24 Τραγούδια του Μ. Χατζιδάκι για νέους πιανίστες"

Σήμερα Τρίτη 10 Φεβρουαρίου στις 12.30μ.μ. στον ΙΑΝΟ
(Σταδίου 24)

Οι Eκδόσεις Fagotto και ο Σείριος παρουσιάζουν το βιβλίο- cd του

Τάκη Φαραζή "24 Τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι για νέους πιανίστες".

Προλογίζουν: Γ. Θεοφανόπουλος, Ν. Θέρμος
Συμμετέχει μικρό σύνολο οργάνων μετον Τάκη Φαραζή στο πιάνο.

"Ιστορία και παράδοση της κλασικής κιθάρας" (μορφές και χορδές)

Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2009

Μουσείο Μπενάκη (αμφιθέατρο), Πειραιώς 138

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΜΟΥΣΙΚΏΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

«Φοίβος Ανωγειανάκης» - Κέντρο Εθνομουσικολογίας

διοργανώνει αφιέρωμα με θέμα «ιστορία & παράδοση

της κλασικής κιθάρας» «μορφές και χορδές»

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθούν: τιμητικό αφιέρωμα στην Amalia Ramirez

Ρεσιτάλ κιθάρας με διαφορετικούς ιστορικούς τύπους οργάνων έτσι όπως αυτοί αναβιώνουνμε την «Αισθητική Κερτσόπουλου», από τους σολίστες Γιώργο Κερτσόπουλο και Σμαρώ Γρηγοριάδου. Η εργασία του Γιώργου Κερτσόπουλου ξεκίνησεμε τη μελέτη των διαφόρων μορφών της κιθάρας(μαθηματικό και γεωμετρικό μοντέλο) κι επεκτείνεται στην προσπάθεια αναβίωσης των διαφορετικώνιστορικών τύπων του οργάνου (μορφές, χορδές και κουρδίσματα). Η πρωτοποριακή μουσική πρότασηστην οποία κατέληξε ονομάστηκε "Aισθητική Κερτσόπουλου". Η εργασία του για το μαθηματικόμοντέλο της κιθάρας αναγνωρίστηκε το 1983 στηΜουσική Έκθεση της Φρανκφούρτης από τον JoseRamirez ΙΙΙ.Η Σμαρώ Γρηγοριάδου μετέχοντας σ' αυτή τηνπροσπάθεια αναβίωσης της αισθητικής εμπειρίαςτου οργάνου, προβάλλει διεθνώς την αναγκαιότητα επαναπροσδιορισμού του ήχου και της τεχνικής τηςκλασικής κιθάρας. Αυτή είναι η έννοια της λέξης"επανεφεύρεση" που αποτελεί τον πυρήνα της τέχνηςτης: "reinventing guitar!

Ώρα έναρξης 20:00

Στις 8 ½... με τον Νίνο Ρότα .. η μελωδία μιας εικόνας

6 & 7 Φεβρουαρίου, 20:30 Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Μια συναυλία – αφιέρωμα για τα 30 χρόνια από το θάνατο του βραβευμένου με Όσκαρ, κορυφαίου συνθέτη κινηματογραφικής μουσικής Νίνο Ρότα, πραγματοποιείται στο Μέγαρο Μουσικής.

Διάσημοι συντελεστές, μια εκπληκτική ορχήστρα, ένας σπουδαίος κωμικός ηθοποιός και τραγουδιστής, ο "απόλυτος ερμηνευτής του Ρότα" και κατεξοχήν μελετητής του, ο Μάουρο Τζόια, και δυο μεγάλες τραγουδίστριες, οι σύγχρονες ευρωπαίες ντίβες Κατρίν Ρανζέ και Μαρία Ντε Μεντέιρος, μοιράζονται μαζί μας την αξεπέραστη μουσική μεγαλοφυΐα του Νίνο Ρότα. Διάσημα μουσικά μοτίβα, παρλάτες και ιστορικά ντουέτα όπως του Μαστρογιάνι και της Έγκμπεργκ, αλησμόνητα τραγούδια, συνθέτουν μια μαγευτική συναυλία-αφιέρωμα, στο λατρεμένο και από το ελληνικό κοινό, Ιταλό δημιουργό... Μελωδίες και αποσπάσματα από τις "Νύχτες της Καμπίρια", το "Ντόλτσε Βίτα", το "8 ½", το "Λα Στράντα", του Φελίνι. Από το "Ημερολόγιο" και "Έρωτας και Αναρχία" της Βερτμίλερ, το "Ρόκο" και το "Γατόπαρδος" του Βισκόντι, τα θεατρικά "Ιμπρεσάριος της Σμύρνης" του Γκολντόνι"Εκατομμυριούχοι της Νάπολι" του Εντουάρντο Ντε Φιλίπο. Φυσικά και από το "Νονό" του Φράνσις Φορντ Κόπολα, για τον οποίο ο Ρότα τιμήθηκε με Όσκαρ καλύτερης μουσικής το 1975.

