Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Μάθημα γνωριμίας με το τμήμα της Μουσικοκινητικής Αγωγής




Δωρεάν μάθημα γνωριμίας με το τμήμα της Μουσικοκινητικής Αγωγής για την εισαγωγή των παιδιών προσχολικής ηλικίας στον κόσμο της μουσικής.

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014 στις 6.00 μ.μ. στο Τροφώνιο Ωδείο , Μπουφίδου 39 Λιβαδειά, πληροφορίες στο τηλ. 2261087570,6976861410
Υπεύθυνη τμήματος και διδασκαλίας: Μαρία Κουτσοθόδωρου

Το Τροφώνιο Ωδείο συμμετείχε στην εκδήλωση της Αντικαρκινικής Εταιρείας Λιβαδειάς


                                   




 Το Τροφώνιο Ωδείο συμμετείχε στην εκδήλωση της Αντικαρκινικής Εταιρείας 
 (παράρτημα Λιβαδειάς)
" Ιστορική διαδρομή στο κέντρο της πόλης"
 με στάσεις μουσικής
Στη 2η και την 3η στάση στο Θολωτό Κρύας, και στην κεντρική πλατεία έπαιξαν οι καθηγητές του Τροφώνιου Ωδείου τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και του Μίκη Θεοδωράκη"























Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Σαν σήμερα στη μουσική... George Gershwin

Σαν σήμερα 26 Σεπτεμβρίου 1898 γεννήθηκε ο αμερικανός συνθέτης και πιανίστας George Gershwin

.

Ο Τζορτζ Γκέρσουϊν υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς, πιανίστες και συνθέτες που έζησαν στην Αμερική, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε το 1898 στο Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης. Οι γονείς του ήταν Ρώσσοι μετανάστες από την Αγία Πετρούπολη, με εβραϊκή καταγωγή. Ως παιδί, ο Τζορτζ έδειχνε αποστροφή προς το σχολείο και η συμπεριφορά του χαρακτηριζόταν από έλλειψη πειθαρχίας. Το στενότερο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον δεν είχε σχέσεις με τη μουσική. Παρόλα αυτά, ο νεαρός Γκέρσουϊν έδειξε ενδιαφέρον για την τέχνη της μουσικής από τα παιδικά του χρόνια. 
Διαβάστε περισσότερα 

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Σαν σήμερα στη μουσική...

 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ γεννήθηκαν οι Dmitri Shostakovich και 
Glenn Gould

25 Σεπτεμβρίου 1906 γεννήθηκε ο Ρώσος συνθέτης Dmitri Shostakovich
Διαβάστε περισσότερα
25 Σεπτεμβρίου 1932 γεννήθηκε ο Καναδός πιανίστας Glenn Gould
Ο Glenn Gould παίζει Dmitri Shostakovich 

Σαν σήμερα στη μουσική... Glenn Gould

                         
           Σαν σήμερα 25 Σεπτεμβρίου 1932 γεννήθηκε ο Καναδός πιανίστας Glenn Gould





«Αν δεν ήμουν πιανίστας, πιθανότατα θα είχα γίνει συγγραφέας», δήλωνε συχνά ο Γκουλντ. Πράγματι, οι συνεντεύξεις και η αρθρογραφία του αποκαλύπτουν έναν διανοούμενο της μουσικής, συχνά αιρετικό, ενίοτε δυσνόητο και πάντα πνευματώδη. Χαρακτηριστικό είναι το παιχνίδι (ορισμένοι βιογράφοι το χαρακτηρίζουν «νεύρωση») με τις διάφορες «περσόνες» που είχε επινοήσει προκειμένου να γράφει ανώνυμα κριτικές για συναυλίες ή να απαντά σε κριτικές άλλων: υπέγραφε συχνά ως ο Γερμανός μουσικολόγος Καρλχάιντς Κλοπβάισερ, άλλοτε ως ο Αμερικανός μουσικοκριτικός Θίοντορ Σλατζ, άλλοτε ως ο Άγγλος μαέστρος Νάιτζελ Τουίτ-Θόρνγουεϊτ.






