Κυριακή 26 Ιουνίου 2011
Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011
"Μουσικές περιπλανήσεις " απο το τμήμα Μονωδίας
Το Σάββατο, 25 Ιουνίου, ώρα 8:30 μ.μ σας προσκαλούμε στη συναυλία των μαθητών του τμήματος Μονωδίας της καθηγήτριας Ελένης Κωνσταντάκη στην
Αίθουσα εκδηλώσεων του Τροφώνιου Ωδείου (Μπουφίδου 39 Λιβαδειά)
Αίθουσα εκδηλώσεων του Τροφώνιου Ωδείου (Μπουφίδου 39 Λιβαδειά)
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έργα των G.B.Pergolesi, G.B.Bononcini, A. Caldara, Α.Scarlatti, R.Schumman, M.Xατζιδάκι
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011
Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011
Το Τροφώνιο Ωδείο συμμετέχει στην ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Το Τροφώνιο Ωδείο συμμετέχει για 3η χρονιά στην ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΤΡΙΤΗ 21 Ιουνίου 2011 στο Artcafe Αστραδενή
Την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου και μεγαλύτερη μέρα του έτους, 21η Ιουνίου, γιορτάζει η Ευρώπη την Γιορτή της Μουσικής, για 12η συνεχή χρονιά.
Στη φετινή γιορτή Μουσικής η πόλη της Λιβαδειάς συμμετέχει με υποστηρικτές το ART cafe Ασταδενή ,το Τροφωνιο Ωδείο και το Δίκτυο Πόλεων της Ευρώπης Μ.Ε.Σ.Ο.
Στη φετινή γιορτή Μουσικής η πόλη της Λιβαδειάς συμμετέχει με υποστηρικτές το ART cafe Ασταδενή ,το Τροφωνιο Ωδείο και το Δίκτυο Πόλεων της Ευρώπης Μ.Ε.Σ.Ο.
τραγούδι: Κατερίνα Κώτσου
πιάνο: Κατερίνα Μπότση
κιθάρα: Μαρία Πανουργιά
βιολί: Ρεγγίνα Σαρούν
τσέλο: Ναταλία Σερμπάτα
λαούτο, λάφτα: Γιώργος Πούλος12 χρόνιαΕυρωπαϊκή Γιορτή της ΜουσικήςΤι είναι η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής; Τίποτα λιγότερο από το μεγαλύτερο ζωντανό μουσικό γεγονός της χωράς! Ένας πραγματικός εορτασμός της ημέρας της μουσικής, των μουσικών της πόλης και των κατοίκων της. Μια γιορτή που φέρνει τους ανθρώπους κοντά, μοιράζοντας απλόχερα και πάντα δωρεάν, εικόνες και ήχους για κάθε γούστο.
Η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής προσφέρει την μοναδική δυνατότητα σε χιλιάδες πολίτες να απολαύουν πολιτισμό, επιλέγοντας μεταξύ δεκάδων
εκπροσώπων όλων των ειδών μουσικής. Παράλληλα δίνει μια σπανία ευκαιρία σε εκατοντάδες ανερχόμενους και καταξιωμένους καλλιτέχνες να
μοιραστούν και να παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε ένα ευρύ κοινό.
Μεταξύ 18 και 23 Ιουνίου είναι βέβαιο πως θα συναντήσετε κάποια από τα 463 σχήματα σε μια από τις 175 εκδηλώσεις που θα στηθούν σε 35 πόλεις σε
όλη την Ελλάδα. Εάν υπήρχε θεματική για τις φετινές εκδηλώσεις ο στόχος θα ήταν απλός: η ψυχολογική ανύψωση της πόλης, αλλά και η διασκέδαση!
Πίστεψε το… η Μουσική μπορεί
Δείτε εδώ το Πανελλαδικό Πρόγραμμα
Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011
17 χρόνια χωρίς το Μάνο Χατζιδάκι
Σαν σήμερα, πριν από 17 χρόνια, έφυγε από τη ζωή ο Μάνος Χατζιδάκις...
Με αφορμή τη συμπλήρωση των 17 χρόνων απουσίας του Μάνου Χατζιδάκι παραθέτουμε
ένα επίκαιρο κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι, που είναι σαν να γράφτηκε μόλις χτες...
(Γράφτηκε το 1985 στο τεύχος 4 του περιοδικού «Το Τέταρτο»)O εξουσιαστής
Ποιεί εξουσίαν. Ασκεί την εξουσίαν, εξουσιοδοτημένος από τη λαϊκή θέληση. Και όσο ασκεί την εξουσία, ο εξουσιαστής γίνεται αυτός η λαϊκή θέληση, ώστε μέσω των κομματικών εντύπων και των δημοσίων σχέσεων -έτσι ονομάζεται η πλύση εγκεφάλου των πολλών- η «λαϊκή θέληση» πείθεται πως η θέληση του εξουσιαστή είναι ταυτόσημη με αυτήν.