"Ο Νίνο Ρότα σφράγισε με τη μουσική του τον καιρό μας, μέσα από τις ταινίες του Φελίνι, μεταχειριζόμενος μνήμες αλλοτινών καιρών. Μόνο το μεγάλο ταλέντο του μπορούσε να πετύχει αυτό το πάντρεμα αναμνήσεων και παρόντος χρόνου. Το αποτέλεσμα του υπήρξε μοναδικό..." έλεγε ο φίλος του και με αισθητικές συγγένειες μαζί του, ο δικός μας Μάνος Χατζιδάκις! Ή όπως έλεγε επίσης το καλλιτεχνικό του "alter ego", ο ίδιος ο Φελίνι για τον αχώριστο και γεμάτο μυστηριώδη μαγευτικό του φίλο: "Ο Νίνο σκηνοθετεί μουσικά.

Πολλές φορές ολοκλήρωνε τη μουσική πριν την ταινία. Έτσι τροποποιούσα εκ των υστέρων το σενάριο, επινοώντας νέες καταστάσεις και χαρακτήρες"

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ συναυλίας

Cabiria & Lla ri Lli ra, Οι Νύχτες της Καμπίρια - Φ. Φελίνι

• Che scherzo fa l'amore & La Pappa col Pomodoro, Το ημερολόγιο - Λ. Βερτμίλερ
• Paese mio & Les Touristes, Ο Ρόκο και τα Αδέρφια του - Λ. Βισκόντι
• The Sweet Life, Ντόλτσε Βίτα- Φ. Φελίνι
• E' un non so che l'amor, Ο Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη - Λ. Βισκόντι, Κ. Γκολντόνι
• Gelsomina, Ντόλτσε Βίτα - Φ. Φελίνι
• Maggie, Στη σκιά του υποκόσμου - Φ. Φελίνι
• Parlami di me, Ντόλτσε Βίτα - Φ. Φελίνι
• Valzer di Natascia, Πόλεμος και ειρήνη - Κινγκ Βίντορ
• Il tempo passa, 8 ½ - Φ. Φελίνι
• Valzer de scampolo, Εργένης 53 - Τζ. Μπιάνκι
• Amor incantor, Ο Λευκός Σεΐχης - Φ. Φελίνι
• Trullalla, Νίνο Ρότα
• Canta con me, Ζαζά - Ρ. Καστελάνι
• Canzone arrabiata, Ιστορία έρωτα και αναρχίας - Λ. Βερτμίλερ
• Donna Amà, Οι εκατομμυριούχοι της Νάπολης - Εντουάρντο Ντε Φιλίππο
• Le Bidon, Στη σκιά του υποκόσμου - Φ. Φελίνι
• Belfagor Stomp, Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων - Φ. Φελίνι
• Parla Più Piano, Ο Νονός - Φ. Φ. Κόπολα
• Antonio Soffiantini detto 'Tunin', Ιστορία έρωτα και αναρχίας - Λ. Βερτμίλερ
• Le grand chemin, Λα στράντα - Φ. Φελίνι
• 8 και ½, 8 ½ - Φ. Φελίνι
  