Γκλεν Χέρμπερτ Γκουλντ (Glenn Herbert Gould, 25 Σεπτεμβρίου 1932 – 4 Οκτωβρίου 1982) ήταν Καναδός πιανίστας, που έγινε ένας από τους πιο διάσημους κλασικούς πιανίστες του 20ου αιώνα. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σολίστ του πιάνου, γνωστός κυρίως μέσα από τις ηχογραφήσεις του. Το 1964 εγκατέλειψε πρόωρα τις δημόσιες εμφανίσεις και συναυλίες, εστιάζοντας το ενδιαφέρον του στις ηχογραφήσεις καθώς και στην παραγωγή ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών μουσικών προγραμμάτων. Σημαντικότερες θεωρούνται οι ερμηνείες του σε έργα του Μπαχ, όπως το καλοσυγκερασμένο κλειδοκύμβαλο και οι Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ.

                               

 ΕΔΩ  "Η μεγαλοφυΐα του- Η ενδότερη ζωή του Γκλεν Γκουλντ"



ΕΔΩ Βιογραφία

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Η σημασία της μουσικής από την παιδική ηλικία

Αποσπάσματα από ομιλία της Φαίης Ρηγοπούλου –Μουσικοπαιδαγωγος 
Αναδημοσίευση από  Paidorama.com 
Σύμφωνα με τη πιο πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Florida, πρόωρα βρέφη που άκουγαν κατά τακτά διαστήματα μουσική ανεξαρτήτως είδους, ανέπτυξαν σημαντικά υψηλότερες διανοητικές και σωματικές ικανότητες από αυτά που μεγάλωσαν κατά τον ίδιο τρόπο αλλά χωρίς να ακούν τη μουσική. 

Η αξία της μουσικής εκπαίδευσης είναι κάτι που έχει αμφισβητηθεί όχι μόνο από γονείς αλλά και από εκπαιδευτικούς, πιο πολύ από οποιαδήποτε άλλο είδος μόρφωσης. Ζώντας σε μια κοινωνία που η βασική απαίτηση και αναγκαιότητα κατά παγκόσμια βάση, είναι η ικανότητα να βγάζουμε χρήματα οι εκάστοτε υπεύθυνοι για την εκπαίδευση των παιδιών μας αλλά και οι ίδιοι οι γονείς πολλές φορές ωθούνται στο να παίρνουν τις ανάλογες αποφάσεις.
 Ο Πλάτωνας έλεγε: «Η εκπαίδευση στη μουσική είναι ανάγκη επιτακτική γιατί περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο ο ρυθμός και η αρμονία επηρεάζουν το ενδότερο κομμάτι του εαυτού μας, και ο καθένας από εμάς θα πρέπει να ξέρει πως να το χαλιναγωγήσει.»



