χρόνων και τους γονείς/συνοδούς τους. 

Τους προσκαλεί σε ένα περιβάλλον παιχνιδιού, χαράς και ανθρώπινης επικοινωνίας και αποσκοπεί στην ανάπτυξη των μουσικών ικανοτήτων των παιδιών.
 ♪♫♪ Ο  γονιός/κηδεμόνας συμμετέχει στο μάθημα και λειτουργεί ως πρότυπο για το παιδί, ενώ ταυτόχρονα εκπαιδεύεται και ο ίδιος προκειμένου να προσφέρει στο παιδί ανάλογες μουσικές εμπειρίες στο σπίτι. Συμβάλλει έτσι αποφασιστικά στη μουσική του ανάπτυξη καθώς η μικρή ηλικία έναρξης της μουσικής σπουδής και το οικογενειακό περιβάλλον είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον παράγοντα την εξαίρετη μουσική ανάπτυξη.
 ♪♫♪ μουσική λειτουργεί σαν μια καινούρια γλώσσα για τα παιδιά, αλλά και σαν ένας νέος τρόπος επικοινωνίας στη σχέση γονέα - παιδιού. Το μάθημα εξάλλου μπορεί να αποτελέσει μια καλή ευκαιρία για δημιουργικό παιχνίδι και στο σπίτι, προσφέροντας νέες ιδέες και νέα ερεθίσματα, τόσο ως προς την ακρόαση της μουσικής, όσο και σε σχέση με άλλες δραστηριότητες.
 ♪♫♪ πρόγραμμα βασίζεται στις βασικές ερευνητικές και μεθοδολογικές αρχές της Θεωρίας μουσικής Μάθησης (Music Learning Theory), και σε ερευνητικά ευρήματα σύμφωνα με τα οποία για την ανάπτυξη της μουσικής δεκτικότητας, αυτό που θα ονομάζαμε «μουσικό ταλέντο» ή «μουσικό δυναμικό», η πιο σημαντική περίοδος είναι αυτή από τη γέννηση ως την ηλικία των 3 χρόνων.
 ♪♫♪ του προγράμματος είναι παρεμβαίνοντας με τη σωστή μεθοδολογία κατά τα πρώτα πολύ σημαντικά χρόνια της ζωής, να επιφέρει τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα ως προς την ανάπτυξη του μουσικού δυναμικού των παιδιών, μέσα σε ένα περιβάλλον χαρούμενο και συναισθηματικά ασφαλές. Επίσης επιδιώκει μία ευχάριστη και δημιουργική απασχόληση με το παιδί, την εγκαθίδρυση μια αμφίδρομης επικοινωνίας, καθώς και τη σύναψη συναισθηματικών δεσμών μεταξύ των παιδιών και των γονέων.
Εάν θέλετε το παιδί σας να πάρει από την αρχή όλα εκείνα τα εφόδια που είναι απαραίτητα για την ισορροπημένη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, δεν έχετε παρά να το φέρετε σε επαφή με τη μουσική.
 ♪♫♪ Τα  μαθήματα είναι ομαδικά και γίνονται μία φορά την εβδομάδα. 
 ♪♫♪ Οι  τάξεις οργανώνονται με βάση την ηλικία και τη μουσική ετοιμότητα των παιδιών.

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2020

Μουσικές σπουδές στο Τροφώνιο Ωδείο


Μουσικές σπουδές στο Τροφώνιο Ωδείο με ποιότητα από καταξιωμένους μουσικούς 


Μία ομάδα καταξιωμένων καθηγητών υποστηρίζει το διδακτικό έργο του Ωδείου, αποσκοπώντας στη θεωρητική και τεχνική κατάρτιση των σπουδαστών και στην καλλιέργεια της μουσικής προσωπικότητάς τους.




ΕΓΓΡΑΦΕΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 
Μπουφίδου 39 Λιβαδειά 
Τηλ.2261087570

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2020

Εγγραφές 2020- 2021


Οι εγγραφές ξεκινούν στις 31 Αυγούστου 2020 Δευτέρα - Παρασκευή 10.30 -13.00 & 18.00 -21.00
Τα μαθήματα αρχίζουν στις 7 Σεπτεμβρίου
Το ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ λειτουργεί τμήματα κλασικής και σύγχρονης οργανικής μουσικής (πιάνο, κιθάρα, έγχορδα και πνευστά), φωνητικής μουσικής (μονωδία, σύγχρονο τραγούδι), μουσικής θεωρίας (από υποχρεωτικά θεωρητικά μέχρι σύνθεση) παραδοσιακή, βυζαντινή, λαϊκή και σύγχρονη μουσική
Στο ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ το μουσικό ταξίδι αρχίζει από την ευαίσθητη βρεφική ηλικία των 10 μηνων με το τμήμα της μουσικής αγωγής για βρέφη και γονείς και καταλήγει στη διαμόρφωση καταξιωμένων μουσικών, ικανών να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του επαγγελματικού χώρου.
Το ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ διασφαλίζει τη σωστή παροχή μουσικής παιδείας έχοντας έμπειρους παιδαγωγούς και καταξιωμένους μουσικούς στο εκπαιδευτικό δυναμικό του.
To ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ είναι το πρώτο αναγνωρισμένο από το κράτος μουσικό εκπαιδευτήριο στη πόλη της Λιβαδειάς και στο νομό Βοιωτίας. Ιδρύθηκε το 1988 ως "Μουσική Σχολή Λιβαδειάς" και το 1992 αναβαθμίστηκε σε Τροφώνιο Ωδείο. Στεγάζεται από το 1996 σε ιδιόκτητο κτίριο στο κέντρο της πόλης (Μπουφίδου 39)
Το ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ από την ίδρυση του έχει συμβάλει ενεργά στην πολιτιστική αναβάθμιση του τόπου μας, είναι ζωντανό κύτταρο καλλιτεχνικής δημιουργίας με τη διοργάνωση συναυλιών, εκδηλώσεων, ρεσιτάλ, σεμιναρίων.
Το ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ αποτελεί μια μεγάλη ομάδα από σπουδαστές, αποφοίτους, καθηγητές και συνεργάτες που με τη συμμετοχή τους συνθέτουν ένα κέντρο μουσικής παιδείας και πολιτισμού με ποιότητα, συνέπεια, κύρος και συνέχεια
Την καλλιτεχνική και διοικητική διεύθυνση του Ωδείου έχει η Παναγιώτα Καρακούση καθηγήτρια πιάνου και ανώτερων θεωρητικών.

Σάββατο, 16 Μαΐου 2020

Ανακοίνωση για την επαναλειτουργία( covid 19) των μαθημάτων στο Τροφώνιο Ωδείο

🎵 Αγαπητοί γονείς και σπουδαστές 
Σας ενημερώνουμε ότι σύμφωνα με την απόφαση του  Υπουργείου Πολιτισμού το Τροφώνιο Ωδείο λειτουργεί ξανά από τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2020 για σπουδαστές άνω των 11 ετών.
Εφαρμόζουμε στους χώρους μας τις οδηγίες για ασφαλή λειτουργία όπως αυτές παρουσιάζονται σε ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού σύμφωνα με την επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας.
 Ανακοίνωση του​ ΥΠΠΟΑ ΕΔΩ
ΚΥΑ (Κοινή Υπουργική Απόφαση)
στο ΦΕΚ για την επαναλειτουργία των σχολών πολιτιστικής εκπαίδευσης

Τρίτη, 12 Μαΐου 2020

Σαν σήμερα στη Μουσική...Jules Massenet

  Σαν σήμερα 12 Μαΐου 1842 γεννήθηκε ο  Γάλλος συνθέτης, Ζυλ Μασνέ (Jules Émile Frédéric Massenet, 12 Μαΐου 1842 - 13 Αυγούστου 1912)  

Ο Ζιλ Εμίλ Φρεντερίκ Μασνέ (Jules Emile Frederic Massenet) γεννήθηκε στο Μοντό, προάστιο σήμερα του Σεντ Ετιέν, στις 12 Μαΐου του 1842. Σε ηλικία έξι ετών άρχισε μαθήματα πιάνου με τη μητέρα του Αδελαΐδα, που ήταν καθηγήτρια πιάνου, και στα 11 του χρόνια έγινε δεκτός στο Ωδείο των Παρισίων. Τα περισσότερα χρόνια της μαθητείας του τα πέρασε φιλοξενούμενος σε συγγενικό σπίτι, αφού οι γονείς του αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Παρίσι για βιοποριστικούς λόγους. Ο νεαρός Ζιλ για να εξασφαλίσει τα προς το ζην άρχισε να παίζει κρουστά στο Teatre Lyrique και πιάνο στο Café de Belleville.