Μουσικοί: Fabrizio Romano - πιάνο και καλλιτεχνική διεύθυνση, Gianni Minale - κλαρινέτο και σαξόφωνο, Gennaro Desiderio - βιολί, Gianfranco Campagnioli - τρομπέτα, Claudio Romano - κιθάρα και μαντολίνο, Luigi Sigillo - κοντραμπάσο, Salvatore Minale - κρουστά, Ciro Cascino - πλήκτρα

Συντελεστές: Tonino Esposito - ενορχήστρωση, Cesare Accetta - φωτισμοί, Bruno Roberti - κείμενα, Mauro Gioia και Les Rita Mitsouko Band - μουσική παραγωγή, Chris Shaw - σενάριο, Fabrizio Longobardo - ηχοληψία, Gianni Caccia - τεχνική διεύθυνση

Λίγα λόγια για τον Νίνο Ρότα...

Ο κορυφαίος συνθέτης μουσικής κινηματογραφικών ταινιών στον κόσμο, το καλλιτεχνικό "alter ego" του "Μάγου Σκηνοθέτη" του Ιταλικού αλλά και διεθνούς κινηματογράφου, του μεγάλου Φεντερίκου Φελίνι, γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 3 Δεκεμβρίου του 1911. Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές σε Μιλάνο και Ρώμη, όπου ως "παιδί θαύμα", στα 15 του μόλις χρόνια, συνέθεσε μια Όπερα και ένα Ορατόριο. Είκοσι ετών, με προτροπή του δάσκαλου του και φημισμένου διευθυντή ορχήστρας Αρτούρο Τοσκανίνι, μετέβη στις ΗΠΑ όπου φοίτησε με υποτροφία στο Ινστιτούτο Κέρτις της Φιλαδέλφειας. Η εκεί γνωριμία του με τον Άαρον Κόπλαντ, την μουσική του Τζορτζ Γκέρσουιν και το αμερικανικό σινεμά, διαμόρφωσαν καθοριστικά την μουσική του ταυτότητα.Το 1933 υπογράφει το πρώτο του σάουντρακ, στην ταινία του Ραφαέλε Ματαράτσο "Treno Popolare", ενώ το 1939 επιστρέφοντας στην Ιταλία, αναλαμβάνει να διδάξει και αργότερα να διευθύνει το ωδείο του Μπάρι. Ανάμεσα στους πολλούς διάσημους, αργότερα, μαθητές του, υπήρξε ο μαέστρος Ρικάρντο Μούτι και ο συνθέτης Νικόλα Πιοβάνι.Το πλούσιο έργο του Νίνο Ρότα, εκτός της μουσικής που συνέθεσε για 150 περίπου ταινίες, περιλαμβάνει δεκάδες κλασικές συνθέσεις για χορωδία και μουσική δωματίου, 3 συμφωνίες, 3 κονσέρτα για βιολοντσέλο, μουσικά μοτίβα για πολλές τηλεοπτικές σειρές, 23 μπαλέτα και θέατρα (έγραψε για όλα σχεδόν τα έργα του Κάρλο Γκολντόνι και του Εντουάρντο Ντε Φιλίπο) καθώς και 10 όπερες. Γνωστότερες των οποίων είναι ο "Αριοδάντης", ο "Τορκεμάδα" και τα κωμικά του έργα, "οι δυο δειλοί", "το καπέλο από ψάθα Φλωρεντίας", "Η Νύχτα ενός Νευρασθενή" και "Ο Αλαντίν και το μαγικό λυχνάρι".Στην μεγάλη οθόνη αναδείχτηκε στον διασημότερο μουσικό της γενιάς του. Συνέθεσε σπουδαία και διαχρονικά ακούσματα, και έντυσε μοναδικά και αναπόσπαστα με τα πλέον αγαπημένα και αναγνωρίσιμα "σάουντρακ" της παγκόσμιας κινηματογραφικής ιστορίας, πολλά από τα αριστουργήματα της: Ντόλτσε Βίτα, Λα Στράντα, 8 ½ , Νύχτες της Καμπίρια, Ρόμα, Σατυρικόν, ‘Αμαρκορντ, Ιουλιέτα των Πνευμάτων, Λευκός Σεΐχης, Βοκάκιος, οι Αθώοι, Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Γατόπαρδος, Πρόβα Ορχήστρας, Ο Ρόκο και τα Αδέρφια του, Νονός Ι και Νονός ΙΙ, για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Όσκαρ καλύτερης μουσικής από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου.Συνεργάστηκε με τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του 20ου αιώνα, τον Λουκίνο Βισκόντι, τη Λίνα Βερντμίλερ, τον Φράνκο Τζεφιρέλι, τον Φράνσις Φορντ Κόπολα, τον Φράνκο Ρόσι, τον Μάουρο Μπολονίνι, τον Ακίρο Κουροσάβα, τον Λουί Μάλ, τον Βιτόριο Ντε Σίκα, τον Ρενέ Κλεμάν, ενώ ταυτίστηκε στην κυριολεξία με τον στενό του φίλο και συνεργάτη Φεντερίκο Φελίνι. Επί 27 ολόκληρα χρόνια, στη πιο γόνιμη, μακρόχρονη και διάσημη καλλιτεχνική συνεργασία που υπήρξε ποτέ, δημιούργησαν από κοινού ένα σπάνιο, ομοούσιο και αδιαίρετο έργο, χαρίζοντας στο παγκόσμιο κοινό μοναδικές συγκινήσεις. Ένα οικουμενικό καλλιτεχνικό επίτευγμα, που τους ανέδειξε στο πιο ισχυρό δίδυμο του παγκόσμιου κινηματογράφου.Ο Νίνο Ρότα πέθανε στις 10 Απριλίου του 1979.Στη χώρα μας, ο Νίνο Ρότα αγαπήθηκε όσο λίγοι ξένοι δημιουργοί. Το ελληνικό κοινό όμως, σπάνια είχε την ευκαιρία να προσεγγίσει και να απολαύσει από "κοντά" το έργο του. Εάν βέβαια εξαιρέσει κανείς κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις, όπως εκείνη η εξαιρετική συναυλία που του αφιέρωσε πριν πολλά χρόνια ο άλλος καλός του φίλος και επίσης μεγάλος συνθέτης, ο δικός μας Μάνος Χατζιδάκις. Φέτος, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 30 χρόνων από τον θάνατό του, το 2009 έχει ανακηρυχθεί σε "Έτος Nino Rota".

Με αφορμή το μουσικό επετειακό αφιέρωμα «Ραντεβού με το Νίνο Ρότα» που παρουσιάζεται σήμερα και αύριο (6 &7 Φεβρουαρίου) στο Μέγαρο Μουσικής διοργανώθηκε ημερίδα " Νινο Ρότα -Η μελωδία μιας εικόνας" την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου στον ΙΑΝΟ (Σταδίου24 Αθήνα). Οι ομιλητές ήταν οι Αλέξανδρος Μυράτ,Γιάννης Σμαραγδής,Γιώργος Μονεμβασίτης.

Ο κριτικός μουσικής Γιώργος Μονεμβασίτης με θέμα «Οι δυο μουσικοί κόσμοι του Νίνο Ρότα», ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής με θέμα «Όταν ο ήχος σκηνοθετεί» και ο αρχιμουσικός Αλέξανδρος Μυράτ με θέμα «Τι λέει η μουσική χωρίς την εικόνα;», μίλησαν για την αξεπέραστη καλλιτεχνική μεγαλοφυΐα του Νίνο Ρότα, επιχειρώντας να μας εισάγουν στον μυστηριώδη και γοητευτικό μουσικό λαβύρινθο του έργου του. Στις μουσικές που αγαπήσαμε, αυτές που έντυσαν αρμονικά και αναπόσπαστα, ιστορικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Πριν από τις ομιλίες προβλήθηκε ένα ολιγόλεπτο βίντεο, ενώ αμέσως μετά, ο ηθοποιός Ιεροκλής Μιχαηλίδης, διάβασε κείμενα του Φεντερίκο Φελίνι και του Μάνου Χατζιδάκι.Στο τέλος της εκδήλωσης, η σολίστ Ντιάνα Βρανούση, ερμήνευσε στο πιάνο αποσπάσματα από γνωστά μουσικά μοτίβα του Ιταλού δημιουργού.

