Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ "GALA ΟΠΕΡΑΣ - ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ"

ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ...




Ένα μηνυμα ευαισθησίας και πολιτισμού έστειλαν το βράδυ του Σαββάτου στην Ώρα της Γής ο τενόρος Πέτρος Σκένδρος ,η σοπράνο Κατερίνα Κώτσου και η πιανίστα Κατερίνα Μπότση με τις εξαιρετικές ερμηνίες τους σε άριες και ντουέτα από γνωστές όπερες μέσα σε σε μια μυσταγωγική ατμόσφαιρα υπο το φώς των κεριών.


ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ της εκδήλωσης ήταν το εξής:

Ο μαγικός Αυλός» W.A.MOZART



«Ach.ich fuhls»

(Άρια της Παμίνα από την 2η πράξη)




«Yolanda» P.I.TSAIKOVSKY















«Ελιξήριο της αγάπης»

G.DONIZETTI


1.Cuando e belle, quando e cara

2. Una furtiva lagrima


«Κάρμεν» G.BIZET

(Άρια της Μικαέλα από την 3η πράξη)

«Je dis que riem ne m’epouvante »


«Ο Κουρέας της Σεβίλης» G. ROSSINI






(Άρια της Ροζίνα από την 1η πράξη)

Una voce poco fa







«Φεντόρα» U.GIORNDANO

(από την 2η πράξη)

«Amor ti vieta»







«Τόσκα» G. PUCCINI


(Άρια του Καβαραντόσι από την 3η πράξη)

«E lucevan le stele»









«Τραβιάτα» G.VERDI

«Parigi ,o caro” (Duetto)

«Libiamo» >>


Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

"GALA OΠΕΡΑΣ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΚΕΡΙΩΝ" Συμμετέχουμε στην "ΩΡΑ της ΓΗΣ"





Το ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ συμμετέχει στην ΩΡΑ της ΓΗΣ συμβάλοντας στην καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη (με το συμβολικό κλείσιμο των φώτων για μια ώρα )

Το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ της εκδήλωσης είναι το εξής:
Ο τενόρος Πέτρος Σκένδρος και η σοπράνο Κατερίνα Κώτσου θα τραγουδήσουν αποσπάσματα απο τις όπερες
"Μαγικός αυλός "του Β. Α.Μότσαρτ,
"Κάρμεν" του Ζ.Μπιζέ,
"Ελιξίριο της αγάπης "του Γκ.Ντονιτζέτι,
"Τόσκα "του Τζ.Πουτσίνι,
"Κουρέα της Σεβίλης "του Τζοακ. Ροσίνι,
"Τραβιάτα "του Τζουσέπε Βέρντι
"Βιολάντα" του Π.Ι.Τσαικόφσκι
"Φεντόρα" του Ουμ.Τζιορντάνο
στο πιάνο θα τους συνοδέψει η Κατερίνα Μπότση ..

ΣΑΒΒΑΤΟ 28ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 και ώρα 8.00 μμ
στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ (Μπουφίδου 39ΛΙΒΑΔΕΙΑ)

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

ΌΤΑΝ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Γ.ΡΙΤΣΟΥ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΙΚΟ"

Η δημιουργική συνεργασία του Ωδείου μας με το Βιβλιοπωλείο Σύχγρονη Έκφραση είχε ως αποτέλεσμα ένα ενδιαφέρον συνδυασμό μουσικής και ποίησης και ένα ουσιαστικό αφιέρωμα για τα 100 χρόνια απο τη γέννηση του μεγάλου ποιητή μας ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ στις 21 ΜΑΡΤΗ "Ημέρα Ποίησης.




Ο ποιητής Γιώργος Θεοχάρης διαβάζει

απο τη Συλλογή Ποιήματα ΙΔ΄








Αναφορά στη ζωή& στο έργο του

Γ.ΡΙΤΣΟΥ από τον ποιητή και

δημοσιογράφο Κώστα Καναβούρη









Ο Άρης Γραικούσης παιζει ένα απο τα νυχτερινά του

F.CHOPIN (αγαπημένος συνθέτης του Ρίτσου)











Ποιήματα από την συλλογή "ΑΡΓΑ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ"

Διαβάζουν:

Γιώργος Αγραφιώτης

Βάσω Κατσικογιάννη






Ποιήματα μελοποιημένα

μεσόφωνος: ΆνναΜουζάκη

πιάνο: Άρης Γραικούσης




«Επιτάφιος» Μ.Θεοδωράκη

«Ρωμιοσύνη» Μ.Θεοδωράκη

«Καπνισμένο τσουκάλι» Χ.Λεοντή



Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

ΚΟΥΙΝΤΕΤΟ ΤΑΚΗ ΦΑΡΑΖΗ στο Πυθαγόρειο Ωδείο

Συνεχίζοντας τις μουσικές μας συναντήσεις τις Τετάρτες στο Αμφιθέατρο Μουσική και Μουσικοί.....