Αν και οι δάσκαλοί του στο Ωδείο δεν διέκριναν κάποιο ταλέντο στον Μασνέ, τα πράγματα έλαβαν διαφορετική τροπή, όταν το 1862 κέρδισε το πρώτο βραβείο σε μουσικό διαγωνισμό στη Ρώμη με την καντάτα David Rizzio. Τα επόμενα τρία χρόνια έζησε στην πρωτεύουσα της Ιταλίας, όπου γνωρίστηκε με τον Φραντς Λιστ. Με δική του προτροπή άρχισε να παραδίδει μαθήματα πιάνου στη Νινόν ντε Γκρεσί, κόρη πλούσιας οικογένειας, την οποία τελικά παντρεύτηκε το 1866.
Το πρώτο έργο του ήταν η μονόπρακτη όπερα La grand’tante, που ανέβηκε το 1867 στο Παρίσι, χωρίς επιτυχία. Το 1871 ο Μασνέ κλήθηκε στα όπλα και υπηρέτησε ως στρατιώτης στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο, ο οποίος κατέληξε σε συντριπτική ήττα για τη Γαλλία και συνέβαλε στην ενοποίηση της Γερμανίας.

Η αναγνώριση του Μασνέ ήλθε το 1873 με το ορατόριο Μαρία Μαγδαληνή, που επαινέθηκε από ομοτέχνους του, όπως οι Τσαϊκόφσκι, Ντ’ Ιντί και Γκουνό. Το έργο αυτό αποτελεί παράδειγμα συγχώνευσης του θρησκευτικού αισθήματος και του ερωτισμού, που απαντά συχνά στο έργο του Μασνέ. Την ίδια χρονιά έγραψε τη μουσική για το θεατρικό έργο Ερινύες του Λεκόντ ντε Λιλ, στο οποίο περιλαμβάνεται η δημοφιλής Ελεγεία, ένα κομμάτι για τσέλο και ορχήστρα.

Το 1878 αναλαμβάνει καθηγητής της σύνθεσης στο Ωδείο των Παρισίων και αναδεικνύει συνθέτες, όπως οι Αντρέ Μπλοχ, Γκιστάβ Σαρπεντιέ, Ερνέστ Σοσόν, Φοράν Σμιτ, Ρεϊνάλτο Χαν, Ζορζ Ενέσκου, Σαρλ Κεσλέν και Σπύρος Σαμάρας. Τον ίδιο χρόνο παίρνει τη θέση του Καμίλ Σεν Σανς στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και γίνεται το νεώτερο μέλος της, σε ηλικία 36 ετών.
Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο χώρο της όπερας έρχεται στις 19 Ιανουαρίου 1884, με την πρεμιέρα της Μανόν, που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Αντουάν Πρεβό Μανόν Λεσκό και από πολλούς θεωρείται το αριστούργημά του. Πρόκειται για ένα ερωτικό δράμα, με πρωταγωνίστρια μια νεαρή επαρχιωτοπούλα, τη Μανόν Λεσκό, που εκτυλίσσεται στη Γαλλία του 18ου αιώνα. Στο ρετσιτατίβο, ο Μασνέ χρησιμοποιεί το ασυνήθιστο επινόημα της προσφυγής στον πεζό λόγο, με μια ελαφριά ορχηστρική συνοδεία.
Τον επόμενο χρόνο παρουσιάζει την όπερα Λε Σιντ (πρεμιέρα 30 Νοεμβρίου 1885), που αφηγείται την ιστορία του Ελ Σιντ, του απελευθερωτή των Ισπανών από τους Άραβες. Η όπερα αυτή του Μασνέ διασώζεται μέχρι σήμερα, χάρη στη σουίτα μπαλέτου της δεύτερης πράξης, στην οποία περιλαμβάνει και το γνωστό κομμάτι Aragonaise, που παίζεται και ως αυτόνομο έργο.




