Η μέτζο σοπράνο Katherine Jenkins στο Μέγαρο Μουσικής

5 Φεβρουαρίου 2009

Για μία και μοναδική συναυλία θα βρίσκεται στην χώρα μας η διάσημη Βρετανή mezzo-σοπράνο Katherine Jenkins, απόψε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

H Katherine Jenkins είναι μία από τις πιο δημοφιλείς "crossover" σοπράνο αυτή τη στιγμή. Η πιο αγαπημένη τραγουδίστρια της Βρετανίας και όχι μόνο, δίνει κάθε χρόνο εκατοντάδες παραστάσεις στις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα άλμπουμ της έχουν πωλήσεις πάνω από 3 εκατομμύρια παγκοσμίως. Το πρώτο της άλμπουμ, με τον τίτλο Premiere είχε τις πιο γρήγορες πωλήσεις που είχε ποτέ άλμπουμ Mezzo Soprano, μετά τη Μαρία Κάλλας.

Παράλληλα, είναι η μοναδική ερμηνεύτρια στην ιστορία της μουσικής που κατέχει ταυτόχρονα τα νούμερα 1, 2 & 3 στο chart των κλασσικών άλμπουμ, με τα άλμπουμ Premiere, Second Nature and Living the Dream το 2005.Ανάμεσα στις πολυάριθμες διακρίσεις της συγκαταλέγονται 2 βρετανικά βραβεία κλασσικής μουσικής (Classical Brit Awards), το 2005 και το 2006.Έχει εμφανιστεί δίπλα μεγαλύτερα ονόματα της διεθνούς μουσικής σκηνής όπως ο Mo Plácido Domingo, η Kiri te Kanawa, ο Andrea Bocceli, ο Bryan Adams.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η πρώτη της εμφάνισή στην Ελλάδα, δίπλα στον Mo Plácido Domingo στην μεγάλη συναυλία που έδωσαν τον Ιούνιο του 2007 στο Παναθηναϊκό Στάδιο - Καλλιμάρμαρο. Χάρις στην εξαίσια φωνή της και την λαμπερή σκηνική της παρουσία, η Katherine Jenkins .

http://www.katherinejenkins.co.uk/

ΣΟΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ LIVE ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ

H ΣΟΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ LIVE ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ την Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009 21:00 IANOS Σταδίου 24
Μουσική παράσταση
Η γοητεία της jazz και το πάθος του tango, σε μια εντυπωσιακή μείξη με εκλεκτά ελληνικά τραγούδια, ορίζουν το μουσικό τοπίο όπου η λυρική καλλιτέχνιδα εγκαταλείπεται χωρίς περιορισμούς στη γοητεία της μουσικής, επιβεβαιώνοντας δυναμικά, ότι το τραγούδι δεν γνωρίζει όρια.
Σ’ αυτό το μουσικό ταξίδι συμπράττουν αποφασιστικά οι μουσικοί: ΤΑΚΗΣ ΦΑΡΑΖΗΣ, πιάνο ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΡΘΑΚΟΥΡΗΣ, κοντραμπάσο ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΟΡΦΥΡΗΣ, τσέλο.
ianos.gr http://www.e-motors.gr/pages/qwerty/gr/?id=14431

Μουσική για τρίο εγχόρδων "Μέγαρο Μουσικής Αθηνών"

Σήμερα 4 Φεβρουαρίου 2009 ώρα 20.30μμ ( αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος) στο Μέγαρο Μουσικής.