 Πως λοιπόν διαβρώθηκε τόσο πολύ αυτή η θεωρία με το πέρασμα των καιρών; Η ιδέα της μουσικής εκπαίδευσης από μόνη της είναι καλή. Λίγοι θα έλεγαν ότι δεν θα ήθελαν τα παιδιά τους να ξέρουν κάτι από μουσική. Μα στην ουσία σαν προτεραιότητα, η μουσική εκπαίδευση δεν είναι στη κορυφή των προτιμήσεων όταν οι γονείς βάλλονται από τα πρέπει της σύγχρονης κοινωνίας. Γιατί η μουσική θα πρέπει να έχει την ίδια θέση στην σχολική εκπαίδευση όπως τα Ελληνικά, τα Μαθηματικά και οι υπόλοιπες επιστήμες και ακόμα πιο πολύ θα πρέπει να κατέχει βασική θέση στην πρώιμη εκπαίδευση των παιδιών, να αρχίζει δηλαδή από την προπαιδεία; Κατ' αρχήν θα πρέπει να εκπαιδευτούν οι γονείς, ώστε να πιστέψουν και οι ίδιοι για την αξία και την προτεραιότητα αυτής της βασικής τέχνης
 Μέσα από έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, αποδεικνύεται ότι τα παιδιά που μαθαίνουν από πολύ μικρά μουσική, μαθαίνουν ευκολότερα στο σχολείο. Γίνονται καλύτεροι ακροατές και συγκεντρώνονται πιο εύκολα. Σε μελέτη που έγινε πάνω σε ένα ποσοστό μαθητών Γυμνασίου στη Καλιφόρνια αποδείχτηκε ότι οι μαθητές που είχαν παιδεία στη μουσική ήταν πιο σωστοί στην οργάνωση της σκέψης τους και στη νοητική τους ευελιξία. Τα παιδιά που μαθαίνουν από νωρίς κάποιο μουσικό όργανο αναπτύσσουν γρηγορότερα της φυσικές, πνευματικές, συναισθηματικές και κοινωνικές τους δεξιότητες. «Η γνώση μουσικού οργάνου αυξάνει την συνεργατικότητα, την αυτοσυγκέντρωση, το μνημονικό, την ικανότητα στην ομιλία, την όραση και την ακοή. To τελικό μας συμπέρασμα είναι ότι η μουσική εκπαίδευση αναπτύσσει τις ικανότητες του εγκεφάλου και ολόκληρου του νευρομυικού μας συστήματος.» (University of Medicine, San Francisco, Dr Frank.R.Wilson).

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Μουσικοκινητική Αγωγή για την εισαγωγή παιδιών προσχολικής ηλικίας στον κόσμο της μουσικής.

 Με τον όρο Μουσικοκινητική Αγωγή εννοούμε ένα σύστημα αγωγής στην προσχολική ηλικία όπου η μουσική συνδέεται με την κίνηση, το ρυθμό και το λόγο. Ο άνθρωπος έχει μέσα του τη μουσική, το ρυθμό και την κίνηση. Μπορούμε να πούμε ότι το παιδί κρύβει μέσα του ένα φυσικό ένστικτο για τη μουσική. Η αίσθησή του για αυτήν αρχίζει από νωρίς. Οι πρώτες κινήσεις του είναι γεμάτες ρυθμό. Η ενασχόληση του παιδιού από την προσχολική κιόλας ηλικία με τη μουσική, σε συνδυασμό με την κίνηση και το ρυθμό, το βοηθά να αναπτύξει μια όσο το δυνατόν πιο ισορροπημένη προσωπικότητα. Στη μουσική εκπαίδευση στόχος δεν είναι τόσο να κάνουμε τα παιδιά μουσικούς, όσο να τα διαπλάσσουμε σαν άτομα με την ευεργετική επίδραση της μουσικής. Μέσα στους στόχους είναι και η ευχαρίστηση που τα παιδιά παίρνουν από τη μουσική, η ανάπτυξη της ευαισθησίας τους, η απόκτηση αυτοπειθαρχίας αλλά και η ικανότητα συνεργασίας μέσα από τις διάφορες ομαδικές μουσικές δραστηριότητες. Εξάλλου στατιστικές μελέτες έδειξαν ότι η καθημερινή ενασχόληση με τη μουσική βοηθά τα παιδιά να αφομοιώνουν ευκολότερα και άλλες γνώσεις. Η ερμηνεία είναι απλή: η μουσική διεγείρει τη σκέψη και την κάνει ν' αφομοιώνει εύκολα ό,τι μορφωτικό αγαθό της προσφέρεται. Είναι επίσης βέβαιο ότι η εκτέλεση ενός μουσικού έργου καλλιεργεί την προσοχή και αυξάνει την παρατηρητικότητα. Από την άλλη η δημιουργία γίνεται πηγή χαράς και ευχαρίστησης.