Στις 15 Φεβρουαρίου 1892 ανεβάζει με μεγάλη επιτυχία την όπερα Βέρθερος, βασισμένη στο ομώνυμο ρομαντικό μυθιστόρημα του Γκαίτε και δύο χρόνια αργότερα (16 Μαρτίου 1894) την όπερα Θαΐς. Το λιμπρέτο βασίζεται στην ομώνυμη νουβέλα του Ανατόλ Φρανς, που αφηγείται με εικονοκλαστικό τρόπο την ιστορία της εταίρας Θαϊδος, η οποία έζησε τον 4ο αιώνα στην Αίγυπτο και μετεστράφη στον Χριστιανισμό. Η όπερα είναι γνωστή σήμερα για το συμφωνικό ιντερμέδιο της δεύτερης πράξης Διαλογισμός (Meditation), γραμμένο για βιολί και ορχήστρα, που αποτελεί μέρος του καθιερωμένου ρεπερτορίου για βιολί.


Εκτός από όπερες, ο Μασνέ έγραψε ορχηστρική μουσική (ορχηστρικές σουίτες, ένα κοντσέρτο για πιάνο), καντάτες, ορατόρια και 200 τραγούδια. Το 1912 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τον τίτλο Οι αναμνήσεις μου (Mes Souvenirs). Ο Μασνέ ήταν ένας σκληρά εργαζόμενος συνθέτης, που ξεκινούσε να δουλεύει από τις 4 το πρωί. Συνέθετε από μνήμης και όχι στο πιάνο, όπως η πλειονότητα των συνθετών. Αυτό τον βοήθησε να γίνει ένας σπουδαίος ενορχηστρωτής. Ακόμη και στα πιο δυνατά περάσματα, η ορχηστρική υφή των συνθέσεών του είναι διαυγής. Ο ίδιος απέφευγε να παρακολουθεί την εκτέλεση των έργων του και πληροφορούνταν την τύχη τους από φίλους και γνωστούς.


Στην ανοδική μουσική του πορεία συνεισέφεραν με τις γνωριμίες τους στο καλλιτεχνικό και δημοσιογραφικό κύκλωμα ο συνθέτης Αμπρουάζ Τομά και ο εκδότης Ζορζ Χαρτμάν. Σημαντικό ρόλο στην καλλιτεχνική του διαδρομή έπαιξε και ο γάμος του με τη Νινόν ντε Γκρεσί, ο οποίος του εξασφάλισε μια άνετη ζωή, χωρίς οικονομικά προβλήματα.
Ο Ζιλ Μασνέ πέθανε στο Παρίσι στις 13 Αυγούστου 1912, σε ηλικία 70 ετών, χτυπημένος από την επάρατη νόσο. Οι συνθέσεις του ήταν αρκετά δημοφιλείς στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα. Μετά τον θάνατό του, το ύφος του θεωρήθηκε ξεπερασμένο και οι περισσότερες όπερές του περιέπεσαν στην αφάνεια. Εκτός από τη Μανόν, τον Βέρθερο και τη Θαϊδα, οι υπόλοιπες από τις 22 όπερές του σπανίως ανεβαίνουν.


Σαν σήμερα στη μουσική... Gabriel Faure


Σαν σήμερα 12 Μαϊου 1845 γεννήθηκε ο  Γάλλος συνθέτης, οργανίστας, πιανίστας και δάσκαλος μουσικής της ύστερης Ρομαντικής εποχής.Το έργο του, που περιλαμβάνει την περίφημη Παβάνα και το Ρέκβιεμ, επηρέασε σημαντικά πολλούς συνθέτες του 20ού αιώνα