Έργα μουσικής δωματίου ερμηνεύει το Τρίο Εγχόρδων αποτελούμενο από τους Ρουμάνους δεξιοτέχνες Σέρτζιου Ναστάσα (βιολί), Μάριους Ουνγκουρεάνου (βιόλα) και Ροντίν Μόλντοβαν (βιολοντσέλο). Θα ακουστούν έργα των Σούμπερτ, Μότσαρτ, Φρανσέ αλλά και το έργο Dance Dement που φέρει την υπογραφή του ίδιου του Μ. Ουνγκουρεάνου.
Εναρκτήριο έργο της βραδιάς είναι το Τρίο αρ.2 σε μι ύφεση μείζονα, D 581 του Φραντς Σούμπερτ (1797-1828). Μία από τις τελευταίες συνθέσεις του Αυστριακού συνθέτη του 19ου αιώνα, μια ευαίσθητη και "σκοτεινή" μελωδία που ο σκηνοθέτης Στάνλεϊ Κιούμπρικ διάλεξε για να επενδύσει μουσικά την ταινία του Barry Lyndon (1975), με ήρωα έναν τυχοδιώκτη του 18ου αιώνα. Αλλαγή κλίματος με το Ντιβερτιμέντο σε μι ύφεση μείζονα, KV 563 του Αυστριακού εκπροσώπου του "βιεννέζικου κλασικισμού" Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (1756-1791) και κατεξοχήν πρωτοπόρου του είδους. Η συνέχεια ανήκει στο Danse Dement, έργο με την υπογραφή του ίδιου του Μάριους Ουνγκουρεάνου (1960-). Μια πρωτότυπη σύνθεση του Ρουμάνου βιολονίστα που "αφηγείται" μουσικά την ιστορία του ανεξέλεγκτου φόβου ο οποίος "φωλιάζει πίσω από τις προσδοκίες και τις φιλοδοξίες μας. Του φόβου που οδηγεί στην κατανόηση της ύπαρξής μας εφόσον συνειδητοποιήσουμε την αναγκαιότητα της πίστης και της χωρίς όρους αναζήτησης του αληθινού εαυτού μας". Η συναυλία κλείνει με το δυναμικό Τρίο του πολυγραφότατου Γάλλου νεοκλασικιστή συνθέτη Ζαν Φρανσέ (1912-1997) που γράφτηκε το 1933.
Για τον Σέρτζιου Ναστάσα... Ο Σέρτζιου Ναστάσα γεννήθηκε το 1962 στο Βουκουρέστι. Πήρε τα πρώτα μαθήματα βιολιού στο Μουσικό Κολέγιο του Βουκουρεστίου και στη συνέχεια στο Μουσικό Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου απ' όπου και αποφοίτησε. Σε ηλικία 13 ετών έκανε το ντεμπούτο του ως σολίστ με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας του Βουκουρεστίου ερμηνεύοντας το Πρελούδιο του Νόβατσεκ. Υπήρξε μέλος της Συμφωνικής Ορχήστρας Πλοέστι, της Ορχήστρας Ζωρζ Ενέσκου, και της Ορχήστρας Βιρτουόζοι του Βουκουρεστίου. Την ίδια εποχή έγινε εξάρχων στην Ορχήστρα Κοντσέρτο του Μουσικού Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. Πήρε μέρος σε πολλούς διεθνείς διαγωνισμούς (Lira de Aur, Darclee) αποσπώντας πρώτα βραβεία. Το Φθινόπωρο του 1990, έπειτα από πρόσκληση του Μάνου Χατζιδάκι, έγινε μέλος της Ορχήστρας των Χρωμάτων. Από το 1991 παίζει με την Καμεράτα - Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής και από το 1996 είναι ο εξάρχων. Ως σολίστ έχει συμπράξει με τις σημαντικότερες ορχήστρες της Ρουμανίας και με την Καμεράτα κι έχει εμφανιστεί σε πολλά φεστιβάλ στην Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Κύπρο, στο Χονγκ Κονγκ κ.ά. Με την Καμεράτα ηχογραφεί ως σολίστ και εξάρχων υπό τη διεύθυνση μεγάλων μαέστρων (σερ Νέβιλ Μάρρινερ, Κρίστιαν Μαντεάλ, Μιλτιάδης Καρύδης) έργα Ελλήνων συνθετών όπως του Θεοδωράκη, του Χατζιδάκι, του Μαμαγκάκη, του Αντωνίου (ο οποίος έχει συνθέσει έργα ειδικά γι αυτόν), του Σκαλκώτα. Έχει συνεργαστεί με σολίστ διεθνούς φήμης, μεταξύ των οποίων ο Λεωνίδας Καβάκος, ο Δημήτρης Σγούρος, ο Ράντου Λούπου, ο Μπρούνο-Λέοναρντ Γκέλμπερ, ο Σαλβατόρε Ακάρντο, ο Μστισλάβ Ροστροπόβιτς και ο Ωγκυστέν Ντυμαί.
Για τον Μάριους Ουνγκουρεάνου... Ο Ρουμάνος μουσικός Μάριους Ουνγκουρεάνου γεννήθηκε το 1960. Ξεκίνησε να σπουδάζει βιόλα στο Μουσικό Κολέγιο Ζωρζ Ενέσκου στο Βουκουρέστι με καθηγητή τον ίδιο και αργότερα στο Ωδείο C. Porumbescu με καθηγητή τον Valeriu Pitulac καθώς και τον Dorel Pascu στη μουσική δωματίου. Από κείνη την περίοδο άρχισε να εκδηλώνει το ζωηρό του ενδιαφέρον για τη σύγχρονη μουσική, πραγματοποιώντας πολλές πρώτες εκτελέσεις και ραδιοφωνικές ηχονω στο κλασικό ρεπερτόριο, τη ρομαντική αλλά και τη μουσική του 20ού αιώνα. Το 1983 ως μέλος του κουαρτέτου εγχόρδων "Concerto" πήρε μέρος στο διεθνές φεστιβάλ του Μπάυρωϋτ. Στη διάρκεια των Ημερών Πολιτισμού της Ρουμανίας στο Άμστερνταμ (1985), παρουσίασε πολλά έργα για κουαρτέτα εγχόρδων με την υπογραφή σύγχρονων Ρουμάνων συνθετών. Την περίοδο 1986-89 υπήρξε βιολονίστας στη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Freiburg και αργότερα πρώτος βιολονίστας στην Ορχήστρα Tonhalle στη Ζυρίχη. Ιδρυσε το σύνολο "Taraf Transilvania" με το οποίο ηχογράφησε δύο cds με παραδοσιακή ρουμάνικη μουσική. Το 1993, μαζί με τον Σέρτζιου Ναστάσα (γραφήσεις. Ως μαθητής και μέλος δύο κουαρτέτων εγχόρδων εμβάθυνε τις γνώσεις του πάβιολί) και τον Ράτο Χάρντερ (σαξόφωνο) ηχογράφησε το έργο "Experiment ‘93" που περιελάμβανε πολλές δικές του συνθέσεις. Το 1995, ως προσκεκλημένος του Φεστιβάλ Νέας Μουσικής στο Βουκουρέστι, γνώρισε - και γοήτευσε - τον συνθέτη Dan Dediu ο οποίος στη συνέχεια του αφιέρωσε πολλά έργα του (Κοντσέρτο αρ.1, Κοντσέρτο αρ.2, Τρίο για φλάουτο, βιόλα και άρπα, Dance with an orange, έργο για σοπράνο και βιόλα κ.ά.). Ο Μ. Ουνγκουρεάνου έχει συνεργαστεί με πληθώρα κορυφαίων συνθετών και ερμηνευτών: Karel Boeschoten (με τον οποίο δημιούργησε το σύνολο "Drum"), Pierre Favre, Jürg Wyttenbach, Verona Meier, Meisi Timm, Monique Popescu, κ.ά. Η συνεργασία του με τους δύο τελευταίους καθώς και τον κινηματογραφιστή Traian Rocsoreanu στη δημιουργία της ταινίας "Der Traum", ενέπνευσε τη δημιουργία έργων μιας ξεχωριστής σκηνικής έκφρασης με αναφορές στις ταινίες του βωβού κινηματογράφου και της θεατρικής μουσικής. Από το 2005 συνεργάστηκε με πολλούς ηθοποιούς και καλλιτέχνες στη σύνθεση έργων για θεατρικές παραστάσεις. Ο Μ. Ουνγκουρεάνου είναι πρώτος βιολονίστας στη Stringendo Zurich Orchestra, μέλος του Stringendo4 String Quartet και από το 2008 πρώτος βιολονίστας στην Ορχήστρα της Όπερας της Ζυρίχης.