Φλερτάροντας με τη Σύγχρονη Μουσική

επιμέλεια : Παντελής Γαργουλάκης

Τετάρτη 18-3-09

ώρα 19.30

Κουιντέτο Τάκη Φαραζή

Ο πιανίστας και συνθέτης Τάκης Φαραζής σε μια σύμπραξη με κουαρτέτο εγχόρδων παρουσιάζει συνθέσεις του καθώς και κομμάτια αγαπημένων του συνθετών, σε μια συναυλία που συνδυάζει την κλασική αισθητική με τον τζαζ αυτοσχεδιασμό.Με αφετηρία συνθέσεις των Egberto Gismonti, Keith Jarrett, Ennio Morricone και Τάκη Φαραζή, οι πέντε μουσικοί συνομιλούν ισορροπώντας ανάμεσα στη δυναμική του ρυθμού και μια έντονα λυρική διάθεση.

Διονύσης Βερβιτσιώτης Βιολί

Μίσα Σμιρνόφ Βιόλα

Γιώργος Καλούδης Βιολοντσέλο

Πέτρος Βαρθακούρης Κοντραμπάσο

Τάκης Φαραζής Πιάνο

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

John Williams: Σαν το παλιό καλό κρασί... (για το ρεσιτάλ του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - 12/3/2009)

Του Αλκη Αναστόπουλου (κιθαρίστας)
(συνεργάτης και καθηγητής κιθάρας στο Ωδείο τα προηγούμενα χρόνια) απο το ΤAR


John Williams: Σαν το παλιό καλό κρασί...
(
για το ρεσιτάλ του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - 12/3/2009)

Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστες ώρες από τη στιγμή που ο John Williams αποχώρησε από τη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής και ο απόηχος αυτού του υπέροχου ρεσιτάλ κρατάει ολοζώντανος στα αυτιά μου.

Δεν είχα την τύχη να τον ξανακούσω ζωντανά. Μπορώ να πω πως αποφάσισα να πάω λίγο διστακτικά: περισσότερο ίσως για να έχω να λέω πως κάποτε παρακολούθησα κι εγώ από κοντά έναν ακόμη «θρύλο» (όπως «καμαρώνω» για τον Άγιαξ αρχές ’70, το Μεγάλο μας Τσίρκο πριν τη μεταπολίτευση, τον Eric Burdon στο Παλλάς αρχές ’80, το Μάνο Κατράκη στο Ντα, και κάμποσους άλλους).
Ίσως κιόλας θα έπρεπε να ομολογήσω πως από τα δύο «ιερά τέρατα» προτιμούσα μάλλον τον Julian Bream στη δισκογραφία.
Από την άλλη, δεν μπορώ να ξεχάσω το πόσο με συγκινούσαν τα μουσικά «ανοίγματα» του John Williams, τη συνεργασία του επί σκηνής με τον Pete Townshend των Who (σε μια ταινία – κινηματογραφημένη παράσταση της Διεθνούς Αμνηστίας, η οποία παίχτηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο Ο χορός του ξεφωνημένου μπάτσου), τη γνωριμία μου από αυτόν με τον Barrios, την τηλεοπτική εκπομπή του που παρακολουθούσαμε ανελλιπώς στην (μοναδική τότε) κρατική τηλεόραση (κάθε Κυριακή, τέλη δεκαετίας ’70 – αρχές ’80, ΑΝ θυμάμαι καλά).

Τελικά;
Τελικά βρέθηκα σε ένα από τα καλύτερα ρεσιτάλ κιθάρας που έχω παρακολουθήσει στη ζωή μου! Και όχι μόνο γιατί είδα από κοντά τον "θρύλο".

Κατ’ αρχήν, ένα πανέμορφο και «χορταστικό» πρόγραμμα (από γεμάτα 45΄ το κάθε μέρος συν δύο μπιζ). Καθόλου κουραστικό, μελωδικότατο και με αρκετή ποικιλία.
Κι ας ήταν αρκετά τα χιλιοπαιγμένα κομμάτια. Ποιος βαριέται να ακούει για πολλοστή φορά το Catedral, τόσο εξαιρετικά ερμηνευμένο;
Κι ας κυριαρχούσαν οι μεταγραφές. Μεταγραφές όμως ιδιαιτέρως κιθαριστικές, χωρίς περιττές φλυαρίες.
Κι ας το χαρακτήριζαν κάποιοι εύπεπτο ή εμπορικό ή τουριστικό. Στο κάτω-κάτω, οι περισσότεροι δεν προτιμάμε το «τουριστικό» σουβλάκι (φτιαγμένο όμως στα κάρβουνα από τον μερακλή μάστορα της γειτονιάς μας) από το μιλφέιγ με… μελιτζάνα και σπανάκι (που διάβασα στο μενού του εστιατορίου του Μεγάρου);
Άλλωστε και οι δικές του συνθέσεις (κι ας μας επέτρεψε να… αποχωρήσουμε πριν τις παρουσιάσει!), όπως και αυτή του P. Sculthorpe, και τον «διαφορετικό τόνο» έδωσαν και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ήταν.