Ο Γκαμπριέλ Φορέ (Gabriel Faure 1845-1924) είναι Γάλλος συνθέτης, οργανίστας, πιανίστας και δάσκαλος. Ήταν ένας από τους κορυφαίους Γάλλους συνθέτες της γενιάς του, και το μουσικό του ύφος επηρέασε πολλούς συνθέτες του 20ού αιώνα.
Έκτο κατά σειρά τέκνο μιας καλλιεργημένης οικογένειας, ο Φορέ γεννήθηκε στην κοινότητα του Παμιέ των γαλλικών Πυρηναίων. 
Λόγω προβλημάτων υγείας της μητέρας του Marie-Antoinette-Hélène Lalène-Laprade, μέχρι την ηλικία των τεσσάρων έζησε με μια τροφό· το 1849 ο πατέρας του, Toussaint-Honoré Fauré, διορίζεται διευθυντής της École Normale στο Μονγκοζί και ο Φορέ επιστρέφει στην οικογένειά του. Δίπλα στο σχολείο του υπήρχε ένα παρεκκλήσιο, όπου ο Φορέ έπαιζε συχνά αρμόνιο· μια τυφλή ηλικιωμένη που τον άκουσε, αναγνώρισε το πηγαίο του ταλέντο και ενημέρωσε τον πατέρα του. Αργότερα, το 1853, ο Dufaur de Saubiac -αξιωματούχος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης- επίσης άκουσε τον νεαρό Φορέ να παίζει και εισηγήθηκε τις περαιτέρω σπουδές του. Μετά από έναν χρόνο, ο πατέρας του συμφώνησε και ο 9χρονος Φορέ εισάγεται στη Σχολή Κλασικής και Θρησκευτικής Μουσικής που μόλις είχε ανοίξει ο Ελβετός Λουί Νίντερμάγιερ στο Παρίσι.
 Λαμβάνοντας υποτροφία από την Επισκοπή της γενέτειράς του, παρέμεινε στη σχολή ως εσωτερικός για περίπου ένδεκα χρόνια· τα δωμάτια ήταν σκοτεινά και το συσσίτιο μέτριο, ενώ το αυστηρό καθεστώς επέβαλλε την ενδυμασία μιας περιστόλιστης στολής. Η μουσική εκπαίδευση ωστόσο ήταν εξαίρετη: υπό τη διεύθυνση του Νίντερμάγιερ το εκπαιδευτικό αντικείμενο επικεντρωνόταν στην εκκλησιαστική μουσική, με σκοπό την παραγωγή άριστων οργανιστών και διευθυντών χορωδίας. Οι καθηγητές του περιλάμβαναν τον Clément Loret στο εκκλησιαστικό όργανο, τον Louis Dietsch στην αρμονία, τον Xavier Wackenthaler στην αντίστιξη και τη φούγκα, καθώς και τον ίδιο τον Νίντερμάγιερ στο πιάνο, το γρηγοριανό μέλος και τη σύνθεση.Τελειώνοντας τη σχολή, διορίζεται αρχικά οργανίστας στην Εκκλησία του Αγίου Σώστη, στην πόλη Ρεν της Βρετάνης. Παρέμεινε εκεί για τέσσερα χρόνια, όπου παρέδιδε «αμέτρητα» ιδιαίτερα μαθήματα ως συμπλήρωμα του εισοδήματός του.


Κατά τη διάρκεια της ζωής του είχε πάρει πολλά βραβεία και επαίνους όπως το Σταυρό της   Λεγεώνας της Τιμής. Η μουσική του Φορέ συνδέει το τέλος του Ρομαντισμού με τη μουσική του 20ου αιώνα. Σε αντίθεση με τη γοητεία της πρώιμης δουλειάς του, τα τελευταία του έργα, τα οποία γράφτηκαν όταν η αυξανόμενη κώφωση του τον είχε κτυπήσει για τα καλά, είναι αποτραβηγμένα σε χαρακτήρα.
Ως δάσκαλος διακρίθηκε. ∆ιάσημοι μαθητές του ήταν ο Σμιτ, ο Ενέσκου, ο Ραβέλ και ο Καζέλα.