Για τον Ροντίν Μόλντοβαν... Ο Ροντίν Μόλντοβαν γεννήθηκε στο Ιάσιο της Ρουμανία ς το 1964. Σπούδασε τσέλο στο Μουσικό Κολέγιο Ζωρζ Ενέσκου και στο Εθνικό Ωδείο του Βουκουρεστίου. Συνέχισε τις μουσικές του σπουδές στην Ακαδημία της Αγίας Καικιλίας στη Ρώμη, δίπλα στον Ράντου Αλντουλέσκου και τον Μάτζιο Ορμετζόφσκι. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στο Τεάτρο Μάσσιμο του Παλέρμο. Στη συνέχεια συνέπραξε ως σολίστ με τη Συμφωνική Ορχήστρα "Σιτσιλιάνα" του Παλέρμο και με την Ορχήστρα του Λυρικού Θεάτρου "Αρτούρο Τοσκανίνι" στην Πάρμα. Από το 1993 ο Ροντίν Μολντοβάν είναι πρώτος σολίστ (τσέλο) στη Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Κεντρικής Γερμανίας στη Λιψία. Ως σολίστ έχει συνεργαστεί με σημαντικούς μαέστρους, όπως οι Χάιντς Ραίγκνερ, Ντάνιελ Νάζαρετ, Μαρτσέλλο Βιόττι και Φάμπιο Λουίζι, ενώ παράλληλα έχει σημαντική δραστηριότητα στο χώρο της μουσικής δωματίου, ως μέλος του Τρίο Τσελιμπιντάκε και του συνόλου των μελών της Φιλαρμονικής του Βερολίνου. Παίζει με τσέλο που κατασκευάστηκε στην Πράγα το 1818 από τον Κάσπαρ Στρούαντ.
opencalendar.gr