Αλλά ο χρόνος κυλά, η λαϊκή θέληση αναπτύσσεται, αλλοιώνεται, παραλλάζει και ένα πρωί, συννεφιασμένο ή φωτεινό, γίνεται ηλίου φαεινότερο πως ο εξουσιαστής δεν την εκπροσωπεί πλέον. Η καλλιέργεια του μύθου της «Ταυτότητας» παύει να ισχύει και ο εξουσιαστής ή δικτατορεύει δίχως προσχήματα ή πέφτει στο ανάθεμα για να ανέλθει ο καινούριος εξουσιαστής της αντίπαλης παράταξης.
Μια εθνική ιστορία ελληνικής καταγωγής που επαναλαμβάνεται με μαθηματική ακρίβεια τα τελευταία χρόνια.
Γιατί το κόμμα εν Ελλάδι είναι μια θέση αμετακίνητη, αδιαφιλονίκητη, μονοπώλιο δικαίου, εθνικοφροσύνης και πατριωτισμού και όποιος δεν συμφωνεί είναι προδότης και όχι μια διαφορετική μαχόμενη θέση μέσα στο κόμμα.
Γιατί ο εξουσιαστής διαθέτει τη μία άποψη και οι άλλοι την επιδοκιμάζουν αυτήν του ενός, του αρχηγού. Παλαιότερα οι εντός κόμματος εν χορώ επικροτούσαν. Σήμερα, εν χορώ, σιωπούν γιατί δεν χρειάζεται να επικροτήσουν. Απλώς αν παραστεί ανάγκη, χειροκροτούνε δημοσίως.
Ο εξουσιαστής διαθέτει ένα κεφάλι ξύλινο, ασυγκίνητο, ανέκφραστο, αμετακίνητο, «κενόν αισθημάτων και ιδεών και πλήρες φιλοδοξιών». Ένα κόμμα «ανεπτυγμένου» τόπου διαβαίνει τον χρόνο μέσα από τις αντιθέσεις του. Εδώ, σ' εμάς, καταλύεται από τον χρόνο ή αλλάζει τίτλους. Τώρα τελευταία αποκτήσαμε και τις τυπικές διαδικασίες -συνέδρια, επιτροπές, αποφάσεις- μονότονες, μονόφωνες, που καταλήγουν σε σχοινοτενή πορίσματα τα οποία απηχούν τη διευκόλυνση των φιλοδοξιών του εξουσιαστή.
Το πιο ανησυχητικό! Επειδή όλοι μας κρύβουμε μέσα μας έναν μικρό εξουσιαστή, αποτυχημένο, καταπιεσμένο, ανεκπλήρωτο, δεχόμαστε τον επιτυχόντα σαν μια προέκταση φανταστική του εαυτού μας. Όπως δεχόμαστε τον φθόνο των φθονερών, τη λάσπη των λασπολόγων, την ηθικολογία των ανηθίκων, τις καταγγελίες των βρωμερών καταδοτών. Διότι εμπεριέχουμε φθόνον, λασπολογική διάθεση, ανηθικότητα, καταδοτικά συμπλέγματα και χοιροστασιακή αναπνοή.
Τα ακριβά πρότυπα, τα διαθέτοντα αρετή και ιδιότητες χαρισματικές, χρειάζονται πρωτίστως αρετή και αθωότητα για να γίνουν αποδεκτά- χαρακτηριστικά αντεξουσιαστή. Γι' αυτό και στον λαϊκίστικο καιρό μας, των οπαδών της εύκολης λείας και των ακόμη πιο εύκολων φιλοδοξιών, ή έννοια του αντεξουσιαστή δεν είναι εφικτή ούτε καν νοητή! Και αναδύεται εκ των βάλτων και των απορριμάτων πανένδοξος, απόλυτος, αμετακίνητος ο ένας, ο αδιαφιλονίκητος Εξουσιαστής. Προτείνω: μία αντεξουσιαστική εκστρατεία. Έναν σιωπηλό πόλεμο που, αν συντελεστεί μ' επιμονή, κάτι αληθινά καλό μπορεί να επιφέρει.
Η «πατρίς μας» οφείλει να αρνηθεί την ομφαλοσκοπική της κληρονομιά και ν' αποκτήσει ιδιότητες ζωντανού οργανισμού. Αν θέλει να επιζήσει με αξιοπρέπεια και όχι ως κοιτίς ξενοδοχειακών υπαλλήλων και τουριστικών ερωτικών συντρόφων!
Αλλά ο χρόνος κυλά, η λαϊκή θέληση αναπτύσσεται, αλλοιώνεται, παραλλάζει και ένα πρωί, συννεφιασμένο ή φωτεινό, γίνεται ηλίου φαεινότερο πως ο εξουσιαστής δεν την εκπροσωπεί πλέον. Η καλλιέργεια του μύθου της «Ταυτότητας» παύει να ισχύει και ο εξουσιαστής ή δικτατορεύει δίχως προσχήματα ή πέφτει στο ανάθεμα για να ανέλθει ο καινούριος εξουσιαστής της αντίπαλης παράταξης.