                                   

Αγαπούσε πολύ το πιάνο και σε αυτό έχει στηρίξει όλη τη μουσική του δημιουργία. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από ευαισθησία και όμορφες μελωδίες. 
Γνωστά έργα του είναι: «13 Νυχτερινά για πιάνο», «13 Βαρκαρόλες», «Πρελούδια», «Βαλς», «Καπρίτσια», κύκλοι τραγουδιών όπως «Η Πεταλούδα», «Χιμαιρικός Ορίζοντας», «Ο Κλειστός Κήπος», και το πασίγνωστο «Ρέκβιεμ». 
Ξεχωρίζουν η ορχηστρική σουίτα «Masques et bergamasques», η Σουίτα «Πελέας και Μελισάνθη, έργ. 80» και οι όπερες «Πηνελόπη» και «Προμηθέας». 
Ο Φoρέ επίσης θεωρείται ειδήμων της τέχνης του Γαλλικού Τραγουδιού και  διαφαίνεται στον δεύτερο τόμο με 60 τραγούδια του, μερικά από τα οποία περιλαμβάνουν τα "Les berceaux", "Les roses d'Ispahan" και κυρίως το "Clair de lune" (φεγγαρόφως). Ο Φωρέ έγραψε επίσης μερικούς κύκλους τραγουδιών, εκ των οποίων οι "Πέντε Βενετσιάνικες Μελωδίες", Op. 58, περιγράφονται από τον συνθέτη ως ένα είδος σουίτας τραγουδιών, με ένα κεντρικό μουσικό θέμα να διαπερνά όλο τον κύκλο. Ένας μεταγενέστερος κύκλος με τίτλο "La bonne chanson", Op. 61, εμπεριέχει πέντε μουσικά θέματα που ανακυκλώνονται ανά τα τραγούδια, και περιγράφεται ως «η πιο αυθόρμητη σύνθεσή» του· μέχρι την ολοκλήρωσή του, η ερωμένη του -Έμμα Μπαρντάκ- του τραγουδούσε καθημερινά ό,τι καινούριο είχε γράψει.Το Ρέκβιεμ, Op. 48, δεν γράφτηκε εις μνήμην κάποιου συγκεκριμένου προσώπου, αλλά γιατί "απλά ήθελε να το γράψει". Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1888 και έχει παρομοιωθεί ως «νανούρισμα του θανάτου» λόγω του ήρεμου χαρακτήρα του. Οι όπερες του Φωρέ δεν μπόρεσαν ποτέ να βρουν τη θέση τους στο ρεπερτόριο του λυρικού θεάτρου.Από τα ορχηστρικά του έργα ξεχωρίζει η ορχηστρική σουίτα Masques et bergamasques (βασισμένη σε μουσική για ένα θεατρικό έργο, μια divertissement comique) και η μουσική για το θεατρικό Πελλέας και Μελισσάνθη.Όσον αφορά τα έργα μουσικής δωματίου, ξεχωρίζουν τα δύο του κουαρτέτα με πιάνο[ ενώ περιλαμβάνονται και δύο κουιντέτα με πιάνο, δύο σονάτες για βιολί, ένα τρίο με πιάνο και ένα κουαρτέτο εγχόρδων· το τελευταίο, μάλιστα, έχει χαρακτηριστεί ως «ένας εσωτερικός διαλογισμός για τα περασμένα».




Για την Παβάνα
Η Παβάνα σε φα# ελάσσονα op.50 είναι ένα ορχηστρικό έργο, προαιρετικά με χορωδία, που γράφτηκε το 1887. Η πρώτη εκτέλεση του έργου δόθηκε στις 25 Νοεμβρίου του 1888 στη σειρά κοντσέρτων Lamoureux υπό τη διεύθυνση του Charles Lamoureux. Τρεις μέρες αργότερα το έργο εκτελέστηκε και με χορωδία στη Société Nationale de Musique. Τέλος το 1891 το έργο παρουσιάστηκε στην πλήρη του μορφή, με ορχήστρα χορωδία και χορευτές στους κήπους της Ελισσάβετ κοντέσας του Greffulhe, στο Bois de Boulogne. Η επιτυχία του έργου από την αρχή ήταν μεγάλη. Το 1917 εντάχθηκε στο ρεπερτόριο των Ρώσικων Μπαλέτων του Sergei Diaghilev.