200 χρόνια από την γέννηση του F.Mendelsoohn

Σαν σήμερα

3η Φεβρουαρίου 1809 γεννήθηκε ο Φέλιξ Μέντελσον
εκπρόσωπος του Ρομαντισμού στη Γερμανία.
Φέτος συμπληρώνονται 200 χρόνια από την γεννησή τoυ...

Ο Φέλιξ Μπαρτόλντυ Μέντελσον (1809 - 1847) υπήρξε διάσημος Γερμανός μουσικοσυνθέτης και διευθυντής ορχήστρας. Σπούδασε από πολύ μικρός πιάνο και θεωρία μουσικής. Μόλις εννιά χρονών έπαιξε πιάνο δημόσια και σε ηλικία δώδεκα χρονών άρχισε να συνθέτει τα πρώτα του έργα. Στα δεκαεπτά του χρόνια έγραψε το πρώτο του αριστούργημα, την εισαγωγή στο έργο τουΣαίξπηρ "Όνειρο θερινής νυκτός" που είναι και το γνωστότερο έργο του.Ο Μέντελσον υπήρξε μια ιδιοφυής προσωπικότητα:ήταν λαμπρός πιανίστας, εξαιρετικός οργανίστας, καλός βιολιστής ,εμπνευσμένος συνθέτης, είχε εκπληκτική μουσική μνήμη και παράλληλα ήταν καλός ζωγράφος, έγραφε θαυμάσια και είχε ευρεία μόρφωση. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ταξιδεύοντας στην Ευρώπη, όπου είτε ως σολίστ είτε ως διευθυντής ορχήστρας παρουσίαζε τα έργα του καθώς επίσης και έργα άλλων συνθετών. Το 1820 διεύθυνε στο Βερολίνο το έργο του Μπαχ "Τα κατά Ματθαίον Πάθη" για πρώτη φορά μετά το θάνατό του μεγάλου μουσικού. Σ΄αυτόν τον οφείλεται η αναβίωση του ενδιαφέροντος για το έργο του Μπάχ. Το 1833 έγινε αρχιμουσικός στο Ντίσελντορφ και το 1835 θεμελίωσε το ωδείο της Λειψίας που έγινε κέντρο της γερμανικής μουσικής. Αν και πέθανε νέος, μας άφησε πάρα πολλά έργα. Έγραψε τα ορατόρια ,πολλές συμφωνίες με σπουδαιότερες την "Ιταλική" και τη "Σκωτική", κοντσέρτα για πιάνο και βιολί, μουσική για εκκλησιαστικό όργανο , τα "Τραγούδια χωρίς λόγια" περίφημο λυρικό έργο για πιάνο, σονάτες, κ.ά Πέθανε σε ηλικία 38 χρονών.