Δεύτερο (και σημαντικότερο), το απίστευτο παίξιμο του!
Δεν θα μιλήσω για την (σχεδόν… εξωγήινη) τεχνική του αρτιότητα. Αυτή είναι γνωστή τοις πάσι. Έχει μάλιστα «κατηγορηθεί» και για… μηχανάκι. Δεν είναι αυτό όμως που θεωρώ σαν το σημαντικότερο, όσο κι αν… εκνευρίστηκα όταν τον έβλεπα να παίζει το Catedral σαν να έπαιζε Carulli! Αφήστε που (η διαστροφή του ακροατή – κιθαρίστα!) του έτριξαν και 4-5 νότες σε ολόκληρο το πρόγραμμα…
Το πραγματικά συγκλονιστικό ήταν η τεράστια γκάμα ηχοχρωμάτων και εντάσεων. Εξάντλησε όλες τις δυνατότητες της κιθάρας. Αλήθεια, υπάρχει περίπτωση να πει κανείς πως ο τρόπος που άντλησε αυτά τα ηχοχρώματα και τις εντάσεις ήταν… «παλιομοδίτικος»; Μπορεί και ναι. Η ουσία είναι πως το τελικό αποτέλεσμα ήταν «θεϊκό»!
Όσο γι’ αυτόν καθ’ αυτόν τον ήχο της κιθάρας, τι να πει κανείς; Απλώς μαγευτικός! Τώρα, για το σε τι ποσοστό ευθύνεται ο ίδιος, το όργανο ή η ενίσχυση, θα σας γελάσω.
Η δε ερμηνεία του; Δυναμισμός ή λυρική ευαισθησία, αυστηρότητα ή ελευθερία, όλα αυτά χωρίς υπερβολές και μέσα στο μέτρο των απαιτήσεων της Μουσικής.

Εν κατακλείδι: τι άλλο να ζητήσει κανείς από ένα ρεσιτάλ κιθάρας για να περάσει υπέροχα; Νομίζω πως τα γελαστά πρόσωπα των θεατών κατά την αποχώρηση τους από το Μέγαρο κάτι παρόμοιο εκφράζανε…

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

" ΦΩΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ" μια διαφορετική Αιγυπτιακή ορχήσρτα

"Αl nour al amal" ( Φώς και Ελπίδα)

Δυο συναυλίες 14 και 15 ΜΑΡΤΙΟΥ στο κέντρο Τεχνών στο ACS στις 20.oo απο μια διαφορετική Ορχήστρα. Τα έσοδα των εισητηρίων θα διατεθούν για σκοπούς των special olympics.
Δεν μπορείς παρά να εντυπωσιαστείς με μια ορχήστρα που αποτελείται από 36 γυναίκες που φορούν τσαντόρ και παίζουν κλασική μουσική,και η έκπληξη είναι πιο μεγάλη όταν μαθαίνεις
πως είναι τυφλές.
Είναι η μοναδική Ορχήστρα στο κόσμο που αποτελείται εξ΄ολοκλήρου από τυφλές ερμηνεύτριες και περιλαμβάνει έγχορδα ,πνευστά, χάλκινα και κρουστά όργανα.
Έχει συνεργαστεί με πολούς μαέστρους και σήμερα διευθύνεται από τον Δρ Aly Osman.

Διαβάζουν τις νότες με το σύστημα Μπράιγ.
Αφορμή, η φετινή επέτειος των διακοοίων χρόνων από τη γέννηση του Λουδοβίκου Μπράιγ, που δεν εφηύρε μόνο το ομώνυμο σύστημα γραφής αλλά και τον τρόπο οι τυφλοί να διδάσκονται τα μαθηματικά και τη μουσική
Και ο ίδιος άλλωστε, αν και τυφλός, ήταν τολαντούχος μουσικός, κι έπαιζε τσέλο και όργανο.
Στις συναυλίες αυτές στο Κέντρο Τεχνών παρουσιάζουν μια επιλογή απο τα καλύτερα έργα του ρεπερτορίου τους όχι μόνο απο την κλασική αλλά και απο την ανατολίτικη μουσική συνθετών όπως ο Ρ. Γκαρανα ή ο Α. Αμπού Ελ Είντ.