Μια εθνική ιστορία ελληνικής καταγωγής που επαναλαμβάνεται με μαθηματική ακρίβεια τα τελευταία χρόνια.
Γιατί το κόμμα εν Ελλάδι είναι μια θέση αμετακίνητη, αδιαφιλονίκητη, μονοπώλιο δικαίου, εθνικοφροσύνης και πατριωτισμού και όποιος δεν συμφωνεί είναι προδότης και όχι μια διαφορετική μαχόμενη θέση μέσα στο κόμμα.
Γιατί ο εξουσιαστής διαθέτει τη μία άποψη και οι άλλοι την επιδοκιμάζουν αυτήν του ενός, του αρχηγού. Παλαιότερα οι εντός κόμματος εν χορώ επικροτούσαν. Σήμερα, εν χορώ, σιωπούν γιατί δεν χρειάζεται να επικροτήσουν. Απλώς αν παραστεί ανάγκη, χειροκροτούνε δημοσίως.
Ο εξουσιαστής διαθέτει ένα κεφάλι ξύλινο, ασυγκίνητο, ανέκφραστο, αμετακίνητο, «κενόν αισθημάτων και ιδεών και πλήρες φιλοδοξιών». Ένα κόμμα «ανεπτυγμένου» τόπου διαβαίνει τον χρόνο μέσα από τις αντιθέσεις του. Εδώ, σ' εμάς, καταλύεται από τον χρόνο ή αλλάζει τίτλους. Τώρα τελευταία αποκτήσαμε και τις τυπικές διαδικασίες -συνέδρια, επιτροπές, αποφάσεις- μονότονες, μονόφωνες, που καταλήγουν σε σχοινοτενή πορίσματα τα οποία απηχούν τη διευκόλυνση των φιλοδοξιών του εξουσιαστή.
Το πιο ανησυχητικό! Επειδή όλοι μας κρύβουμε μέσα μας έναν μικρό εξουσιαστή, αποτυχημένο, καταπιεσμένο, ανεκπλήρωτο, δεχόμαστε τον επιτυχόντα σαν μια προέκταση φανταστική του εαυτού μας. Όπως δεχόμαστε τον φθόνο των φθονερών, τη λάσπη των λασπολόγων, την ηθικολογία των ανηθίκων, τις καταγγελίες των βρωμερών καταδοτών. Διότι εμπεριέχουμε φθόνον, λασπολογική διάθεση, ανηθικότητα, καταδοτικά συμπλέγματα και χοιροστασιακή αναπνοή.
Τα ακριβά πρότυπα, τα διαθέτοντα αρετή και ιδιότητες χαρισματικές, χρειάζονται πρωτίστως αρετή και αθωότητα για να γίνουν αποδεκτά- χαρακτηριστικά αντεξουσιαστή. Γι' αυτό και στον λαϊκίστικο καιρό μας, των οπαδών της εύκολης λείας και των ακόμη πιο εύκολων φιλοδοξιών, ή έννοια του αντεξουσιαστή δεν είναι εφικτή ούτε καν νοητή! Και αναδύεται εκ των βάλτων και των απορριμάτων πανένδοξος, απόλυτος, αμετακίνητος ο ένας, ο αδιαφιλονίκητος Εξουσιαστής. Προτείνω: μία αντεξουσιαστική εκστρατεία. Έναν σιωπηλό πόλεμο που, αν συντελεστεί μ' επιμονή, κάτι αληθινά καλό μπορεί να επιφέρει.
Η «πατρίς μας» οφείλει να αρνηθεί την ομφαλοσκοπική της κληρονομιά και ν' αποκτήσει ιδιότητες ζωντανού οργανισμού. Αν θέλει να επιζήσει με αξιοπρέπεια και όχι ως κοιτίς ξενοδοχειακών υπαλλήλων και τουριστικών ερωτικών συντρόφων!
πηγή: ως3
Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011
"Η ορχήστρα των τραυμάτων"
Οι μουσικοί της Ορχήστρας των Χρωμάτων θα θυμούνται καλά την πρώτη Παρασκευή του φετινού Ιουνίου. Η πρόβα τους για τον «Μεγάλο Ερωτικό» κατέληξε σε συνέλευση, όπου οι μισοί μουσικοί δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους και ο μαέστρος της παραλίγο να βρεθεί στο νοσοκομείο με νευρικό κλονισμό.
Την περασμένη Δευτέρα ο Μίλτος Λογιάδης παραιτήθηκε, δίνοντας στον εαυτό του μια υπόσχεση: «Ποτέ δεν θα ξαναδιευθύνω απλήρωτο μουσικό». Ηταν δύο μόλις μέρες πριν την προγραμματισμένη συναυλία-φόρο τιμής στον Χατζιδάκι και σχεδόν επτά μήνες που οι μουσικοί παρέμεναν απλήρωτοι. «Ο Μάνος δεν θα το δεχόταν ποτέ αυτό». Εκείνος, κάποτε, είχε υποθηκεύσει το σπίτι του για ένα δάνειο που θα εξασφάλιζε τους μισθούς των μουσικών...
Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)