Μέσα μουσικής έκφρασης του παιδιού στη Μουσικοκινητική Αγωγή.
  • Η φωνή. Χρησιμοποιείται στο τραγούδι, που κατέχει ξεχωριστή θέση στις δραστηριότητες των παιδιών.
  • Οι ηχητικές κινήσεις. Γίνονται από το σώμα και περιλαμβάνουν τέσσερα διαφορετικά επίπεδα ήχων, που αντιστοιχούν σε τέσσερα διαφορετικά επίπεδα τονικότητας: κτυπήματα ποδιών, μηρών, παλάμης, δακτύλων. Έτσι το σώμα ουσιαστικά θεωρείται σαν ένα κρουστό όργανο με τους ήχους που μπορεί να παράγει. 
  • Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται είναι ειδικά κατασκευασμένα για εύκολη χρήση από τα παιδιά και χωρίζονται:
  1. Σε κρουστά όργανα ρυθμού: τύμπανα, ταμπoυρίνα, μπόγκoς, καστανιέτες, τρίγωνα, καμπανούλες, ξυλάκια, μαράκες κ.λ.π.
  2. Σε μελωδικά κρουστά όργανα: ξυλόφωνα, μεταλλόφωνα.
  3. Σε πνευστά όργανα: φλογέρες, μελόντικες.
  4.  Σε αυτοσχέδια όργανα κυρίως ρυθμού από πλαστικά ή μεταλλικά είδη συσκευασίας, κουτάλια, μεταλλικά πώματα, ποτήρια, σωλήνες, κοχύλια, καλάμια και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσαν τα παιδιά να προτείνουν χρησιμοποιώντας τη φαντασία τους.

Μουσικές δραστηριότητες.
Τα παιδιά συμμετέχουν σε μία σειρά από μουσικές δραστηριότητες, που περιλαμβάνουν: α) ακρόαση (φωνής, οργάνων, ήχων, κ.λ.π.), β) εκτέλεση (τραγούδι, όργανα), γ) ρυθμική κίνηση (Τα μουσικά κομμάτια συνοδεύονται συχνά από κίνηση όπως για παράδειγμα ρυθμικούς βηματισμούς στο χώρο) και δ) διάφορες δημιουργικές εργασίες όπως αυτοσχεδιασμούς τραγουδιών ή μελωδιών με τη συνοδεία οργάνων ή με ρυθμικά κτυπήματα, μουσικά παιχνίδια κ.λπ.
Το πιο βασικό στοιχείο στη μουσική αγωγή είναι ο ρυθμός. Γίνεται με ρυθμικά κτυπήματα από τα χέρια ή τα διάφορα κρουστά όργανα.

Μέσα από τη συμμετοχή του στις παραπάνω δραστηριότητες το παιδί :
  • Ασκεί το μυαλό του.
  • Αναπτύσσει την πρωτοβουλία, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του.
  • Καλλιεργεί την ακουστική του ευαισθησία και το μουσικό του γούστο.
  • Μαθαίνει να συγχρονίζει τις κινήσεις του, καλλιεργώντας τις μυϊκές του δεξιότητες.
  • Μαθαίνει να συγκεντρώνεται.
  • Μαθαίνει στην αυτοπειθαρχία.
  • Αναπτύσσει την αντίληψή του.
  • Αναπτύσσει την αντοχή και την επιμονή του.
  • Κοινωνικοποιείται μέσω της ομαδικής επαφής.

Συμμετέχοντας στην ομάδα το παιδί μαθαίνει στη συνεργασία και αποκτά αυτοπεποίθηση. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για ντροπαλά παιδιά και παιδιά που για διάφορους λόγους αρνούνται τη συνεργασία, γιατί η επιτυχία σε μία μουσική δραστηριότητα μπορεί να δώσει στο παιδί την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση για να απελευθερωθεί, να επικοινωνήσει με τον κόσμο γύρω του και να δείξει τις πραγματικές του ικανότητες. Τα οφέλη λοιπόν που ένα παιδί μπορεί να αποκομίσει από τη συμμετοχή του στο σύστημα Μουσικοκινητικής Αγωγής είναι πολλά και συντελούν σε μια ισομερή διαμόρφωση της προσωπικότητάς του.